نظام آموزشی در ایران در چه شرایطی قرار دارد؟ چرا عدالت آموزشی به یک رؤیا تبدیل شده است؟

از مدارس کانکسی و محرومیت آموزشی تا شهریه‌های چندصد میلیونی؛ نظام آموزشی ایران با شکاف طبقاتی عمیقی روبه‌روست. اما وقتی دانش‌آموزان و دانشجویان با وجود تحصیل و گرفتن مدارک عالی، آینده‌ای برای خود نمی‌بینند، چه نتیجه‌ای به دنبال خواهد داشت؟

در روزهای آغاز مهر هستیم و یکی از مسائلی که مطرح است، بحث نظام آموزشی در ایران است؛ نظامی که به یک سیستم شدیداً طبقاتی تبدیل شده و اصلاً خبری از آموزش رایگان و عدالت آموزشی نیست. یک ویدئوی کوتاه از شرایط مدارس مناطق محروم ببینیم.

حالا با همه این مشکلات و تبعیض‌های وحشتناک و بی‌سابقه، در حالی که برخی مدارس، مثل همین مدرسه کانکسی، کل مدرسه ۱۰۰ میلیون هم قیمتش نیست، برخی مدارس برای هر دانش‌آموز سالی ۳۰۰ میلیون شهریه می‌گیرند!

با همه این شرایط، وقتی درس بخوانند و مدارک عالی بگیرند، چه اتفاقی می‌افتد؟

وقتی تحصیل‌کرده‌ها هم آینده‌ای ندارند، انگیزه درس خواندن چه می‌شود؟

این ویدئو فقط نمونه‌ای از شرایط جوانان تحصیل‌کرده ایران است. هزاران نمونه دیگر از این ویدئوها هست و این شرایط، امید به تحصیل و گرفتن مدارک عالی را کمرنگ کرده و در خیلی از موارد از بین برده است.

این از حال‌وروز دانش‌آموزان و دانشجوها!

اما هیچ‌جای آموزش و پرورش حالش خوش نیست!

چرا معلمان با وجود سال‌ها اعتراض هنوز با مشکلات معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؟

معلمان که بعد از سالیان اعتراض و پیگیری برای حق رتبه‌بندی و دریافت حقوقی که حداقل تا وسط برج بشود یک زندگی حداقلی را تأمین کرد، به هیچ نتیجه‌ای نرسیده‌اند!

کار پرزحمت، درآمد خیلی کم و مجبور شدن به روی آوردن به شغل‌های دوم و سوم؛ این روزها استعفای معلمان به یک موضوع مهم در نظام آموزشی تبدیل شده است.

وقتی مدرسه و دانشگاه آینده نمی‌سازند، نتیجه برای نسل جوان چیست؟

این برشی بود از وضعیت نظام آموزشی در ایران تحت حاکمیت آخوندها.

این شرایط است که قشر جوان را به‌شدت از حکومت بیزار کرده و یکی از دلایل اصلی وحشت حکومت آخوندی از دانش‌آموزان و دانشجوها، به‌خاطر همین شرایطی است که حکومت به‌وجود آورده است.