فرهنگنامه آزادی ـ دکتر غلامحسین ساعدی و ویکتور خارا
۱۴۰۳/۱/۲۹
غلامحسین ساعدی، این پزشک دردمند که برای درمان دردهای جسمی و روحی مردم، بیشتر در پی یافتن بن و پایه مشکلات جامعه و درمان ریشهیی دردهای اجتماعی بود، بهتدریج رو آورد به بازتاب همین دردها با «نوشتن» ؛ نوشتن دردها، دربهدریها، گرسنگیها، بیخانمانیها و تمامی معضلات یک جامعه دیکتاتور زده.
درباره قدرت قلم و توانایی غلامحسین ساعدی بسیار میتوان نوشت. اما بررسی تنها نمونههایی از آثار این نویسندهٔ بزرگ ایران، میتواند جایگاه او را در دنیای ادبیات میهنمان، روشن کند. آثاری مانند «عزاداران بیل» و «چوببهدستهای ورزیل».
