مرودشت در عطش: فریاد بی‌آبی، خشم ملت از رژیم آخوندی!

مرودشت، ایران – در اوج گرمای تابستان و با فرا رسیدن مرداد‌۱۴۰۴، بحران بی‌آبی و قطعی مکرر برق، مردم مرودشت را به‌ستوه آورده و خشم و نارضایتی آنان را به اوج رسانده است. این وضعیت اسفبار، که نمادی از سوء مدیریت و بی‌کفایتی رژیم آخوندی است، زندگی روزمره شهروندان را مختل کرده و فریاد اعتراض آنان را بلند کرده است.

فریادهای بی‌تابی مردم مرودشت:

شهروندان مرودشت با فریادهایی از عمق جان، وضعیت طاقت‌فرسای خود را بازگو می‌کنند. یکی از اهالی می‌گوید: "حضرت عباسی یک هفته آب نداریم." دیگری با ناامیدی اضافه می‌کند: "ما اصلاً آب نداریم بخوریم، ما چکار باید بکنیم؟"

این بحران حتی نانوایی‌ها را نیز تحت تأثیر قرار داده است. یک نانوای معترض به این وضعیت می‌گوید: "الان نانوایی ما مجبوره با آب شور خمیر درست بکنه." او ادامه می‌دهد: "من نونوایی دارم اینجا هستم. چه جوری خمیر... ما دیروز پریروز رفتیم مرودشت یک پیکان باری دبه ۵۰۰‌تایی پر کردیم آوردیم اینجا خمیر کردیم که ملت نون گیرشون بیاد. الان یا باید تعطیلش کنیم چه جوری؟ چه برسر این ملت میاد از کجا خرید کنند؟ تعطیل میشه آقا از کجا میتونه بره نون بخره."

یک شهروند دیگر به فاجعه بی‌آبی در طولانی مدت اشاره می‌کند: "من دو ماه سه ماه ... یک ذره آب میاید." و خانم دیگری با تأکید بر سختی شرایط می‌گوید: "تو گرمای تابستان می‌توانستند تحمل کنند؟ واقعاً سخته تو گرما بی‌آبی."

 یکی از اهالی می‌گوید: "من الان ۱۲‌روزه با هزینه شخصی خودم با این خاور آب می‌آورم داخل روستا، دیگه سوخت هم ندارم."

ریشه بحران در سیاست‌های ویرانگر رژیم آخوندهاست:

این وضعیت اسفبار، نتیجه مستقیم سیاست‌های ناکارآمد، غارت منابع ملی، و بی‌توجهی عامدانه آخوندهای حکومتی به نیازهای اولیه مردم است. رژیم ولی فقیه به جای رسیدگی به مشکلات حیاتی مردم، منابع کشور را صرف ماجراجویی‌های منطقه‌ای و سرکوب داخلی می‌کند. این در حالی است که بحران بی‌آبی، به ویژه در استان فارس، سال‌هاست که پیش‌بینی شده بود، اما هیچ اقدام مؤثری از سوی مسئولان رژیم برای مقابله با آن صورت نگرفته است.

خشم مردم مرودشت تنها گوشه‌ای از نارضایتی گسترده‌ای است که در سراسر ایران علیه رژیم آخوندی وجود دارد. اعتراضات مردمی به دلیل قطعی آب و برق و سایر مشکلات معیشتی، به طور فزاینده‌ای در حال گسترش است.