۷ آبـان سالـروز کوروش کبیـر؛نه شـاه - نه شیـخ؛ مرگ بر ارتجاع - مرگ بر استبداد (۱)

توصیف شاه و شیخ ستمگر در قرآن

🔴همانا که شاهان وقتی بر دیاری تسلط یابند آن را تباه می‌کنند و عزیزانش را خوار میدارند (نمل ۳۴)

🔴همانا که بسیاری از آخوندها (احبار و رهبان) اموال مردم را به باطل میخورند و از راه خدا باز میدارند (توبه ۳۴)

🔴آنگاه که زعامت و ولایت یابد در زمین به تباهی و تبهکاری میپردازد و تولید و نسل را هلاک و نابود میکند (بقره ۲۰۵)

مسعود رجوی-۲۰ فروردین۱۴۰۵

دکانهای شیخ و شاه را که همان بساط استبداد و وابستگی است

باید از اساس گل گرفت و به زباله‌دان تاریخ ایران انداخت

شعارهای فاشیستی «جاوید شاه»، «حزب فقط رستاخیز»

یا «حزب فقط حزب الله» و «خامنه ای رهبر» را باید دور ریخت

 مغازه‌های ارتجاعی و استعماری مداحی شیخ و شاه را باید تحریم کرد

 

کوروش ذوالقرنین و آماده کردن اسباب کار

آموزش‌های درونی مجاهدین

نشست رمضان در اشرف

مسعود رجوی- مرداد ۱۳۹۰

سلام،

در چهارمین شب رمضان که مصادف با ۱۴ مرداد است، اول بگذارید انقلاب مشروطه را با یاد سرداران و سالاران و مجاهدانش تبریک و تهنیت بگوییم.

خوشا تبریز و امیرخیز و ستارخان و باقرخان و مجاهدان آن زمان و این‌که چگونه ستارخان و مجاهدینش فضا و تعادل را چرخاندند. به‌لحاظ روحیه و نظامی فوق‌العاده عالی بود اما مبانی طبقاتی و هم‌چنین سازمان و تشکیلات و ایدئولوژی ضروری برای پیشتازی و پیروزی وجود نداشت.

آخر باید به‌لحاظ تاریخی و سیاسی و تشکیلاتی و ایدئولوژیکی «اسباب کار» آماده می‌شد.

دو هفته دیگر می‌رسیم به ۲۸ مرداد سالروز آن کودتای ننگین شاه و استعمار علیه مصدق و مردم ایران. 47 سال یعنی نزدیک به نیم‌قرن از انقلاب مشروطه گذشته بود اما باز هم «اسباب کار» آماده نبود.

۲۵ سال بعد از کودتا، مردم ایران در انقلاب ضدسلطنتی شاه را با تمامیت رژیمش سرنگون کردند. اما شیخ یعنی ارتجاع خمینی رهبری را در ربود. در این زمان یعنی در سال ۵۷ انقلاب مشروطه ۷۲ ساله بود. تنها سازمانی که به‌خاطر یک قشر اجتماعی پشتیبان و خصوصیت ویژه ایران با خمینی، ظرفیت و امکان هماوردی داشت به وسیله اپورتونیستهای چپ‌نما متلاشی شده بود. ما از سال ۵۵ در اوین در بیانیه ۱۲ ماده‌ای ضداپورتونیستی، در آخرین ماده و آخرین جمله گفته بودیم که وظیفه ما در این شرایط احیا و بازسازی سازمان مجاهدین خلق ایران است. راستی که اپورتونیسم بالاترین خدمت را به ارتجاع کرد.

................

مجاهدین در ۱۹ فروردین با دست خالی، حملهٔ زرهی مالکی و فرمانده نیروی زمینی او غیدان را متوقف کردند. نقشه‌ها و طرح عملیاتی او را همان زمان از داخل رژیم به‌دست آوردیم و افشا و منتشر کردیم. می‌خواستند مجاهدین را نابود کنند اما شما آن نقشه را در هم شکستید. به این می‌گویند پایداری پرشکوه. یادتان هست که در سال 82 بعد از جنگ و اشغال عراق، بعد از مهیب‌ترین بمبارانها در همه قرارگاههایمان و اشرف، بعد از خلع‌سلاح و نقض عهدهایی که می‌دانید، با کد «ص» پرچم صبر انقلابی=پایداری پرشکوه به اهتزاز در آمد.

برای مجاهدین و رزم‌آوران ارتش آزادی مثل روز روشن است که اگر «اسباب کار» و در صدر آن انقلاب مریم را نمی‌داشتیم و خود را برای چنین شرایطی آماده نکرده بودیم، مجاهدین به‌واقع نیست و نابود شده بودند. آخر علاوه بر آن بمبارانها و خلع‌سلاح و لجن‌پراکنی مزدوران که رژیم پشت آنها بود، ۱۲ دولت هم بر سرمان ریختند که یک فقره‌اش کودتای ۱۷ ژوئن و آن مشعله‌ای شعله‌ور و فروزان است.

پس ما تا امروز ایستاده‌ایم و در دریای رنج و آتش و خون با خلق محبوب و در زنجیرمان پارو می‌زنیم و پیش می‌رویم.

در یک کلمه بگویم، همان کلمه‌ای که برای مجاهدین نقطه عزیمت انقلاب مریم و همهٔ کارهای قبل و بعد از آن بود: سرنگونی!

و این‌که انقلاب نوین ایران برای آزادی پایدار، پیروز شود. پایداری پرشکوه برای پیروزی: پ.پ.پ. با تهاجم حداکثر و جنگ صد برابر.

هر چیزی و هرکاری الزامات و اسباب خود را می‌خواهد یعنی سبب‌های خود و ابزار خود را می‌خواهد، وسیله‌ها و لوازمی را می‌خواهد که آن را محقق می‌کند. و ما می‌خواهیم که:

اولاً- تسلیم نشویم، کوتاه نیاییم، بایستیم، مقاومت کنیم، و بجنگیم تا شرافت و موجودیت خود را حفظ کنیم.

ثانیاً - صدبار بیشتر بجنگیم و فدا کنیم تا اسباب پیروزی در نبردهایی که در پیش داریم آماده شود.

ثالثاً و مهمتر از همه - سرانجام، سرنگونی رژیم و پیروزی خلقمان محقق شود. اعم از این‌که خودمان باشیم یا نباشیم.