خوابگاه گران‌تر، سفره کوچک‌تر؛ چرا دانشجویان باید هزینه غارت و ناکارآمدی را بپردازند؟
۱۴۰۵/۷/۲۷
از دو برابر شدن هزینه اسکان تا کوچک‌تر شدن سبد غذایی؛ گزارش‌ها از تشدید فشار اقتصادی بر دانشجویان حکایت دارند. آیا پولی‌سازی دانشگاه‌ها، تحصیل و زندگی دانشجویی را به امتیازی برای خانواده‌های برخوردار تبدیل می‌کند؟
روزنامه حکومتی شرق در گزارشی از جهش هزینه اسکان در خوابگاه‌های فرسوده و پرتراکم و کوچک‌تر شدن سبد تغذیه دانشجویان خبر داده است. این گزارش نشان می‌دهد که با وجود دریافت هزینه‌های سنگین از دانشجویان و خانواده‌هایشان، فشارهای مالی بر آن‌ها همچنان افزایش می‌یابد.
«سال گذشته غذا در ظروف یک‌بارمصرف توزیع می‌شد، اما امسال اگر ظروف یک‌بارمصرف بخواهیم، باید از پول خودمان بدهیم.»
«بن خرید لبنیات پگاه که تعلق می‌گیرد، هفته‌ای ۶۰۰ هزار تومان است که به‌هیچ‌وجه کفاف نمی‌دهد. اخیراً حتی این بن‌ها برای یکی دو روز غیرفعال شدند و فقط امکان خرید آزاد از فروشگاه وجود داشت.»
«ما میوه نمی‌خوریم و همین کمبود باعث شده بدن بچه‌ها ضعیف شود و در یک اتاق ۲۰ مترمربعی، مدام بیماری میان همگی ما دست‌به‌دست شود.»
جهش هزینه خوابگاه؛ آیا دانشجو دیگر از پس هزینه‌های تحصیل برمی‌آید؟
هزینه اسکان در ترم‌های پیش برای خوابگاه دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه تهران حدود ۷۰۰ هزار تومان بود، اما اکنون به حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان رسیده است.
هزینه اسکان دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف نیز به یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان افزایش یافته است.
این افزایش هزینه‌ها در شرایطی رخ می‌دهد که بسیاری از دانشجویان برای تأمین مخارج روزمره خود با مشکل مواجه‌اند و هم‌زمان، کیفیت خدمات رفاهی و تغذیه‌ای خوابگاه‌ها نیز با انتقادهایی روبه‌روست.
سهم ناچیز دانشجویان کم‌درآمد؛ دانشگاه برای چه کسانی باقی می‌ماند؟
به گزارش سایت حکومتی خبرآنلاین در اول شهریور امسال، بر اساس داده‌های صندوق رفاه دانشجویان، سهم سه دهک پایین درآمدی از میان بیش از ۵۰۰ هزار دانشجوی دانشگاه‌های دولتی، تنها ۵٫۶ درصد، معادل ۲۵ هزار و ۹۸۶ نفر است؛ درحالی‌که دهک‌های هشتم تا دهم، ۶۲ درصد این جمعیت را تشکیل می‌دهند.
یکی از اهداف ضد مردمی حاکمیت آخوندی، پولی‌کردن دانشگاه‌ها به قیمت محروم‌کردن میلیون‌ها جوان کشور از تحصیلات عالیه است.
روزنامه حکومتی شرق در این مورد می‌نویسد:
«طرح نوین تغذیه» که طبق گزارش «مرکز پژوهش‌های مجلس»، در بطن خود منطق کالایی‌سازی خدمات رفاهی را جای داده بود، اکنون با شتاب در تاروپود مدیریت دانشگاه‌ها جریان دارد؛ دانشگاه‌ها بیش از پیش در حال شانه‌خالی‌کردن از ارائه خدمات رفاهی و معیشتی به دانشجویان هستند و فشار اقتصادی هر روز بیش از دیروز، «زیست دانشجویی» را دچار مشکل می‌کند.
آیا فشار اقتصادی می‌تواند صدای اعتراض دانشجویان را خاموش کند؟
اما این غارتگری‌ها و سرکوب‌های متصل به آن، هرگز حرف آخر را نمی‌زنند. ایستادگی دانشجویان پاسخی است که در ابتدای این سال تحصیلی، با شعار «تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود»، از دانشگاه علامه در تهران کلید خورد.
دانشجویان شعار می‌دادند:
«دانشجوی باغیرت، حمایت، حمایت»
«زبانتون سلاحه، زبانتون سلاحه»
«تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود»
«شعارشون گفت‌وگو، تفنگشون سمت ما»
لطفاً به اشتراک بگذارید:
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وب‌سایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
خبرهای مرتبط
