سرشکن شدن هزینه‌های دولت بر سفره مردم؛ چرا کسری بودجه را مردم باید بپردازند؟

از کسری بودجه و چاپ پول تا انفجار قیمت‌ها؛ چگونه هزینه‌های دولت از جیب مردم پرداخت می‌شود؟

در این قسمت از برنامه به یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین مسائل اقتصادی، یعنی رابطه تنگاتنگ میان کسری بودجه، نقش بانک مرکزی، رشد نقدینگی و تورم می‌پردازیم؛ چرخه‌ای از اتفاقاتی که به‌طور مستقیم بر معیشت مردم تأثیر می‌گذارد.

سال‌هاست کسری بودجه مزمن دولت، به‌علاوه سازوکارهای تأمین مالی آن، به ابزاری قدرتمند برای افزایش نقدینگی و شعله‌ور کردن آتش تورم تبدیل شده. اما این وسط نقش بانک مرکزی رژیم چیست؟ این نهاد وظیفه اصلی خودش، یعنی حفظ ارزش پول ملی، را رها کرده و به ابزاری برای پوشش ناکارآمدی‌های مالی دولت تبدیل شده.

ناترازی بین درآمدهای دولت و هزینه‌های آن هر سال عمیق‌تر می‌شود.

امیر خسروی، از کارشناسان حکومتی، گفته که کسری بودجه، ناترازی منابع و مصارف، انحراف از احکام بودجه و انباشت تعهدات، دیگر مسائل تازه‌ای در نظام مالی دولت نیستند. بعد هم گفته گزارش تفریغ بودجه ۱۴۰۳ نیز نشان می‌دهد که از ۲۰۷ حکم بررسی‌شده، تنها ۶۹ حکم به‌طور کامل اجرا شده.

حالا موضوع چیه؟ موضوع از این قراره که دولت در مواجهه با کسری بودجه میره سراغ بانک مرکزی. در واقع بانک مرکزی از دروازه‌بان مستقل پولی تبدیل شده به صندوق و قلک دولت.

یکی دیگر از کارشناسان و اقتصاددانان حکومتی، به نام فرشاد مؤمنی، گفته که نهادی که باید وظیفه اصلی آن تنظیم‌گری پولی، حفظ ارزش پول ملی و کنترل تورم باشد، خودش به یکی از بنگاه‌های بسیار سودآور تبدیل شده.

بانک مرکزی واردکننده طلاست و مثل صرافی‌ها از تجارت و خرید و فروش دلار سود می‌برد و این مردم هستند که با فشار هر روز بیشتر بر معیشت و زندگی، هزینه این کارهای بانک مرکزی رو می‌پردازند و اصلاً معلوم نیست که پول نفت کجا و چطور هزینه می‌شود.

سجاد بوربور، اقتصاددان حکومتی، گفته کل نقدینگی کشور در ابتدای سال ۱۴۰۵ حدوداً ۱۵۶۰۰ همت بوده. در حال حاضر کل نقدینگی کشور حدود ۲۰ هزار همت است. این یعنی اینکه در ۶ ماهه نخست سال، ۴۴۰۰ همت نقدینگی افزایش پیدا کرده.

این کدوم پول؟ همون پول بدون پشتوانه است که بانک مرکزی برای تأمین کسری بودجه چاپ کرده؛ یعنی تقریباً روزی ۲۴ هزار میلیارد تومان به نقدینگی اضافه کرده و به‌ازای هر ایرانی حدود ۲۰ میلیون تومان.

دولت در بهترین حالت در این مدت ۶ میلیون تومان کالابرگ به هر نفر داده.

۲۰ میلیون تومان نقدینگی در برابر ۶ میلیون تومان کالابرگ؛ مردم واقعاً چه چیزی به دست آورده‌اند؟

اما از آن طرف، ۲۰ میلیون تومان نقدینگی وارد بازار کرده؛ یعنی هر ماه اگه یک میلیون تومان کالابرگ داده، بیش از ۳ میلیون نقدینگی، یعنی گرانی و تورم، به بازار و سفره مردم تحمیل کرده.

پس ملاحظه می‌کنید که یارانه صدقه به مردم ایران نیست، بلکه یک دزدی خیلی بزرگ‌تر در پستویی به نام بانک مرکزی از مردم اتفاق افتاده.

بازم نگاه کنیم به روزنامه‌های حکومتی. روزنامه حکومتی آرمان امروز نوشته: اگر کسری بودجه دولت به منابع پولی منتقل شود، نتیجه آن رشد نقدینگی و افزایش تورم خواهد بود و در نهایت این مردم هستند که هزینه آن را با کاهش قدرت خرید خود پرداخت می‌کنند.

حالا یکی از دروغ‌های بزرگی که مستمر با ارقام و اعداد به مردم تحویل می‌دن چیه؟ تورم ماهانه و نقطه‌به‌نقطه.

روزنامه حکومتی جهان صنعت نوشته تورم ماهانه شهریور به ۲/۱۴ درصد، تورم نقطه‌ای به ۸۹.۸ درصد و تورم سالانه به ۷۳.۶ درصد رسیده.

احسان کشاورز، اقتصاددان حکومتی، این آمارها را این‌طور توصیف کرده که سبدی که پایان سال گذشته ۱۰۰ تومان هزینه داشت، در پایان شهریور حدود ۱۳۴ تومان هزینه دارد. اما آیا واقعاً مردم با تورم ۸۹ درصد و افزایش ۳۴ درصدی از اول سال تا الان واقعاً زندگی کردن؟ ویدیوی کوتاه با هم ببینیم.

«به کجا چنین شتابان؟ آقای شیرین‌عسل، اینکه یک هفته پیش بوده ۳۰ هزار تومن، این هفته کردید ۴۰ هزار تومان. به فکر توان خرید مردم هستی؟»

اینکه چاشت یک بچه در مدرسه...

تاریخ ۲۰/۵، ۲۱۰؛ تاریخ ۱۹/۶، یک ماه بعد ۲۸۰؛ تاریخ ۴/۷، یک ماه بعد ۳۲۹. رب گوجه همدانی، آقا چه خبره؟ کجا سرزمین می‌خرید؟ ۲۰ تومن، ۹ تومن حقوق کارگری اضافه کردی، ۹ وزن این را به کجا اضافه کردید؟ ولی قیمتش رو نگاه کن.

چرا قیمت کالاها از دستمزد مردم جلو زده است؟

۳ ماه، ۲ برابر کردید تقریباً. کاری می‌کنید شما...

رب گوجه‌فرنگی در ۴۵ روز ۵۶ درصد تورم و افزایش قیمت داشته. یک کیک هم در یک هفته ۱۰ هزار تومان گران شده؛ اون هم در یک هفته، ۳۳ درصد تورمی افزایش قیمت داشت.

یک قلم، قیمت روغن‌ها ۶.۳ برابر و لبنیات ۶.۲ برابر شهریور گذشته بالا رفته؛ یعنی روغن ۵۳۰ درصد و لبنیات ۵۲۰ درصد افزایش قیمت داشته.

واقعیت دیگر این است که رژیم هیچ آمار اقتصادی درست و واقعی به مردم ایران ارائه نداده و نخواهد داد و آمارها خیلی وحشتناک‌تر از این آمارهای مهندسی‌شده است که این‌ها ارائه می‌دن.