نگاهی به کارزارهای سیاسی مقاومت ایران در سال ۴۰۵

۱۴۰۵/۲/۷

برشی از خیز جدید مقاومت ایران در سال ۴۰۵

گفتگو با فرخنده ذاکری

کارزارهای سیاسی مقاومت ایران در خارج کشور در سال ۴۰۵ خیز جدیدی برداشته و میخواهیم برشی بزنیم به این کارزارها در دو هفته اخیر.

ما در این مدت که خبرها را دنبال کردیم با حجم شگفت‌انگیزی از فعالیت‌ها و کارزارهای مختلف مواجه بودیم. اگر بخواهیم گستره فعالیت‌ها رد بررسی کنیم چه تصویر کلی و چه ارزیابی ارائه می‌دهید؟

«من برای اینکه کمی دقیقتر به این سوال پاسخ بدم یک بازه زمانی تقریبا دو هفته‌یی رو در نظر بگیریم یعنی حدودا از ۲۵ فرودین تا امروز که ۷ اردیبهشت هستیم بررسی کنیم. تیتری اشاره کنم اجلاس رسمی شورای منطقه‌ای استان مارکه ایتالیا رو با حضور اعضای شورا از احزاب مختلف ایتالیا داشتیم که خواهر مریم به این جلسه پیام ویدئویی دادند. در این پیام روی تجربه ایتالیا در مقابله با فاشیسم و همین تجربه در تاریخ۱۲۰ ساله ایران اشاره داشتند. دو روز بعد یعنی در ۲۷ فرودین کنفرانس در سنای آمریکا با عنوان به سوی صلح و آزادی در ایران و نقش مردم ایران و مقاومت سازمانیافته برگزار شد. خواهر مریم در پیامی که به جلسه سنای آمریکا دادن روی حلقه مفقوده سیاست غرب یعنی بی‌توجهی به نقش مقاومت سازمانیافته مردم ایران در معادله سرنگونی تاکید کردند. کنفرانس دیگه‌یی در خانه مقاومت ایران با عنوان پیش به سوی جمهوری دموکراتیک برگزار شد در این کنفرانس آقای جولیانی و دکتر رایان شرکت داشتند. خواهر مریم در سخنرانی‌شون رو ضرورت جبهه نه شاه نه شیخ برای سرنگونی انگشت گذاشتند. درست این کنفرانس که در ۳۱ فرودین در سالگرد شهادت اولین دسته از مرکزیت سازمان برگزار شده بود خیلی روشن ضرورت اینکه ایران جای هیچ نوع دیکتاتوری نیست رو روشن می‌کرد. دو روز بعد کنفرانس در پارلمان اروپا در بروکسل با حضور خواهر مریم برگزار شد. سخنرانی بسیار تعیین کننده در شرایطی که همه به موضوع ایران خیره هستند توسط خواهر مریم ارائه شد. خواهر مریم در پایان صحبت‌هاشون خواسته‌های مردم و مقاومت ایران رو از اروپا با صراحت و شجاعت مطرح کردند.

نقطه مشترک همه این جلسات اعتراض به بی‌عملی در برابر اعدام‌ها در ایران بود. خواهر مریم همه جا با خودشون عکس‌ شهدای سربه‌دار رو همراه داشتند. عکس‌هایی که بارها و بارها پیش از اعدام هم هشدار داده بودند و خواستار اقدام برای نجات جان زندانیان‌ سیاسی شده بودند.

باید اضافه کنم به این فعالیت‌ها هر روزش میز کتاب، آکسیون، هر روزش فریاد و شعار یاران شورشگر در کشورهای مختلف جهان. اونهم با در دست داشتن عکس شهیدان راه آزادی. همچنین تظاهراتی که همزمان با حضور خواهر مریم در پارلمان اروپا برگزار شد که مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. همینطور گرامیداشت یاد دکتر کاظم در ژنو.

به نظر میاد که فقط تیتروار گفتن از فعالیت‌ها وقت زیادی برای من نذاشت» 

خب این مواردی که گفتین اگه از تیترها بخواهیم عبور کنیم چه پیامی میشود از این مجموعه فعالیت‌ها گرفت در واقع سوالم را واضح‌تر بگم اینکه مقاومت ایران از ویژگی‌هاش تلاش و پشتکار هست ممکن است اینطور به نظر بیاید که اینکه چیز همیشگی هست. آیا میشود ویژگی‌هایی متفاوتی هم برشمرد؟

«پاسخ کوتاهم به این سوال اینه که مطلق تکرار فعالیت‌‌‌های گذشته نیست بدلیل شرایطی که توش هستیم.

