بخوان بنام گل سرخ ـ شماره۸۸ ـ مجاهدین شهید فائزه رجبی و ناصر حبشی

مجاهد شهید فائزه رجبی متولد کرمانشاه، در سن ۲۰ سالگی در درگیری با مزدوران عراقی رژیم در ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ بر اثر اصابت گلوبه به شهادت رسید.

تاریخ شهادت:  ۱۹ فروردین ۱۳۹۰

فائزه فرزند مجاهد شهید عبدالرضا رجبی، در ایستادگی وتسلیم ناپذیری به دشمن به رسم پدر، برای آزادی همکلاسی‌هایش از ستم دژخیمان حاکم پای به راه نهاد و یک دم از رزم بازنایستاد. او دانش آموز دوم راهنمایی بودکه اشرف را عاشقانه برگزید تا عشقش به آزادی مردمش را پاسخ گوید. وی در ارتش آزادیبخش در بخش پذیرش تحصیلاتش را ادامه داد و  دیپلم گرفت. فائزه در فرازی از نامه اش به خانم مژگان پارسایی نوشته است: «…قول میدهم مجاهد خلقی باشم مانند پدرم، مانند حجت زمانی! میخواهم یک رزمنده برای برادر مسعود و خواهر (مریم) باشم.»

مجاهد شهید ناصر حبشی متولد ۱۳۶۱ از آمل، فوق دیپلم و فارغ التحصیل از دانشگاه سمنان، در سن ۳۱ سالگی در جریان قتل عام ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ در اشرف ۱ توسط مزدوران مالکی و رژیم در عراق به شهادت رسید

ناصر در سال ۱۳۸۳ در شرایطی به مجاهدین پیوست که اشرف در محاصرة انواع توطئه های ارتجاع و استعمار، رژیم و مزدورانش در عراق و همدستان بینالمللی آن قرار داشت. او برای نشان دادن شوق و شعفش از پیوستن به سازمان مجاهدین خلق ایران بیتی از حافظ را در یکی از نوشتههایش ذکر کرده که:                    

من اگر کامروا گشتم و خوش دل چه عجب             مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند

ناصر حبشی در آخرین رمضان حیاتش و در شب شهادت مولای متقیان و امام مجاهدان علی علیه السلام نوشت: «…در شب قدر و شب شهادت امیرالمؤمنان علی (ع) چلچراغ بشارت و فدا، یکبار دیگر تجدید عهد و پیمان با راهبران عقیدتیام که پرچمدار و ادامه دهنده راه و رسم علی (علی) هستند می کنم و خدا را هزار مرتبه شکر و سپاس میگویم که در زیر پرچم راهبرانی همچون مسعود و مریم میرزمم و چه افتخاری بالاتر از اینکه در این مسیر فدا و صداقت شهید و رستگار شوم. و البته در یگان ۷۲ فدائی اشرف، و در خاک پاک اشرف شهید شوم… یا علی! در این کارزار سرنگونی میخواهم قدر خلق در زنجیر و قدر خودم را رقم بزنم پس من را در این مسیر ثابت قدم نگهدار و ایمانم را هرچه راسختر و بدون شکاف کن.»