فروریختن متروپل و روند برخورد رژیم آخوندی با آن ـ روی خط ایران

۱۴۰۱/۳/۹

روی خط ایران ـ فروریختن متروپل و روند برخورد رژیم آخوندی با آن ـ ۹خرداد۱۴۰۱

گفتگو با پیام نوری

رژیم می‌دانست شهرهای میهن، به‌ویژه آبادان آبستن خیزش و قیامی بزرگ است. از این رو از استانهای مختلف نیروهای گارد ویژه را به آبادان گسیل کرد و مناطق حساس را قرق نمود. هم زمان پس از یک هفته که از فاجعه گذشت، عزای عمومی اعلام کرد و بساط عزاداری برای قربانیان متروپل را هم در آبادان برپا نمود.

علت روشن بود. طی شبهای قبل شمه‌ای از خشم جامعهٔ در حال انفجار را دیده بود و می‌دانست گسیل نیروی سرکوبگر نمی‌تواند این خشم رو به‌ازدیاد را مهار کند. از این رو به‌ترفند منحرف کردن قیام رو آورد. این بار ابزار انحراف، عزاداری و اشک تمساح بود. برای این‌که مردم به‌جای شعارهای ساختارشکنانه و «خامنه‌ای حیا کن، مملکت رو رها کن» و به‌ویژه به‌جای شعار پر معنای «می‌کشم می‌کشم آن که برادرم کشت»، صرفاً به عزاداری برای قربانیان متروپل بسنده کنند و به‌ریشه و علت اصلی فاجعه نزدیک هم نشوند.

برای همین هم در آبادان مزدوران بسیجی را به‌صحنه فرستادن و سن و بلندگو و... برپا کردند و در بنری بزرگ نوشتند اجتماع بزرگ عزاداران... !

وسط این شعبده را نیز گله‌های بسیجی قرق کردند و بوق‌های تبلیغی رژیم به‌ویژه صدا و سیمایی که مردم آن را «ننگ ما» می‌نامند، اقدام به‌پخش زنده کردند تا مانور عزاداری، در سراسر کشور اثرگذار باشد. آنگاه آخوند حیدری، نمایندهٔ خبرگان ارتجاع بالای سن رفت و از «مردم با بصیرت آبادان» داد سخن داد که یکباره انبوه فریادهای «بی‌شرف بی‌شرف» دادش را در گلو خفه کرد؛ تلویزیون «جامانده» خامنه‌ای هم ناخواسته همین صحنه را پخش کرد!