۱۴۴ هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»؛ چرا صدای زندانیان از ۶۶ زندان به جهان رسیده است؟

از هشدار درباره موج اعدام‌ها تا پیوستن گزارشگران ویژه سازمان ملل؛ آیا می‌توان با سکوت در برابر قتل‌های حکومتی، جلوی تکرار جنایت را گرفت؟

گفتگو با امیر برج‌خانی

به صد و چهل‌وچهارمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» رسیدیم؛ کارزاری در دل سیاه‌چاله‌های رژیم که از روز آغاز تاکنون، به اغلب زندان‌های مهم رژیم گسترش یافته و پیوسته، بدون فرود و با فراز و رشد و ارتقا، هم در عرصه داخلی و هم در عرصه بین‌المللی ادامه داشته است.

همراه هستیم با آقای امیر برج‌خانی، از شاهدان قتل‌عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷، تا نگاهی به همین موضوع داشته باشیم.

اگر موافق باشید، از همین امروز شروع کنیم. بیانیه صد و چهل‌وچهارمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که امروز منتشر شده، چه نکات مهمی را مطرح کرده است؟

بیانیه هفته ۱۴۴؛ چرا موج اعدام‌ها زنگ خطر جامعه است؟

ببینید، ابتدا در این بیانیه گفته شده است که تداوم موج اعدام‌ها به‌مثابه زنگ خطری برای جامعه است که نمی‌توان در برابر آن سکوت کرد.

از طرف دیگر، اعدام در ایران تنها به معنای پایان‌دادن به زندگی یک شخص نیست، بلکه در حقیقت زخمی عمیق بر پیکر جامعه و ابزاری برای داغدارکردن خانواده‌ها و یک نسل است.

البته اعدام هیچ‌گاه نتوانسته است مانع تمایل انسان‌ها به آزادی شود. اگر بخواهم عین عبارت بیانیه را مطرح کنم، می‌گوید:

«هیچ‌گاه طناب دار نمی‌تواند آرزوی آزادی و برابری را از دل انسان‌ها بیرون بکشد و هیچ سرکوبی قادر نیست برای همیشه صدای حق‌خواهی را خاموش کند.»

این بیانیه همچنین به آمار هولناک اعدام‌ها اشاره کرده است: ۸۷ اعدام که در میان آن‌ها هفت زندانی سیاسی و دو زن بوده‌اند. همچنین به گزارش اخیر خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، اشاره شده است.

در نهایت، از هم‌وطنان، انسان‌های آزاده و مجامع بین‌المللی دعوت شده است که سکوت نکنند و به افشای این جنایات و قتل‌های حکومتی ادامه دهند؛ چراکه هر اعدامی که متوقف شود، گامی در جهت جلوگیری از این جنایت حکومتی و اقدام ضدبشری است.

بله، ممنونیم از نکاتی که درباره این بیانیه عنوان کردید.

گسترش کارزار به ۶۶ زندان؛ چه کسانی به «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوسته‌اند؟

اما به نظر شما، آقای برج‌خانی، مهم‌ترین تحولات پیرامون این کارزار در روزهای اخیر چه بوده است؟

ببینید، همان‌طور که این کارزار در ابتدا شروع شد، اکنون به ۶۶ زندان کشور گسترش پیدا کرده است. این کارزار مورد توجه قرار گرفته، چون در مسیر آزادی انسان گام برمی‌دارد.

ما می‌بینیم که با اقداماتی که جنبش دادخواهی و مقاومت ایران در سراسر جهان انجام می‌دهد، شخصیت‌های بسیاری به این کارزار علیه اعدام پیوسته‌اند؛ از جمله گزارشگران ویژه حقوق بشر در حوزه‌های مختلف.

هفته گذشته خانم جینا رومرو را داشتیم. همچنین آقای لئوپولدو مالدونادو، گزارشگر ویژه در زمینه ترویج و حمایت از حق آزادی بیان، به این کارزار پیوست. خانم جینا رومرو نیز گزارشگر ویژه در زمینه آزادی اجتماعات است.

