بازگشایی مدارس؛ وقتی خرید یک دفتر و مداد هم برای خانواده‌ها آرزو می‌شود

۱۴۰۵/۶/۱۹

۱۰ روز تا مهر؛ دانش‌آموزان، معلمان و خانواده‌ها زیر بار کمرشکن هزینه‌های مدرسه

گفتگو با غزاله یزدان نژاد

۱۰ روز دیگه مدارس باز می‌شن. وضعیت مدارس چگونه است؟ دانش‌آموزان چطور؟ معلمان در چه حال و هوایی هستند؟ خانواده‌ها چطوری هزینه‌های مدرسه رو تأمین می‌کنن؟ اینها و بسیاری سؤالات دیگه مطرح هست که ما سعی می‌کنیم در این برنامه، در امروز و روزهای آینده، بحث و گفتگو و گزارش داشته باشیم. در همین رابطه امروز گفتگویی داریم با خانم غزاله یزدان‌نژاد.

ابتدا اجازه بدین یک کلیپی ببینیم از صحبت‌های یک فروشنده لوازم‌التحریر، بعد من سؤالاتم رو بپرسم.

فروشنده: «این بسته کاغذ A4 پنج ماه پیش بوده ۲۵۰ هزار تومان، الان یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان. این خودکار ایرانی پنج ماه پیش بوده ۷ هزار تومان، الان شده ۲۰ هزار تومان. مداد رنگی ۱۲ رنگ ساده، ۵ ماه پیش بوده ۲۱۰ هزار تومان، الان شده ۴۰۰ هزار تومان. یه دفتر ۱۰۰ برگ ساده بوده ۹۰ هزار تومان، الان شده ۲۴۰ هزار تومان. اینها اجناس لوکس نیستن‌ها؛ اینها نیازهای اولیه هر دانش‌آموزیه واسه مدرسه رفتن. فقط خواستم صدای اون پدر و مادرایی باشم که از الان نگران بچه‌شون برای مدرسه رفتنن.»

این هموطن دردمند گوشه‌ای از وضعیت رو توصیف کرد. نظر شما چیه و الان وضعیت در آستانه سال تحصیلی چطوریه؟

غزاله یزدان‌نژاد: «متأسفانه صحبت‌های این فروشنده فقط یه نمونه از اون واقعیت تلخیه که این روزها خانواده‌ها باهاش دست‌وپنجه نرم می‌کنن. طبق آمار و گزارش‌های میدانی، امسال قیمت یه سبد خیلی معمولی و ابتدایی لوازم‌التحریر برای یه دانش‌آموز رسیده به حدود ۱۴.۶ میلیون تومان؛ یعنی تقریباً دو‌سوم حقوق یه کارگر یا کارمند! که البته این مبلغ فقط برای وسایل خیلی پایه‌ایه؛ مثل چند تا دفتر و مداد و خودکار و یه کوله‌پشتی ساده. هنوز هزینه‌های سنگین دیگه‌ای مثل لباس فرم، کفش، پول ثبت‌نام، کتاب‌های درسی و سرویس مدرسه اصلاً حساب نشده!

این بحران اقتصادی تبعات اجتماعی خیلی مستقیمی هم داشته. مثلاً تو استانی مثل اصفهان، گزارش شده که حدود ۴۵ درصد از دانش‌آموزای مدارس غیردولتی به خاطر مشکلات مالی خانواده‌ها، دارن منتقل می‌شن به مدارس دولتی! این ریزش باعث شده ظرفیت غیرانتفاعی‌ها خالی بمونه و از اون طرف، مدارس دولتی با انفجار جمعیت و کلاس‌های فوق‌العاده شلوغ روبه‌رو بشن و صدها هزار دانش‌آموز این مدارس هم به دلیل فقر ترک تحصیل کنن.

معلما هم به عنوان بدنه اصلی آموزش، زیر فشار شدید معیشتی هستن. در نتیجه، امسال سال تحصیلی تو شرایطی شروع می‌شه که هم خانواده‌ها، هم معلمان و هم دانش‌آموزا زیر بار این تورم کمرشکن قرار دارن و قطعاً که این روند روی کیفیت آموزش هم خیلی تأثیر گذاشته.»

هزینه‌های مدرسه فقط دفتر و مداد نیست؛ کیفیت آموزش به کجا رسیده؟

شما صحبت از کیفیت آموزش کردید؛ منظورتون مشخصاً کدام بخش از این کیفیت هست؟

غزاله یزدان‌نژاد: «متأسفانه باید بگم وقتی معیشت خراب می‌شه و بحران ساختاری پیش میاد، اولین قربانی «کیفیت آموزش» و «پرورش» می‌شه. این افت کیفیت اصلاً ادعا نیست؛ یه واقعیت تلخ و اثبات‌شده بر اساس آمارهای رسمی و آزمون‌های بین‌المللیه.

