نیویورک آماده یک گردهمایی بزرگ؛ پیام تظاهرات ۲۲ و ۲۳ سپتامبر چیست؟

گزارش و گفتگو با شیرین نریمان

در آستانه تظاهرات مهم یاران شورشگر و اشرف‌نشان در روزهای ۲۲ و ۲۳ سپتامبر در نیویورک هستیم. در حالی که شهر نیویورک از هم‌اکنون با برپایی میزهای کتاب و حضور پرشور ایرانیان برای این رویداد بزرگ آماده شده است، تصاویر این فعالیت‌ها را نیز در بخش‌های خبری مشاهده کرده‌ایم.

همراه می‌شویم با خانم شیرین نریمان تا درباره اهداف و پیامدهای این گردهمایی در مقابل مقر سازمان ملل متحد بیشتر بشنویم.

سؤال این است که شهر نیویورک این روزها شاهد برپایی میزهای کتاب و فعالیت گسترده ایرانیان است. تصاویر آن را نیز دیده‌ایم و استقبال زیادی به چشم می‌خورد. این موج اولیه فعالیت‌ها که پیش از تظاهرات آغاز شده، چه اهدافی را دنبال می‌کند و چه تأثیری دارد؟

خانم نریمان:

ببینید، حضور هواداران و یاران این مقاومت و ایرانیان آزادی‌خواه که حاضر هستند زمان خود را صرف کنند و در خیابان‌ها، در هوای گرم یا حتی زیر باران فعالیت داشته باشند، بسیار ارزشمند است.

برای مثال، یکی از مکان‌هایی که این فعالیت‌ها در آن جریان دارد، اطراف دانشگاه نیویورک است. این منطقه یکی از نقاط شناخته‌شده شهر محسوب می‌شود و معمولاً بسیاری از تجمع‌ها، برنامه‌ها و فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی در آن برگزار می‌شود. حضور این فعالان در چنین فضایی، به‌ویژه در میان دانشجویان و رهگذران، فرصتی برای رساندن پیام مردم ایران به افکار عمومی است.

چرا میزهای کتاب به بخشی مهم از این کارزار تبدیل شده‌اند؟

آنچه این روزها در بسیاری از رسانه‌ها مشاهده می‌شود، بیشتر بر محور جنگ یا سیاست‌های مذاکره و مماشات متمرکز است. اما موضوع ایستادگی مردم ایران و خواسته‌های آنان کمتر بازتاب پیدا می‌کند.

برگزارکنندگان این برنامه‌ها معتقدند که وظیفه دارند صدای اعتراضات، اعدام‌ها، زندانیان سیاسی و مسائل حقوق بشری در ایران را به گوش افکار عمومی جهان برسانند و توجه مردم را به آنچه در داخل کشور می‌گذرد جلب کنند.

به گفته آنان، هر فردی که از کنار این میزها عبور می‌کند و با این فعالیت‌ها آشنا می‌شود، با دیدگاهی مواجه خواهد شد که بر وجود راه‌حلی متفاوت برای آینده ایران تأکید می‌کند.

«نه جنگ، نه مماشات»؛ پیامی که مطرح می‌شود چیست؟

بخشی از پیام مطرح‌شده در این فعالیت‌ها بر این محور استوار است که راه‌حل مشکلات ایران نه در جنگ و نه در ادامه سیاست مماشات خلاصه می‌شود.

فعالان حاضر در این برنامه‌ها تلاش می‌کنند دیدگاه خود را درباره حمایت از مردم ایران و نقش مقاومت سازمان‌یافته در تحولات آینده کشور مطرح کنند. آنان بر این باورند که تغییرات سیاسی باید با اتکا به مردم ایران و خواسته‌های آنان دنبال شود.

در همین راستا، از رهگذران و شرکت‌کنندگان دعوت می‌شود تا در تجمع‌ها و برنامه‌های روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه حضور پیدا کنند و از نزدیک با اهداف این کارزار آشنا شوند.

هدف نهایی این گردهمایی‌ها چیست؟

برگزارکنندگان معتقدند که مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی موجود در ایران، زندگی میلیون‌ها شهروند را تحت تأثیر قرار داده است. از نگاه آنان، حمایت از مطالبات مردم ایران و انعکاس صدای معترضان در سطح بین‌المللی یکی از مهم‌ترین اهداف این فعالیت‌ها به شمار می‌رود.

همچنین آن‌ها بر این باورند که تحولات ایران می‌تواند بر وضعیت منطقه خاورمیانه نیز تأثیرگذار باشد و به همین دلیل تلاش می‌کنند این موضوع را در گفت‌وگوهای عمومی و فعالیت‌های میدانی خود برجسته کنند.

در پایان، خانم نریمان به نقش داوطلبانه هواداران این فعالیت‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که بسیاری از افراد بدون هیچ چشم‌داشتی، هر روز در این برنامه‌ها حضور پیدا می‌کنند تا به سهم خود در رساندن صدای مردم ایران به جامعه جهانی نقش داشته باشند.