انزوای بین‌المللی رژیم آخوندی؛ چرا محکومیت‌های جهانی شدت گرفته است؟

از بیانیه رهبران اتحادیه اروپا و احضار سفیر ایرلند تا مواضع کشورهای عربی و اسلامی؛ آیا انزوای فزاینده رژیم به نقطه‌ای تعیین‌کننده رسیده است؟

اما بپردازیم به ادامه برنامه. موضوع بیانیه رهبران اتحادیه اروپا علیه سیاست‌های جنگ‌طلبانه رژیم آخوندی و احضار سفیر ایرلند، به‌عنوان رئیس دوره‌ای اتحادیه اروپا، توسط رژیم، این سؤال را پیش می‌آورد که وضعیت رژیم از لحاظ انزوای بین‌المللی و محکومیت‌های جهانی اکنون به چه صورت است؟ همراه هستیم با آقای میثم ناهید تا نگاهی داشته باشیم به همین موضوع. 

وزارت خارجه رژیم دیروز سفیر ایرلند را احضار کرد تا خشم رژیم را از بیانیه سران اتحادیه اروپا علیه مواضع رژیم در تنگه هرمز و سایر اقدامات جنگ‌طلبانه‌اش ابراز کند. سؤال این است که وضعیت رژیم از نظر انزوای بین‌المللی و محکومیت‌های جهانی به چه صورت است؟

اگر ما فقط به همین سه روز گذشته نگاه کنیم، شاهد پنج اقدام علیه رژیم بوده‌ایم که من آن را تشدید انزوا می‌بینم. شاید بگوییم رژیم که همواره در انزوا بوده است؛ بله، بوده، اما ما شاهد تشدیدشوندگی این وضعیت هستیم. یعنی اگر نمودار را نگاه کنیم، شیب این نمودار به سمت تشدید انزوا به‌طور مستمر بیشتر می‌شود. من همین را گفتم: طی سه روز گذشته...

شما به احضار سفیر ایرلند، به‌عنوان رئیس دوره‌ای اتحادیه اروپا، اشاره کردید. اتحادیه اروپا درباره چه موضوعاتی صحبت کرده بود؟ درباره تحولات منطقه و تنگه هرمز، همچنین موضوع حقوق بشر و سرکوب مردم ایران. اتحادیه اروپا این اقدامات را محکوم کرده بود و واکنش رژیم به این بیانیه، احضار سفیر ایرلند بود.

همچنین دیروز سفیر آلمان را هم احضار کردند. به چه خاطر؟ آلمان کسی را به اتهام جاسوسی و تروریسم دستگیر کرده و تحقیقاتش نشان داده است که رژیم پشت این ماجرا بوده است. رژیم هم در واکنش، سفیر آن کشور را احضار می‌کند.

ما شاهد بیانیه و قطعنامه کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بودیم. آن‌ها نیز به اقدامات جنگ‌افروزانه رژیم و نقض حسن همجواری اعتراض کردند. در این بیانیه رسماً به رژیم گفتند که باید از اقدامات جنگ‌افروزانه و اقدامات تروریستی دست بردارد.

چرا مواضع کشورهای منطقه علیه رژیم اهمیت دارد؟

اما دو موضع دیگر هم بسیار مهم است. یکی، موضع وزیر خارجه لبنان است. ببینید، لبنان تا چندی پیش به‌وسیله حزب‌الله، حزب شیطان، کاملاً در دست رژیم بود؛ اما اکنون می‌بینیم که وزیر خارجه این کشور موضع می‌گیرد و به‌شدت به رژیم حمله می‌کند. او می‌گوید تمام وضعیت بحرانی‌ای که لبنان اکنون در آن به سر می‌برد، به‌خاطر ارسال سلاح و پول از طرف رژیم برای همین حزب شیطان است و مردم لبنان چنین وضعیتی را نمی‌خواهند.

اما لبنان به‌خاطر سیاست‌های این رژیم به حیاط خلوت جنگ‌افروزی رژیم تبدیل شده است.

همچنین امروز قطعنامه‌ای که شورای وزیران اجلاس همکاری اسلامی منتشر کرد، بسیار مهم بود. در این اجلاس، کشورهای اسلامی شرکت می‌کنند و رژیم نیز مدعی اسلام‌پناهی است؛ البته به‌شکلی دجالگرانه.

این شورا در قطعنامه خود به تروریسم رژیم، جنگ‌افروزی آن و حمایت از حوثی‌ها اشاره می‌کند. حتی در قطعنامه تأکید می‌کند که نمایندگان حوثی‌های وابسته به رژیم، به هر کشوری بروند، باید دستگیر شوند و به دولت قانونی یمن تحویل داده شوند.

اگر این وضعیت را کنار هم قرار دهیم، می‌بینیم که طی ۴۸ ساعت، پنج تحول مهم رخ داده است. این موارد را با وضعیت کشورهای دیگر مقایسه کنید. اگر هر یک از این اتفاقات درباره کشور دیگری رخ می‌داد، یک بحران دیپلماتیک و بین‌المللی ایجاد می‌کرد و آن کشور به‌شدت تلاش می‌کرد از این وضعیت و تنگنا خارج شود؛ اما در عرض ۴۸ ساعت، پنج مورد علیه رژیم اتفاق افتاده است.

من به همین دلیل گفتم که اگر نمودار این وضعیت را رسم کنیم، انزوا را به‌شدت تشدیدشونده خواهیم دید.

مجری: بله. حالا موضوعی که مطرح است این است که اقدامات کشورها علیه رژیم از چه اهمیتی برخوردارند، درحالی‌که می‌بینیم رژیم برایش اهمیتی ندارد. بنابراین، شما چه نتیجه‌ای از این وضعیت می‌گیرید؟

سرنگونی رژیم؛ امید به نیروی خارجی یا اتکا به مردم ایران؟

ما دو دیدگاه داریم. اگر از هر زاویه به این دو دیدگاه نگاه کنیم، به نتایجی کاملاً متفاوت می‌رسیم. من با توجه به تحولات ایران و آن چیزی که ما مردم ایران در پیش داریم، صحبت می‌کنم.

یک دیدگاه بر این اساس است که سرنگونی رژیم به‌وسیله یک نیروی خارجی صورت خواهد گرفت و نیروی تعیین‌کننده، نیروی خارجی خواهد بود؛ حالا با جنگ یا به هر شکل دیگری.

اگر نگاه کنید، فرصت‌طلبان و پسمانده‌های سلطنت مبلغ این دیدگاه هستند. امیدشان به این بسته شده است که نیروی خارجی باید این رژیم را سرنگون کند تا آن‌ها با الگوبرداری از عراق، دوباره به تاج‌وتختِ ازدست‌رفته برسند و استبداد دیگری را حاکم کنند.

خب، بن‌بست این دیدگاه چیست؟