مرداد و شهریور؛ ماههایی با روزهای تاریخی تقویم مقاومت و تشدید رویارویی با رژیم
۱۴۰۵/۶/۱۰
از یادمان قتلعام ۶۷ و شهدای اشرف تا کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و فعالیتهای اشرفنشانها در آمریکا
ماههای مرداد و شهریور، پر از روزهای تاریخی در تقویم مقاومت مردم ایران است که هر صفحهاش از یک سو، اوراق جاودان افتخار مردم ایران و از طرف دیگر، کارنامه سیاه و جنایتبار دیکتاتوری ولایت فقیه است.
در این روزهای مرداد و شهریور که مصادف است با ایام بزرگداشت قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ و همچنین روزهای یادبود قتلعام مجاهدین در اشرف، یکی در دهه شهریور، ما شاهد تشدید سرکوبگری رژیم از یک طرف و گسترش پاسخهای آتشین کانونهای شورشی از طرف دیگر بودیم. این جنگ یک ضلع سوم هم دارد که بر عهده اشرفنشانهاست.
به آمریکا برویم و همراه با خانم پوران اربابی ببینیم آنجا چه میگذرد.
درود میفرستم به تمامی آنهایی که به ناحق در تابستان ۶۷ قتلعام شدند و درود میفرستم به تمامی شهدای مجاهدین در قتلعام اشرف. در خدمتتان هستم.
خسته نباشید از همه فعالیتها و کارزارها. اگر ممکن است بفرمایید که فعالیتهای شما و دوستان اشرفنشانتان این روزها در آمریکا حول چه موضوعاتی بوده است؟
بله. در واقع، با توجه به شرایط متحول و حساس کنونی، ما، همه یاران مقاومت در اینجا، سعی میکنیم از این دوران متحول به نفع مردم و مقاومت ایران استفاده کنیم و در واقع فرصتها را از دست ندهیم و صدای آنها را به دنیا برسانیم. برای همین هم هست که برای پیشبرد اهدافمان از هر پروژهای که داریم استقبال میکنیم و سعی میکنیم با تمام قوا دنبال آن برویم و آن را به سرانجام برسانیم.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»؛ رساندن صدای زندانیان به جهان
یکی از کارهایی که ما در اینجا در این ایام انجام میدهیم، «سهشنبههای نه به اعدام»، کارزار «نه به اعدام» است که همه یاران مقاومت در آن شرکت میکنند. آنجا ما صدای مردم ایران، صدای زندانیان سیاسی و آنهایی را که در صف اعدام هستند به گوش دنیا میرسانیم.
البته میدانیم که رژیم اعدام را تازه شروع نکرده است. ۴۷ سال است که رژیم اعدام میکند، ولی اکنون میبینیم که به صورتی بسیار گسترده و فجیع، اعدامها را افزایش داده است. یکی از دلایلش هم این است که در واقع اعدام را با بود و نبود خودش گره زده؛ یعنی میداند که اگر این کار را نکند و ترس و وحشت ایجاد نکند، مردم قیام میکنند و در واقع رژیمش از هم میپاشد.
هرچند که باز هم مردم، با این همه اعدام و با این همه سرکوب، در میدان آماده هستند و حتماً قیام بعدی را رقم خواهند زد.
ما در واقع آنجا میخواهیم از جامعه بینالملل بخواهیم که از مردم ایران حمایت کنند و نگذارند این موج جدید اعدامها و این همه سرکوب و اعدام شورشگران و مجاهدین راه آزادی، در خفا انجام شود.
بزرگداشت قتلعام ۶۷؛ روایت خانوادههایی که سر خم نکردند
همینطور ما فعالیتهایی در اینجا داشتیم که در دنیای مجازی، به مناسبت بزرگداشت قتلعام ۶۷، زندانیان سیاسی در آن سخنرانی کردند و همینطور خانواده شهدا. واقعاً چیزهایی که خانواده شهدا میگفتند، بسیار دردناک و بسیار هولناک بود؛ از فجایعی که بر سر فرزندان و عزیزانشان آمده بود، ولی با این حال، بسیار افتخارآمیز بود؛ برای اینکه در سربهدار شدنشان سر خم نکردند و با افتخار به طناب دار بوسه زدند.
یکی دیگر از کارهای ما در اینجا، در واقع، این است که به دنبال جلب حمایت برای مردم ایران و در رابطه با نقض حقوق بشر، از کنگره آمریکا هستیم. با نمایندهها و دفاترشان در تماس قرار میگیریم، به آنها اطلاعرسانی میکنیم و همینطور در رابطه با مطبوعات نیز خبررسانی میکنیم و آنها را به برنامههایی که داریم دعوت میکنیم تا حضور داشته باشند.
تظاهرات نیویورک؛ پیام مقاومت ایران در برابر سازمان ملل
یکی از پروژههای بسیار مهمی هم که اکنون در دست داریم، تظاهرات نیویورک است در ۲۲ و ۲۳ سپتامبر، در مقابل سازمان ملل.
میدانیم که هر سال این تظاهرات برگزار میشود. این در واقع نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل است که در آن سران همه دولتها شرکت میکنند و تصمیمهای بسیار مهمی در این جلسات گرفته میشود و مطمئناً مسئله ایران هم روی میز است.
ما آنجا هستیم که به آنها بگوییم کسی که میآید در سازمان ملل، حالا چه بیاید و چه نیاید، نماینده مردم ایران نیست.
مردم ایران در واقع حرفشان را زدهاند. خواستشان برای آزادی پیام دارد و این پیامشان این است که آلترناتیو وجود دارد؛ شورای ملی مقاومت به رهبری خانم مریم رجوی.
نیروی رزمنده در میدان مبارزه دارند و جنگ، در واقع، راهحل بحران مسئله ایران نیست. راهحل سوم را که خانم رجوی از دو دهه پیش مطرح کردند، راه سرنگونی این رژیم است؛ راهی که به دست مردم و مقاومت سازمانیافته در دسترس است.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
