فعالیت یاران مقاومت ایران در آلمان در همراهی با کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام

از دوی استقامت در کلن تا پیام آزادی زندانیان سیاسی؛ چرا ورزشکاران و جوانان ایرانی در کنار کارزار نه به اعدام ایستاده‌اند؟

گفتگو با محمد بهروزی

در ایام کارزار جهانی «نه به اعدام»، شاهد فعالیت‌های اشرف‌نشان‌ها و هم‌وطنان آزاده در بیش از ۲۶ شهر جهان بودیم که حتماً خبرهای آن را شنیده یا دیده‌اید. در چارچوب این کارزار، دوی استقامت نیز به همت هم‌وطنانمان برگزار شد که شاهد حضور چشمگیر قهرمانان و پیش‌کسوتان ورزش کشورمان بودیم.

در همین رابطه، همراه هستیم با آقای محمد بهروزی، داور رسمی فوتبال ایران، تا درباره این فعالیت‌ها بیشتر بشنویم.

دوی استقامت در کلن؛ از حضور پیش‌کسوتان تا نقش‌آفرینی جوانان

حتماً خبرهای مربوط به فعالیت‌های کشورهای مختلف و شهرهای گوناگون را شنیده‌اید. می‌خواستم برای ما و بینندگان توضیح بدهید که در کارزار «نه به اعدام»، به مناسبت روز جهانی نه به اعدام، که به‌طور گسترده از طرف اشرف‌نشان‌ها و یاران مقاومت برگزار شد، چه گذشت؟

محمد بهروزی: باید عرض کنم که ما در شهر کلن آلمان برنامه مفصلی در این رابطه داشتیم و از مدت‌ها قبل آماده‌سازی آن را شروع کرده بودیم. متأسفانه، به علت برگزاری یک نیمه‌ماراتن بین‌المللی در شهر کلن، برای تهیه مکان با مشکل مواجه شدیم.

بالاخره با تلاش دوستان و یاران توانستیم محل بسیار زیبایی در کنار دریاچه و استادیوم بزرگ شهر کلن آماده کنیم. برنامه روز شنبه گذشته برگزار شد و خوشبختانه هوا هم خوب بود.

گروه‌های مختلفی از بانوان، آقایان، جوانان، نوجوانان و افراد سن‌بالا در این برنامه شرکت کردند و شرایط بسیار خوبی حاکم بود. نکته جالب این بود که جوانان همه‌کاره میدان بودند. ما قدیمی‌ترها هم گوشه‌ای از کار را به عهده می‌گرفتیم، اما جوانان نقش اصلی را بر عهده داشتند.

یکی از گویندگان برنامه، بانوی جوانی بود که حرف بسیار زیبایی زد. او گفت: «ما نیامده‌ایم اینجا که مسابقه بدهیم و اول یا دوم شویم. ما اینجا هستیم در پی آزادی؛ آمده‌ایم بگوییم که زندانیان سیاسی و شهدا، ما به یاد شما هستیم و برای شما می‌دویم.»

این برنامه بسیار جالب بود و به‌خوبی برگزار شد. افراد زیادی از شهر کلن و مناطق دیگر در آن شرکت کردند.

حضور قهرمانان و پیش‌کسوتان ورزش ایران در کارزار نه به اعدام

محمد بهروزی: آقای پاک، قهرمان ملی پرش ارتفاع ایران، در این برنامه حضور داشتند. برادر ایشان، آقای مسعود پاک، کارشناس دوومیدانی دانشگاه کلن و مربی تنیس هستند.

همچنین آقای کتبی که جودوکار و دارای کمربند مشکی هستند و داوری والیبال و والیبال ساحلی را نیز بر عهده دارند، در این برنامه حضور داشتند.

آقای علی سجادی، عضو تیم هما و نایب‌قهرمان باشگاه‌های ایران، نیز در جمع ما بودند. از میان چهره‌های ورزشی دیگر می‌توانم به آقای بهرام مودت، دروازه‌بان تیم ملی ایران و عضو تیم پرسپولیس، آقای جمشید کهن‌سال، قهرمان موتورسواری در آلمان، و آقای رضا محمدی، کاراته‌کار، اشاره کنم.

دوستان ما واقعاً همکاری صمیمانه و جالبی داشتند. البته کمبودهایی هم وجود داشت، اما آن‌قدر کار با صمیمیت و همکاری انجام شد که این کمبودها چندان به چشم نمی‌آمد.

پیام دوی استقامت؛ مبارزه برای آزادی و دفاع از شرافت مردم ایران

محمد بهروزی: باید خدمتتان عرض کنم که این برنامه، مانند دیگر فعالیت‌های فرهنگی مقاومت، با این هدف برگزار شد که بگوییم هدف ما چیست.

ما در پی آزادی بودیم و برای آن مبارزه می‌کردیم. من فکر می‌کنم هر انسانی با عقل متوسط ترجیح می‌دهد شرایط به‌گونه‌ای باشد که بتواند با کت‌وشلوار و کراوات فعالیت سیاسی کند و برای مملکت خودش کاری انجام دهد. اما رژیم تمام راه‌های آزادی را بسته بود؛ به همین دلیل، مقاومت ناچار به مبارزه مسلحانه شد.

در این مسیر، فعالیت‌های مختلف فرهنگی، از موسیقی و ترانه گرفته تا نمایش و نمایشنامه، همگی جهت و هدف مشخصی دارند: آزادی مردم ایران.

بسیاری از افراد موضوع خشونت‌طلبی و سلاح را مطرح می‌کنند. اگر اجازه بدهید، می‌خواهم به سخنی از گاندی اشاره کنم؛ شخصیتی که بسیاری از محافظه‌کاران او را رهبر خود می‌دانند. این مطلب را از مجله «سخن»، شماره سوم، تیرماه سال ۱۳۳۹، نقل می‌کنم:

«اگر بنا باشد میان پستی و جوی نامی است، به خشونت یکی را انتخاب کنم، بدون تردید دومی را برمی‌گزینم. ترجیح می‌دهم که هندوستان را برای دفاع از شرافتش به سوی سلاح سوق بدهم تا اینکه چهره‌ای ضعیف و زبون داشته باشد و قربانی ضعف و بی‌همتی خویش شود.»

این سخن گاندی است؛ رهبری که مبارزه مسالمت‌آمیز از او یاد می‌شود. در ادبیات خودمان نیز، از سعدی تا بسیاری دیگر، به این موضوع پرداخته شده است که وقتی تمام راه‌ها را پیمودی، باید راهی را انتخاب کنی که حافظ افتخار و شرافت باشد.

این مسابقات دوی استقامت و دویدن بچه‌های ما نیز در جهت مخالفت با رژیم و با هدف برقراری آزادی در ایران‌زمین زیبا برگزار شد.

فکر می‌کنم در فیلم‌های این برنامه، همه دیده‌اند که جوانان و بچه‌ها، حتی افرادی که مشکلات جسمانی داشتند، آمدند و شرکت کردند. برخی به‌صورت نمادین ۱۰۰ یا ۲۰۰ متر دویدند، اما همین حضور و مشارکت، پیام مهمی داشت.

روز بسیار خوبی بود. گزارش فعالیت‌های شهرهای دیگر را هم دیدم و خوشبختانه برنامه‌ها در آنجا نیز به‌خوبی برگزار شدند. امیدوارم این فعالیت‌ها ادامه پیدا کند و در شهرها و زمینه‌های دیگر نیز گسترش یابد.