پزشکیان بیدار می‌شود یا فقط وعده می‌دهد؟ تناقض‌هایی که مردم هر روز لمس می‌کنند

خواهیم پرداخت به وضعیت داخل کشور و صحبت‌های رئیس‌جمهور نظام، یعنی پزشکیان. وقتی پزشکیان صحبت می‌کند، اگر کسی از ضرباتی که به معیشت مردم وارد شده خبر نداشته باشد، تصور می‌کند که واقعاً قصد دارد برای حل مشکلات کاری انجام دهد.

از ابتدای شهریور تاکنون، بارها در سخنان خود از حل مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم صحبت کرده است. برای مثال در نخستین روزهای شهریور گفت:

«حل تورم و مشکلات معیشتی مردم را با جدیت دنبال خواهیم کرد.»

اما ظاهراً خودش هم متوجه شده که برای تحقق این وعده‌ها باید از خواب غفلت بیدار شود. این بخش از سخنان او را ببینیم:

پزشکیان: «باید مردم بیایند خیابان و اعتراض کنند. اعتراض حق آن‌هاست. برای این‌که من خواب بودم، باید بیدار شوم و نگذارم بی‌عدالتی به جایی برسد که طوفانی برپا شود.»

سؤال اینجاست؛ آیا پزشکیان واقعاً قصد بیدار شدن دارد یا این سخنان صرفاً در حد شعار باقی خواهد ماند؟

در این بخش می‌خواهیم با استناد به اعتراف‌های مطرح‌شده در درون حاکمیت، به این سؤال پاسخ دهیم.

۵۶ میلیون بشکه نفت کجا رفت؟ سؤال بی‌پاسخ یک نماینده مجلس

به عنوان یک نمونه، حسین صمصامی، نماینده مجلس، اعلام کرده است:

«بیش از ۸۶ میلیون بشکه نفت کشور بدون اخذ تضمین و به‌صورت اعتباری به یک شخص واگذار شده و صرفاً ۳۰ میلیون بشکه به خریدار نهایی منتقل شده و سرنوشت بیش از ۵۶ میلیون بشکه نفت نامشخص است. نتیجه این پروژه معوق ماندن چند میلیارد دلار از پول بیت‌المال در اختیار یک فرد بی‌صلاحیت در نقطه‌ای نامعلوم از دنیاست.»

اگر فقط همان ۵۶ میلیون بشکه نفت نامشخص را با قیمت متوسط ۶۰ دلار برای هر بشکه محاسبه کنیم، رقمی حدود ۳ میلیارد و ۳۶۰ میلیون دلار به دست می‌آید. رقمی که با نرخ‌های کنونی ارز، معادل صدها هزار میلیارد تومان ارزش دارد.

بنابراین اگر پزشکیان می‌خواهد از خواب بیدار شود، یکی از نخستین پرسش‌ها این است که سرنوشت این سرمایه عظیم ملی چه شده است؟

خاموشی‌ها ادامه دارد؛ پس مشکل برق دقیقاً کجاست؟

نمونه دیگری از تناقض‌ها را می‌توان در موضوع برق و انرژی مشاهده کرد.

یکی از کارشناسان حکومتی در این باره می‌گوید:

«وزیر نیرو مصاحبه می‌کند و می‌گوید از هفته آینده دیگر قطع برق نداریم، اما یک هفته بعد همچنان خاموشی‌ها ادامه دارد. از مقامات مسئول سؤال می‌کنیم، می‌گویند هیچ مشکلی در تأمین برق وجود ندارد. دولت می‌گوید برق را قطع کنید. آدم واقعاً می‌ماند که پاسخ این تناقض چیست؟»

وی ادامه می‌دهد:

«می‌گویند اگر سوخت در اختیار ما قرار بگیرد، نه تنها می‌توانیم برق کشور را تأمین کنیم، بلکه حتی امکان صادرات برق هم داریم.»

این اظهارات پرسش‌های زیادی را ایجاد می‌کند. اگر کمبود تولید وجود ندارد، چرا مردم همچنان با خاموشی‌ها مواجه‌اند؟

قبض‌های سنگین؛ مردم هزینه چه چیزی را می‌پردازند؟

اگر پزشکیان واقعاً قصد دارد مشکلات مردم را حل کند، باید به این پرسش نیز پاسخ دهد که افزایش پی‌درپی هزینه‌های زندگی بر چه اساسی انجام می‌شود؟

مردم امروز نه تنها با گرانی کالاهای اساسی مواجه‌اند، بلکه قبض‌های آب، برق و گاز نیز بخش فزاینده‌ای از درآمد خانوارها را می‌بلعد.

در چنین شرایطی، افشای پرونده‌های مالی، سخن گفتن از میلیاردها دلار منابع نامشخص و ادامه بحران‌های انرژی، این پرسش را در ذهن افکار عمومی ایجاد می‌کند که چرا هزینه این ناکارآمدی‌ها از جیب مردم پرداخت می‌شود؟

این همان واقعیتی است که میان وعده‌های رسمی و زندگی روزمره مردم فاصله‌ای عمیق ایجاد کرده و موجب افزایش نارضایتی اجتماعی شده است.