اوضاع انفجاری جامعه ایران؛ چرا کارگزاران رژیم نگران‌اند؟

از هشدارهای امنیتی احمدی‌مقدم تا اعتراف به فقر و نارضایتی گسترده؛ نگرانی کارگزاران رژیم از چیست و چرا از هر «جرقه»ای که بتواند به «شعله» تبدیل شود، هراس دارند؟

گفتگو با عباس صنوبری

شاهد هستیم که کارگزاران امنیتی و نظامی رژیم، روزانه نسبت به اوضاع انفجاری جامعه ایران هشدار می‌دهند. ابعاد این وضعیت چیست؟ علت آن چیست و طرح‌های مقابله رژیم چیست؟

این‌ها موضوعاتی است که می‌خواهیم در گفت‌وگو با آقای عباس صنوبری به آن‌ها بپردازیم.

پاسدار احمدی‌مقدم، سرکرده سابق نیروی انتظامی و رئیس دانشگاه جنگ رژیم، صحبتی در تلویزیون رژیم تحت عنوان «گفت‌وگوی ویژه» داشته. در اون گفت‌وگو گفته:

«کنترل جریان‌های ضدانقلابی و ضد امنیتی، یعنی وزارت اطلاعات ما، بسیج ما، سپاه ما، فراجا، همه این‌ها باید حواس‌ها باشد؛ چون از هر، در واقع، جرقه‌ای می‌خواهند شعله‌ای درست بکنند و گوشه‌ای را به آتش بکشند.»

خب، سؤال اینه که علت این نگرانی‌ها چیه؟ چون خود همین احمدی‌مقدم می‌گه ما در وضعیت خوب امنیتی هستیم. پس چه جای نگرانی داره؟

در مورد علت که سؤال می‌کنیم، من فکر می‌کنم که علت روشنه؛ ولی خوبه قبل از پاسخ بدونیم اون کسی که این حرف رو داره می‌زنه اصلاً خودش کی هست و چه جایگاهی در ساختار دفاع امنیتی رژیم داره.

خب، همه می‌دونیم که پاسدار اسماعیل احمدی‌مقدم از سال ۸۴ تا ۹۳ فرمانده نیروی انتظامی بوده و مشخصاً در زمان قیام سال ۸۸، فرمانده نیروی انتظامی و پلیسی بوده که قیام رو سرکوب کرده. به دانشگاه و کوی دانشگاه اون زمان حمله کردن و یک چنین فردی بوده.

از بعد از اون هم، از سال ۹۳ تا همین حالا که به‌اصطلاح رئیس دانشگاه عالی دفاع ملی رژیم هست، همواره در ساختار رسمی دفاع امنیتی رژیم یک جایگاه مدیریتی داشته.

یعنی می‌خوام از این نتیجه بگیرم که یک فرد مطلعیه که داره این حرف‌ها رو می‌زنه.

چرا رژیم از «جرقه»های اجتماعی می‌ترسد؟

در مورد این‌که علت چیه، من فکر می‌کنم دوتا علت رو باید شمرد.

اول، وجود یک جامعه انفجاریه. طبق نظر همه کارشناسان، با هر نقطه‌نظر فکری و سیاسی، همه معتقدن که جامعه ایران انفجاریه.

وقتی که تورم سالانه الان بالای پنجاه درصده، تورم نقطه‌به‌نقطه بالای هفتاد درصده، این‌ها کمترین‌هایی است که من می‌گم. یا مثلاً در زمینه خوراکی‌ها بالای صد و دوازده درصده. نمی‌دونم، پول ملی بی‌ارزش شده، اصلاً فقر یک پدیده عمومی شده؛ به یک قشر، یک طبقه یا چیز خاصی نیست، همه جامعه این‌طوریه.

آمار می‌دن بالای هفتاد و هشت درصد مردم فقیر شدن؛ از دانش‌آموز، بازاری، کارگر، کارمند، معلم، بازنشسته، همه اقشار.

خب، توی همچین جامعه‌ای این زمینه است؛ این اون جامعه انفجاری با این وضعیتی که وجود داره.

مقاومت سازمان‌یافته؛ جرقه‌هایی که رژیم از آن می‌ترسد

علت دوم، به نظر من، وجود یک مقاومت سازمان‌یافته و فعال توی صحنه است که مستمراً داره این آتش، یعنی آتش قیام رو، هی درش می‌دمه تا هرچی جرقه ایجاد می‌کنه، تا آتش ایجاد بشه و هرچی شعله پررنگ‌تر بشه.

شما همین الان نگاه کنید. تو همین چند روز اخیر، تو همین یک هفته اخیر، همون مجموعه‌ای که فقط از سیما پخش شده؛ مثلاً به مناسبت اول مهر، پنجاه پراتیک انقلابی، پراتیک در واقع کانون‌های شورشی که پخش شده.

از اون طرف، سه‌شنبه‌های نه به اعدام، پراتیک‌های شورشگران توی زاهدان به مناسبت هفته پنجم، و یا اصلاً همین دیشب پخش شد که شصت پراتیک انقلابی تو ۱۷ شهر ایران.

خب، یک چنین مقاومتی و یک چنین عملیات اختناق‌شکنی روی اون جامعه در واقع انفجاری تأثیر خودش رو داره.

و ترکیب این دوتا با هم، خب همه سردمداران و مهره‌های ریز و درشت رژیم رو به وحشت می‌ندازه.

حالا از امام‌جمعه‌های ریایی گرفته تا انواع و اقسام مهره‌ها و سردمدارهای رژیم که هر کدومشون به نوعی ابراز وحشت می‌کنن؛ که حالا این موردی هم که شما گفتین، حرف‌های این پاسدار جنایتکار، احمدی‌مقدم بود