صدای قربانیان اعدام را میتوان خاموش کرد؟ مقاومت از زندانهای ایران تا خیابانهای پاریس
۱۴۰۵/۶/۹
از زندانهای ایران تا خیابانهای شهرهای جهان؛ کارزار «نه به اعدام» تلاش میکند روایت جنایتهای رژیم آخوندی را از پشت دیوارهای سکوت بیرون بکشد و در برابر چشم افکار عمومی جهان قرار دهد.
رویارویی مقاومت ایران با رژیم آخوندی، از داخل زندانها تا کف خیابانها و تا بسیاری از خیابانهای شهرهای مختلف جهان گسترده است. این رویارویی در هفتههای اخیر، در کارزار جهانی «نه به اعدام» در بسیاری از شهرهای جهان با برپایی نمایشگاه عکس و میز کتاب ادامه داشت.
به پاریس میرویم، همراه با خانم آزاده عالمی، ببینیم که آنجا چه گذشت.
ما قبل از این از برخی از دوستانمون در سوئد و نروژ و آلمان گزارشهایی داشتیم. لطفاً شما بفرمایید که در پاریس چه گذشت.
آزاده عالمی: بله، همانطور که اشاره کردید، در هفتههای اخیر ما شاهد ادامه کارزار جهانی «نه به اعدام» و همچنین کارزار گرامیداشت و یادآوری قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان خونین ۶۷ بودیم.
ما هم در پاریس، همانطور که در گزارشها و گفتوگوهای قبلی هم با بینندگان عزیز در میان گذاشته بودیم، طی هفتههای مختلف نمایشگاههایی را برگزار کردیم؛ با این هدف که آنچه در ایران گذشته و آنچه امروز بر مردم ایران میگذره را به مردم فرانسه و بهخصوص شهروندان پاریس منتقل کنیم.
واقعیت اینه که بسیاری از مردم در اینجا از ابعاد جنایتهایی که طی سالیان بر مردم ایران گذشته، واقعاً اطلاع ندارند؛ بهخصوص درباره قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۶۷.
برای بسیاری از شهروندان فرانسوی، این اولین بار بود که با تصاویر، اسناد و روایتهای این جنایت از نزدیک مواجه میشدند.
من فکر میکنم برگزاری این نمایشگاهها واقعاً یک برگ جدید در روایت آنچه بر مردم ایران گذشته، باز کرده؛ چون ما تونستیم این واقعیتها را از فضای خودمون، ایرانیان خارج از کشور و داخل کشور، بیرون بیاریم و مستقیماً در مقابل چشم مردم اروپا قرار بدیم.
اما اجازه بدین درباره آخرین نمایشگاهمون در پاریس صحبت کنم.
شنبه گذشته، ۲۹ اوت، با وجود این که در روزهای پایانی تابستون هستیم، با شرایط جوی واقعاً بسیار نامساعدی روبهرو شدیم. بارون بسیار شدید بود، باد و حتی شرایط طوفانی بودش، بهگونهای که واقعاً همهچیز به ما میگفت این نمایشگاه نباید برگزار بشه.
اما از اونجایی که ما با خودمون، با شهدا و با مردم ایران عهد کردیم که هیچ سختی و مانعی نمیتونه ما رو از انجام وظیفهمون باز بداره، بنابراین با یک کار جمعی و با همدلی و همکاری همه دوستان اینجا در پاریس، تونستیم این موانع رو پشت سر بذاریم و نمایشگاه رو در یکی از نقاط مرکزی پاریس، در میدان پل رویال، در مقابل موزه لوور برگزار کنیم.
چرا با وجود طوفان و باران، نمایشگاه «نه به اعدام» برگزار شد؟
ما تو این نمایشگاه یک بار دیگه تصاویر شهدا و چوبههای دار رو به نمایش گذاشتیم؛ تصاویری که حتی برای خود ما، با وجود این که بارها و بارها آنها را دیدیم، هر بار دلمون رو تکون میده.
هر بار که به چهره این شهدا نگاه میکنیم، در واقع با آنها یک بار دیگه تجدید عهد میکنیم. تجدید عهد میکنیم که اجازه ندیم خون آنها فراموش بشه و اجازه ندیم که جنایتهایی که در زندانهای ایران داره اتفاق میافته، اتفاق افتاده و میافته، در سکوت باقی بمونه.
با وجود بارون و باد شدید ایستادیم تا راوی آنچه بر مردم ایران گذشته باشیم؛ همان واقعیتی که سالها تلاش شده از چشم جهان پنهان بمونه.
اما چیزی که برای ما بسیار ارزشمند بود، واکنش و استقبال مردم بود.
مردم میایستادند، حتی زیر بارون، سؤال میکردند درباره تصاویر و اتفاقاتی که در ایران افتاده بود، توضیح میخواستند و بسیاری واقعاً تحت تأثیر قرار میگرفتند.
بعضیها اشک میریختند، بسیاری با تلفنهای خودشون از نمایشگاه فیلم و عکس میگرفتند.
حتی یک خانم فرانسوی مدت زیادی توی نمایشگاه حضور داشت و از بخشهای مختلف اون فیلمبرداری کرد و بعد تصاویر رو در صفحه اینستاگرام خودش منتشر کرد که بیننده بسیاری داشت.
این برای ما بسیار باارزش بود، چون نشون میده که این تصاویر فقط توی همون میدون باقی نمیمونن، بلکه میتونن به میان مردم و افکار عمومی راه پیدا بکنند.
وقتی مردم فرانسه میایستند و میپرسند، پیام این نمایشگاه به کجا میرسد؟
و به نظر من اهمیت کارزار، این کارزار، دقیقاً توی همین نکتهست که ما تلاش میکنیم صدای مردم ایران رو به گوش افکار عمومی جهان برسونیم.
تلاش میکنیم که مردم، رسانهها و شخصیتهای سیاسی توی کشورهای مختلف بدونند که تو ایران چی میگذره و بدونند که این اعدامها همچنان ادامه داره.
امروز، تو شرایطی که هر روز اخبار اعدام جوونا، احکام اعدام قیامآفرینان و فرزندان دلیر مردم ایران رو میشنویم، وظیفه ما اینه که اجازه ندیم این اعدامها در سکوت انجام بشه.
از خیابانهای پاریس تا زندانهای ایران؛ آیا میتوان صدای «نه به اعدام» را خاموش کرد؟
و همچنین در داخل ایران، وقتی که زندانیان و خانوادههای قربانیان با کارزار سهشنبههای «نه به اعدام»، مبارزه خودشون رو ادامه میدهند،
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
