بحران وحدت دستنیافتنی؛ چرا جنگ باندهای رژیم شدیدتر میشود؟
۱۴۰۵/۶/۷
مجتبی خامنهای از مسئولان رژیم خواست به بهانههای مختلف «خشاب تسلیحات دشمن را پر نکنند»؛ اما آیا این پیام میتواند شکافهای عمیق در رأس رژیم را مهار کند یا خودش به سلاحی تازه در جنگ باندها تبدیل میشود؟
مجتبی خامنهای، ولیفقیه موروثی رژیم، در پیامی پس از روز وحدت نوشت: «روی سخن در این سیاهه نه متوجه مردم، بلکه متوجه مسئولان است. اینکه به هر بهانه درست یا نادرست و موجه یا ناموجهی، خشاب تسلیحات دشمن را پر نکنند.»
اما این پیام مجتبی خامنهای در وانفسای جنگهای درون باندهای رژیم، نهتنها باندها را به وحدت نمیرساند، بلکه هر جناح و باندی، علم وحدت را برداشته و بر سر باند رقیب میکوبد.
پزشکیان در حساب ایکس خود نوشت: «به ملت بزرگ ایران و رهبری عزیز اطمینان میدهیم در کمال وحدت و انسجام، با سایر قوا در مسیر شکوفایی و پیشرفت، حافظ اقتدار و عزت کشور باشیم.»
دعوای اصلی کجاست؛ سران قوا یا باندهای درون رژیم؟
اما مگر دعوای پزشکیان با سران قواست؟ مشکل میان باند پایداریچیها به سرکردگی جلیلی و همین سران قواست که در رأیگیری برای مذاکره هم بیرون زد.
آیا این پیام مجتبی به دعوای مذاکرهجوها و جنگطلبها پایان میدهد؟ آیا هر باندی این پیام را چماقی برای کوبیدن باند و دارودسته رقیب نمیکند؟
پیام وحدت، چرا به تشدید تشتت رژیم منجر میشود؟
واقعیت این است که کار حکومت آخوندی از این گذشته که با پیام مجتبی خامنهای، بحرانهای درونیش فروکش کند. از قضا این پیام، بر تشتت و چنددستگی درون رژیم میافزاید.
