اعتراض کارگران و کارکنان راه‌آهن ایران؛ وقتی «سفره‌های خالی» به تهدید توقف قطارها می‌رسد، مشکل کجاست؟

چرا کارکنان راه‌آهن به خیابان آمدند؛ حقوق نابرابر یا سفره‌های خالی؟

روز چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۴۰۵، شماری از کارکنان رسمی شاغل و بازنشسته شرکت راه‌آهن ایران در برابر ساختمان وزارت راه و شهرسازی رژیم در تهران تجمع اعتراضی برپا کردند. این تجمع بلافاصله با حضور نیروهای سرکوبگر امنیتی همراه شد.

علت اصلی، اعتراض به «سفره‌های خالی» و شرایط معیشتی سخت کارکنان راه‌آهن برمی‌گشت.

اعتراض‌کنندگان: حالا که وزیر تو خوابه، وزیر باید بخوابه. مشکل ما حل نشه، اعتصاب آغاز میشه. وزیر بی‌لیاقت، بیا پایین حرف بزن. وزیر بی‌لیاقت. تو سفره‌ها هیچی نیست، جواب ما پلیس نیست.

مطالبات کلیدی معترضان، آن‌گونه که در شعارهای‌شان گفتند، عبارت بود از:

  • برقراری عدالت مزدی و حذف تبعیض بین نیروهای رسمی، قراردادی و پیمانکاری.
  • وارد کردن عنصر «سختی کار» در احکام حقوقی.
  • اصلاح احکام کارگزینی و تطبیق دریافتی واقعی با لیست بیمه، تا مستمری بازنشستگی و مزایای قانونی آسیب نبیند.
  • اجرای کامل و عادلانه طرح طبقه‌بندی مشاغل.
  • افزایش حقوق متناسب با تورم و هزینه‌های زندگی.

اعتراض‌های مشابه اخیراً در مشهد، حدود یک هفته پیش، درباره احکام حقوقی و تفاوت حقوق اعلام‌شده به تأمین اجتماعی رخ داده بود. تجمع تهران بخشی از موج جدید اعتراضات صنفی کارکنان راه‌آهن در شهریور ۱۴۰۵ است.

«قطار باید بخوابه»؛ آیا اعتراض کارکنان راه‌آهن به اعتصاب می‌رسد؟

این تهدید واقعی و صریح است. معترضان شعار دادند:

«حالا که وزیر تو خوابه، قطار باید بخوابه»،

«مشکلمون حل نشه، اعتصاب آغاز می‌شه»

این شعارها نشان‌دهنده آمادگی برای اعتصاب یا توقف عملیات در صورت عدم رسیدگی است و اعتراض‌ها ادامه دارد.

تا زمان انتشار این گزارش، هیچ واکنش رسمی و مستقیمی از سوی وزیر راه و شهرسازی، شرکت راه‌آهن یا دولت، از جمله سازمان امور اداری و استخدامی، به این اعتراض خاص اعلام نشده است.

کارکنان معترض راه‌آهن به‌روشنی اعلام کرده‌اند که در صورت عدم رسیدگی به مطالبات، اعتراضات را ادامه خواهند داد و به سمت اعتصاب حرکت خواهند کرد.

این تجمع، بازتاب نارضایتی انباشته کارکنان راه‌آهن از فاصله عمیق دستمزد و تورم و تبعیض ساختاری است که با توجه به اهمیت راه‌آهن در حمل‌ونقل و اقتصاد کشور، هرگونه اعتصاب گسترده می‌تواند پیامدهای عملی قابل توجهی داشته باشد.

مشکل احکام کارگزینی چیست؛ چرا حقوق واقعی کارکنان در بیمه دیده نمی‌شود؟

مشکل چیست؟ یکی از ترفندهای شرکت راه‌آهن در حکم کارگزینی کارکنان، مبلغ حقوق و مزایا را کمتر از چیزی که واقعاً به کارمند پرداخت می‌شود، می‌نویسد.

یک مثال ساده:

  • در حکم کارگزینی کارکنان راه‌آهن نوشته شده: «حقوق ماهانه شما ۱۸ میلیون تومان است».
  • اما در عمل و با توجه به حجم کار سنگین و گاه ۱۵ ساعته کارکنان راه‌آهن، هر ماه ۲۷–۲۸ میلیون تومان، با اضافه‌کاری، حق شیفت، سختی کار، نوبت‌کاری و... به حساب آن‌ها واریز می‌شود!

سازمان تأمین اجتماعی حق بیمه را بر اساس همان حکم کارگزینی، یعنی مبلغ پایین‌تر، محاسبه می‌کند، نه بر اساس پول کاری که واقعاً انجام شده است.

به همین علت:

  • سابقه بیمه واقعی ثبت نمی‌شود.
  • در نتیجه، وقتی کارمند بازنشسته می‌شود، حقوق بازنشستگی بر مبنای آن ۱۸ میلیون است و نه بر مبنای آن ۲۸ میلیون! و این چیزی نیست جز یک سرقت سازمان‌یافته دولتی. کارکنان زحمت‌کش راه‌آهن به همین اعتراض دارند.
  • حالا بگذریم که با چنین کلاه‌برداری شگفت‌انگیزی، دیگر مزایای قانونی کارکنان راه‌آهن، مثل بیمه تکمیلی، غرامت ازکارافتادگی، سنوات پایان خدمت و غیره هم کاهش پیدا می‌کند.

اکنون کارکنان زحمت‌کش راه‌آهن عزم جزم کرده‌اند تا حق و حقوق خود را از حلقوم آخوندها و کارگزاران غارتگرشان بیرون بکشند.

«حالا که وزیر تو خوابه، قطار باید بخوابه»،

«مشکلمون حل نشه، اعتصاب آغاز می‌شه»

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

نظر و پیشنهاد شما

برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.

خبرهای مرتبط