هفت روی هفت؛ کارزار نه به اعدام در داخل و خارج از ایران
۱۴۰۵/۵/۳۰
بررسی تازهترین و مهمترین خبرها و تحولات هفته
سر خط مهمترین تحولات هفته:
کارزار نه بهاعدام در داخل و خارج
شرایط وخیم اقتصادی و وحشت رژیم از قیام
آخرین وضعیت جنگ و صلح و پیامدهای این وضعیت
بحرانهای درونی رژیم و سمت و سوی آن
این هفته شاهد ادامه کارزار نه بهاعدام در داخل و خارج ایران بودیم ابتدا صحنههایی رو ببینیم
ابعاد این کارزارها چیست؟
یک کارزار گسترده داخلی و بین المللی است که هر روز هم ابعاد وسیع تری به خودش می گیره.
در زندانها:
این کارزار ۱۳۴مین هفته خودش را در ۶۰ زندان پشت سر گذاشت. بیانیه کارزار سه شنبه های نه به اعدام روز سه شنبه ۲۷ مرداد با گرامیداشت یاد و خاطره تمامی زندانیان سیاسی جانباخته در تابستان خونین ۱۳۶۷ منتشر شد و اعلام کرد: در سالگرد قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ که توسط آقای جاوید رحمان، گزارشگر پیشین حقوق بشر سازمان ملل متحد، به عنوان «جنایت علیه بشریت» شناخته شد یاد و خاطره تمامی جانباختگان راه آزادی و برابری را گرامی میداریم و امیدواریم به زودی عاملان و آمران این فاجعه ضدبشری در برابر دادگاه عدالت قرار گیرند.
چوبههای دار بیشتر، ترس رژیم عمیقتر؛ اعدام به ابزار بقا تبدیل شده است
بیلان اعدامها
رژیم ایران هفته دو زندانی قیامی: شهرام صادقی و قائم حسینی را سربه دار کرد. تعداد زندانیان سیاسی اعدامشده از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون دستکم به ۴۰ تن رسیده است. ۹مجاهد خلق
در سطح داخلی
در تهران بازنشستگان تأمین اجتماعی در تجمع اعتراضی روز ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ از جمله شعار میدادند:
علیه حکم اعدام ایستاده ایم تا پایان
نه به اعدام نه به اعدام
ما دیگه جنگ نمی خوایم فقر و گرونی نمی خوایم
کانونهای شورشی
کانونهای شورشی که بخشی از شبکه سازمانیافته مجاهدین در شهرهای ایران هستند، در یک ماه گذشته به ۲۰۰رشته عملیات ضداختناق در استانهای ایران دست زدهاند.
در سطح بین المللی
ما شاهد تظاهرات یاران شورشگر در پایتختها و شهرهای مختلف اروپا و کانادا و آمریکا و استرالیا بودیم.
از طرف دیگر ۳۲کشور جهان شامل کانادا، انگلستان، استرالیا، نروژ، آلبانی و اتحادیه اروپا ... در بیانیه مشترکی اعدام معترضان و مجازات مرگ در ایران را قویا محکوم و استفاده از مجازات مرگ برای ارعاب مردم و مخالفان را مطلقا غیر قابل توجیه خواندند و خواستار پایان فوری این مجازات شدند. این موضع هرچند با تاخیر، اما یک قدم ضروری است که باید با اقدامات عملی همراه شود. پرونده نقض حقوق بشر در ایران به شورای امنیت ارجاع شود، سردمداران رژیم درچارچوب مکانیزمهای بینالمللی یا صلاحیت قضایی جهانی در برابر عدالت قرار گیرند و مبارزه مردم و جوانان ایران علیه فاشیسم دینی بهرسمیت شناخته شود.
درکنفرانسی در پارلمان استرالیا با حضور نمایندگان و سناتورها و حضور آنلاین خانم رجوی موج اعدامهای سیاسی در ایران را محکوم کردند.
جنبش دادخواهی؛ این خونها صاحب دارند
در امر جنبش دادخواهی ثابت شد که این خونها صاحب دارد. پرچم جنبش دادخواهی در دست این مقاومت و رئیس جمهور برگزیده آن خانم مریم رجوی است
روز ۳۰خرداد امسال: بیانیه مشترک بیش از ۲۶۰ گروه پارلمانی و سازمان حقوقی و حقوق بشری، نهاد، انجمن، اتحادیه از کشورهای مختلف جهان علیه موج اعدامها در ایران موضعگیری کردند
- ۳۰۰۰ شخصیت از ۵ قاره و ۵۵ کشور جهان و بیش از ۱۵۰۰ پارلمانتر و 80 برنده جایزه نوبل علیه موج اعدامها در ایران موضعگیری کردند
بیانیه مشترک ۳۰ اسقف و رهبر مذهبی از کشورهای مختلف جهان فراخوان به توقف موج اعدامهای سیاسی در ایران
بهنظر میرسد رژیم در قبال این گونه اعتراضها زیاد تأثیر نمیپذیرد. این کارزارهاچه آثاری دارد؟
این اعتراضها فشارهای سیاسی و اجتماعی سنگینی بر رژیم وارد می کند. این که انتظار داشته باشیم اعدامها را متوقف کند یا این مجازات را لغو کند انتظار درستی نیست. چون اعدام در این رژیم موضوعی جزایی نیست. ابزاری سیاسی برای بقای نظام است. برای حفظ نظام است. بود و نبودش به اعدام گره خورده است.
رژیم با موج اعدامها و در غوغای جنگ، همچنین تلاش میکند پوسیدگی بنیادی خود را بپوشاند. قدرتنمایی پوشالی او فریبکاری بزرگی است. کارزار نه به اعدام افشای این واقعیت است که این اعدامها نه از موضع قدرت و ثبات بلکه از نهایت ضعف در مقابل جنبش مردم ایران و مقاومت سازمانیافته آنهاست.
در تمام ۳۸ سال گذشته، رژیم آخوندی، الگوی کشتار ۶۷ را حفظ کرده. هر بار به وحشیانهترین صورت مقاومتها و قیامهای مردم را سرکوب میکند. با اینهمه، مقاومت برای تغییر رژیم ادامه دارد. مردم پیدرپی قیام بهپا میکنند
روزهایی بود در دهه ۶۰ در زندان اوین هر شب ۳۰۰ الی ۴۰۰ تیر خلاص می زدند.
در قتل عام ۳۰هزار زندانی سیاسی را که بیش از ۹۰درصد آنها مجاهد بودند سربه دار کردند. الان جرأت و ظرفیت و توان چنین کاری ندارد. هم به یمن عصر ارتباطات و اطلاع افکار عمومی و هم به دلیل گستردگی جنبش دادخواهی و کارزار نه به اعدام و هم از ترس پیامدهای انفجاری جامعه. البته ضعف حکومت هم یک عامل جدی است. فقط این کار از خمینی ملعون و ضدبشر بر می آمد. خامنه ای هم چنین ظرفیت و توانی نداشت. چه رسد به ولی فقیه نورسیده
خواست مقاومت
تحت تعقیب قرار دادن جنایتکاران حاکم بر ایران، توسط دولتها بر اساس اصل صلاحیت قضایی جهانی.
ارجاع پرونده قتلعام زندانیان سیاسی در سال۶۷ بهعنوان جنایت علیه بشریت و سایر جنایتهای بزرگ این رژیم علیه مردم ایران به شورای امنیت و گنجاندن توقف اعدامها در ایران بهعنوان خواست تمام مردم ایران در هر توافق بینالمللی.
هفت روی هفت؛ کارزار نه به اعدام در داخل و خارج از ایران ـ قسمت دوم
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
