گزارش کانون شورشی از تهران

۱۴۰۱/۷/۱۵

کانون شورشی تهران ـ ۹مهر

من یک کانون شورشی هستم. از صبح به مغازه‌داران گفتیم برای همراهی با مردم و برای گرفتن حقمان، مغازه‌ها را ببندید. بعد با تعدادی ازجوانان آنجا به خیابان جمهوری رفتیم. اولش با آتش زدن چند تا سطل آشغال در کمتر از دو سه دقیقه تعداد زیادی از مردم جمع شدند. مأموران آمدند وسط خیابون مستقر شدند تا جمعیت به وسط خیابون که آتش هم بود نیایند. مأموران از جمعیت خیلی خیلی می‌ترسیدند. شعارها شروع شد و شعار توپ تانک فشفشه آخوند باید گم بشه را مردم با هیجان می‌دادند مأموران شروع کردند با گاز اشگ‌آور مردم را پراکنده کنند اما مردم هم‌چنان شعار می‌داند. چند تا جوان که آنجا بودند می‌گفتند این قیام را نباید بگذاریم خاموش بشود و خاموش هم نمی‌شود. ما باید هر روز به خیابان بیاییم تا به قیامهای مناطق دیگر کمک کنیم.

تهران: تظاهرات و جنگ و گریز در نزدیکی میدان انقلاب

دیروز یک دفعه از سمت تئاتر شهر به طرف میدان انقلاب شلوغ شد و مردم جمع می‌شدند. مأموران خیلی حساس بودند که نگذارند تجمع شکل بگیرد. من با چند نفر آشنا شدم و حرفهایمان را یکی کردیم و شروع کردیم به شعار دادن مردم هم بلافاصله پاسخ شعارها را می‌دادند که مرگ بر دیکتاتور هم‌چنین مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر

جنگ و گریز شروع شد تعداد ما خیلی زیاد نبود چند بار مأموران با گاز اشگ‌آور و باتون حمله کردند ولی ما دور می‌زدیم و همدیگر را پیدا می‌کردیم و شعارها رو دوباره شروع می‌کردیم. مأموران شلیک را شروع کردند یکی از بچه‌ها مجروح شد. توی یک مغازه‌ای مقداری به زخمهایش رسیدگی کردیم یکی از مغازه‌داران آمد و گفت یک پزشک آشنا دارم خیالتان راحت باشه من حل می‌کنم. مغازه‌داران آن‌قدر همکاری می‌کردند که انگار مغازه ندارند و کسب و کاسبی نمی‌کنند برایم خیلی شوق آور بود که چقدر مردم خوبی داریم.