دارو هم به کالای لوکس تبدیل شده؛ چه کسی مردم را از درمان محروم میکند؟
۱۴۰۵/۶/۱۰
تورم ۲۰۰ تا ۷۰۰ درصدی دارو، کمبود در داروخانهها، بدهی بیمهها و قیمتهای نجومی در بازار آزاد؛ چرا بحران دارو و درمان هر روز عمیقتر میشود؟
گفتگو با سوسن بزرگانفرد
در ادامه به یکی از مسائل مهم این روزهای ایران میپردازیم. دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران درباره وضعیت فاجعهبار سلامت و درمان در کشور اطلاعیهای صادر کرد. در این اطلاعیه که روز ۹ شهریور منتشر شده، از انحصار تولید و توزیع دارو در بیت خامنهای و مافیایی که بر صنعت دارو حاکم کرده، پرده برداشته شده است. برای نگاهی به آخرین خبرهای مرتبط با وضعیت دارو و درمان، خانم سوسن بزرگامفرد با ما در تماس هستند.
سوسن بزرگانفرد: همانطور که شما هم اشاره کردید، دبیرخانه شورای ملی مقاومت، اطلاعیهای در رابطه با تولید و توزیع دارو منتشر کرد که در آن به تورم ۲۰۰ تا ۷۰۰ درصدی دارو اشاره کرده و اینکه چطور بیت خامنهای بر صنعت دارو چنگ انداخته است.
در همین رابطه خبرهای زیادی منتشر میشود. رسانههای حکومتی آمارهای وحشتناکی منتشر کردند. مثلاً در سوم شهریور، روزنامه حکومتی هممیهن از گرانی بیش از ۵۰۰ درصدی داروی آلزایمر یا همان فراموشی خبر داده است. الان هم رسانهها و کارشناسان وابسته به باند خامنهای، بحث دو برابر شدن هزینههای تولید دارو را مطرح میکنند تا گرانیهای بیشتری را برای داروهای تولید داخل مشروع کنند.
در دعواهای باندی درون رژیم هم بارها دست یکدیگر را در چپاول و غارت در صنایع دارویی رو کردهاند. از جمله در سال ۱۴۰۰، یک روزنامه حکومتی نوشته بود که قیمت دارو ۵ برابر هزینه تولید آن به دست مصرفکننده میرسد.
هفته پیش هم روزنامه حکومتی ابتکار در مقالهای با تیتر «دارو زیر تیغ گرانی» به نتایج فاجعهبار حذف ارز ترجیحی دارو اشاره کرده، اما به این موضوع نپرداخته که بالاخره چه کسی ارز ترجیحی را حذف کرده است؟ چون رئیسی در زمان حذف ارز ترجیحی، سر مردم منت میگذاشت که میخواهد یارانهها را به ته زنجیره، یعنی جیب و سفره مردم منتقل کند و دست واسطهها و دلالان را قطع کند.
ولی الان با تورم ۷۰۰ درصدی، بیماری و خرید دارو را به کابوسی برای مردم تبدیل کردهاند.
معذرت میخواهم خانم بزرگانفرد، الان میشود بفرمایید وضعیت کمبود دارو به چه صورتی است؟
سوسن بزرگانفرد: بله، اگر بخواهیم بگوییم، واقعیت این است که موضوع دارو و درمان به یکی از بحرانهای جامعه، بهخصوص برای اقشار کمدرآمد، تبدیل شده است. از جمله کمبود دارو در داروخانهها، در حالی که در بازار آزاد هر دارویی موجود است، اما با قیمتهای گاه تا چندصد برابر.
حتی داروهای خاص تولید داخل هم که در داروخانهها به سختی پیدا میشود، در بازارهای آزاد به راحتی گیر میآید. و در یک جمله میشود گفت بحران کمبود دارو و سرگردانی نسخهبهدستان به یکی از مشکلات جاری بیماران تبدیل شده است.
چرا دارو در داروخانه کمیاب است، اما در بازار آزاد بهراحتی پیدا میشود؟
در ادامه نکات قبلی باید به ویدیوهایی اشاره کنم که پزشکان و کادر داروخانهها از ناتوانی مردم در پرداخت هزینههای درمان منتشر میکنند که برای آنها هم دیدن صحنههای رنج مردم طاقتفرسا شده است.
الان وضعیت برای همه وخیم است؛ بیمهها به داروخانهها بدهکارند، داروخانهها با انبوهی طلب که از بیمهها دارند، با مشکل اجارهبها و اقساط هزینههای جانبی دچار بحران شدهاند. مردم هم که در تأمین پول ویزیت و تهیه دارو ماندهاند، اما هلدینگهای وابسته به بیت خامنهای، یعنی شرکتهای دارویی گروه برکت و شرکت تیپیکو، دارو را قبضه کردهاند و از این رنج مردم هم دارند سیاست غارت و چپاول خودشان را گسترش میدهند.
وقتی مردم پول دارو ندارند، چرا مافیای دارو هر روز قدرتمندتر میشود؟
بحران دارو و درمان اکنون تنها مسئله کمبود یک یا چند قلم دارو نیست؛ بلکه زنجیرهای از گرانی، کمبود، بدهی بیمهها، مشکلات داروخانهها و ناتوانی مردم در تأمین هزینههای درمان را دربر گرفته است. در چنین شرایطی، بیماران و خانوادههای کمدرآمد بیش از همه زیر فشار قرار میگیرند و تهیه دارو برای بسیاری از آنها به یک دغدغه روزمره و طاقتفرسا تبدیل شده است.