مثلاً تعداد زیادی از دانش‌آموزایی که ابتدایی رو تموم می‌کنن، هنوز تو روخوانی یه متن ساده فارسی، درک مطلب یا نوشتن یه املای ابتدایی مشکلات اساسی دارن.

از اون طرف سطح سواد دانش‌آموزای ما در مقایسه با استانداردهای جهانی خیلی پایین اومده. نگاهی به آمارهای مقایسه‌ای و آزمون‌های بین‌المللی نشان می‌ده؛ ضعف کیفیت آموزش مسئله لحظه‌ای نیست و ریشه‌های عمیق‌تری داره. نتایج ارزیابی‌ها و مطالعات بین‌المللی مانند آزمون‌های تیمز و پرلز در طول نزدیک به سه دهه گذشته گواهی می‌ده؛ سطح توانایی و سواد دانش‌آموزان ایرانی در مقایسه با استانداردهای جهانی در میانگین‌های پایینی قرار گرفته است. در حالی که ایرانی‌ها جزو باهوش‌ترین جوامع بشری هستند.

از اون طرف، وقتی معلم دغدغه نون شب و اجاره‌خونه داره و خانواده هم پول خرید دفتر و مداد رو نداره، دیگه انگیزه‌ای برای یادگیری نمی‌مونه. ما با یه «سقوط تدریجی اما عمیق تو کیفیت آموزش» طرفیم که داره مستقیماً آینده و توانمندی این نسل رو تهدید می‌کنه.

خیلی از بچه‌ها به خاطر اینکه نیاز به کار و درآمد دارن، از تحصیل خارج می‌شن و تبدیل به کودکان کار می‌شن؛ از زباله‌گردی گرفته تا گل‌فروشی و...

در مهر گذشته مرکز پژوهش‌های مجلس رژیم از «حداقل سه میلیون و ۲۰۰ هزار کودک از چرخه تحصیل بازمانده» خبر داد که «بسیاری از آنها مجبورند کار کنند».

الان خیلی از معلما مجبورن شغل دوم داشته باشن، چون حتی تو همین شغل معلمی هم حقوقشون کفاف نمی‌ده؛ البته اگه حقوقشونو بدن. و ما شاهد تجمعات معلمین هستیم با شعارهای «هزینه‌ها دلاریه، حقوق ما ریالیه»، «معلم بیدار است، از ستمگر بیزار است».»

وقتی معلم، دانش‌آموز و خانواده همگی ناراضی‌اند؛ چشم‌انداز چیست؟

این وضعیتی که الان شما توصیف کردید چه چشم‌اندازی رو نشون می‌ده؟

غزاله یزدان‌نژاد: «خب این‌هایی که تا این نقطه گفتیم، گوشه‌ای از وضعیت انفجاری هست. چون شما حساب کنین؛ چه معلم باشی، چه دانش‌آموز، چه والدین دانش‌آموز، همه از این وضع ناراضی و معترضن. این تازه یک وجهشه.

الان شاهد بالا رفتن قیمت بنزین هم هستیم؛ خورد و خوراک و پوشاک و همه‌چیز... صحنه‌های اعتراض مردم هست که رژیم به‌شدت ازش وحشت داره و خودشون با الفاظ «قیام در تقدیر» یا «شرایط انفجاری» بهش اشاره می‌کنن.

الان اوضاع بین خودشون حتی از جنگ گرگ‌ها هم فراتر رفته و دعواها در رأس نظام هستش که شکاف عمیقی بینشون ایجاد شده و کشمکش‌های زیادی هست.

تو چنین شرایطی وقتی حرف از چشم‌انداز می‌زنیم، بلافاصله کانون‌های شورشی تو ذهن آدم میاد که چطور این مدت تمام این اعتراضات رو سمت‌وسو و شتاب و سرعت دادن به همه این نارضایتی‌های اجتماعی و رژیم هم نتونسته این مدت اونها رو سرکوب و مهار کنه.

مجموعه همه اینها نشون می‌ده که شرایط برای یک تحول بزرگ و قیام سازمان‌یافته آماده است و به امید خدا به‌زودی زود این رژیم رو سرنگون و مردممونو آزاد می‌کنیم.»

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

نظر و پیشنهاد شما

برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.

خبرهای مرتبط