همچنین آلستر روگان، رئیس گروه بین‌المللی حقوق بشر وکلا، و کیم شانون، نماینده پارلمان انگلستان، در این کارزار مشارکت داشته‌اند. گزارشگران ویژه و دیگر شخصیت‌های حقوقی و بین‌المللی به‌صورت عملی به این کارزار پیوسته‌اند و با اعلام همراهی خود در سه‌شنبه‌ها، خواهان توقف اعدام‌ها شده‌اند. امروز نیز آقای دیوید بوید، از گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل، در این کارزار حضور داشت.

ببینید، وقتی حرکتی مبتنی بر حق‌خواهی و جلوگیری از ستم اجتماعی و قتل حکومتی آغاز می‌شود، به قول آقای مسعود رجوی در یکی از صحبت‌هایشان، حق راه خودش را باز می‌کند.

ما می‌بینیم که این کارزار از یکی دو زندان شروع شد و اکنون در سراسر کشور به ۶۶ زندان رسیده است. این حرکت از مرزها نیز فراتر رفته و شخصیت‌های فرهیخته و آزادی‌خواه و مسئولان مجامع بین‌المللی حقوق بشر در آن مشارکت عملی دارند. موضوع نیز در پارلمان‌های مختلف دنبال می‌شود.

البته این را هم بگویم که هیچ‌چیز به‌خودی‌خود به وجود نمی‌آید. همان‌طور که زندانیان قهرمان در بیانیه خود خواسته‌اند، کسی نباید سکوت کند.

طبیعتاً مقاومت ایران و جنبش دادخواهی، به‌عنوان پیگیران این موضوع، شبانه‌روز در این رابطه فعال هستند تا آگاهی‌رسانی کنند، بر رژیم فشار وارد شود و زمینه مناسبات و قراردادهای اقتصادی با رژیم به دلیل این جنایات مورد توجه قرار گیرد.

همچنین می‌بینیم که ایرانیان آزاده در خارج از کشور، با در دست‌گرفتن پلاکاردها و جلب حمایت مجامع بین‌المللی، گزارشگران ویژه و شخصیت‌های حقوقی، اقدام می‌کنند و خواهان جلوگیری از این عمل شنیع و ضدانسانی، یعنی قتل حکومتی، هستند.

بله، واقعاً درود بر همه اعضای این کارزار گسترده که با فداکاری و تداوم فریادها و مقاومت همه‌جانبه خود، چنین حمایت جهانی‌ای را شکل داده‌اند.

از شما، آقای برج‌خانی، متشکریم که در این گفت‌وگو شرکت کردید.

چرا سکوت در برابر اعدام‌ها می‌تواند به تکرار جنایت کمک کند؟

من هم از شما ممنونم. فقط می‌خواهم به یک مطلب اشاره کنم. تاریخ ۴۵ سال اخیر نشان می‌دهد که سکوت به استمرار جنایت کمک می‌کند. ببینید، هر جا که رژیم دست به قتل‌عام و کشتار جمعی زده، در دهه ۶۰ و دهه‌های پس از آن، سکوت حاکم بوده است.

اما اکنون، به مدد مقاومت ایران و حضور ایرانیان آزاده در خارج از کشور و به‌طور مشخص، پرچم‌داری جنبش دادخواهی و تلاش برای احیای حقوق بشر توسط خانم رجوی، می‌بینیم که این جنایات دیگر نمی‌توانند در خفا انجام شوند. این افشاگری‌ها قطعاً دست رژیم را برای ارتکاب جنایات بیشتر خواهد بست.

باز هم از شما سپاسگزارم. خواهش می‌کنم بدانید که یکی از ابزارهای گسترش این موضوع، همین برنامه‌های شماست که باعث می‌شود صدای این کارزار بیشتر شنیده شود.