اما اگه بخوام چند ویژگی رو برجسته کنم اول از همه به نظر من این چنین مستمر و خستگی‌ناپذیر فعالیت کردن در صحنه بین‌المللی دیگه از یک نقطه کمیت‌ها کنار میرن و اون پیامی که می‌پرسین یکی‌اش اینه که این حجم از کار یک الگویی از پیش‌برد خواسته‌های مردم در صحنه‌های بغرنج و سختی که گوش‌ها نمی‌خوان بشنون، چشم‌‌‌ها عمد دارند نادیده بگیرند رو ارائه می‌کنه. چیزی که خواهر مریم اون رو در پارلمان اروپا اینطور بیان می‌کنند که: کسانی که فاکتور مردم و مقاومت ایران رو در معادله ایران نایده می‌گیرن با هر بهانه‌یی دارن به بقای این دیکتاتوری کمک می‌کنن.

همین معنا رو در سخنرانی‌های شخصیت‌ها هم می‌بینم مثلا کارلا سندز سفیر آمریکا در دانمارک میگه: ایالات متحده و جامعه جهانی اکنون با یک فرصت تاریخی روبرو هستند. زمان ابهام به پایان رسیده و زمان انتخاب فرا رسیده است. بپذیرید که جایگزین معتبر وجود دارد. «شورای ملی مقاومت ایران» و دولت موقت خانم رجوی را به رسمیت بشناسید.

یعنی در چنین شرایطی اون چه که چشم‌گیره اینکه مقاومت ایران فقط اعتراض کننده نیست بلکه تعیین کننده‌ است و هیچی نتونسته متوقف‌اش کنه. اونچه که شما در صحبت‌های شخصیت‌ها هم می‌بینید از معرفی بی‌توقف برنامه‌ده‌ماده‌یی تا اعلام دولت موقت تا ارائه راه حل سوم. تا گفتن و نشون دادن فعالیت‌‌های کانون‌های شورشی از جمله آماری که خواهر مریم ارائه میدن که ۶۳۰ عملیات در جریان قیام دی‌ماه و عملیات پتک آتشین که این‌ها در صحبت‌های سناتورهای آمریکایی یا در پارلمان اروپا سخنرانان بهش ارجاع می‌دادن، همه‌اش حرکت و پیشرفت و کنار زدن موانع برای انتقال حاکمیت به مردم ایرانه. این جمله هم جالبه اینجا در باره اهمیت تعیین کننده به رسمیت شناختن مقاومت ایران از قول فرانسیشکو آسیش  نماینده پارلمان اروپا از پرتغال بگم: به رسمیت شناختن سیاسیِ مقاومت، تهدیدی جدی برای تهران محسوب می‌شود. و اضافه میکنه که: هیچ سطحی از بمباران نمی‌تواند جایگزین این نیرو در صحنه، یعنی نیروی مردم ایران شود.. شما این سخنرانی رو بخونین بسیار نقادانه رو به سیاست مماشات و نادیده گرفتن مقاومت هست و رویکردی قابل توجه در چنین سطحی هست.

موضوع دیگه در این کارزارها مرزبندی بین ارائه‌های پوشالی از آلترناتیو با اونچه که حقیقی و ریشه‌دار هست و پشتوانه‌یی سنگین و خونین در همین روزها و اعدام‌‌هایی که میشه داره. آقای مارک گینزبرگ سفیر پیشین آمریکا در مراکش اصطلاح جالبی استفاده می‌کنه و میگه: ما نمی‌خواهیم از بازگشت آزادی و کرامت به دست کسانی حمایت کنیم که می‌خواهند عقربه‌های ساعت را به عقب برگردانند. یا کارلا سندز همین معنا رو  طور دیگه بیان می‌کنه: شما نمی‌توانید آینده‌ای دموکراتیک را بر پایه گذشته‌ای تاریک بنا کنید.

اما من میخوام جدا از موضوع‌گیری‌ها سیاسی که بسیار هم قابل توجه هست یک مطلب مهم دیگه که به نظرم قابل صرف‌نظر کردن نیست رو بگم. اونهم اینکه شما به برخی سخنرانی‌ها و شخصیت‌ها که نگاه می‌کنین با کلماتی و حرف‌هایی روبرو می‌شین که دیگه در کارد رابطه سیاسی جا نمی‌شه بلکه رابطه ارزش‌های انسانی هست که این شخصیت‌ها رو تحت تاثیر قرار داده. از جمله شما سخنرانی‌ آقای جولیانی و دکتر ماریا و صحبت و تنظیم رابطه‌یی که با اشرف۳ بعنوان شاید اینطور بگم نماد زنده تاریخ ایران برقرار می‌کنند رو نگاه کنین. یا شما به صحبت های سناتور کوری بوکر  رئیس کمیتة راهبردی ارتباطات دموکرات‌های سنای آمریکا در مورد شهیدان سربه‌دار نگاه کنین که از دل این شهادت تعهد اعلام می‌کنه و میگه ما زندگان باید استوارتر و متعهدتر بایستیم.

من به همه اینها در حد یک جمله یا حتی واقعا فقط در حد نوک زدن اشاره کردم و الا که گفتنی و نمونه و جمله بسیار زیاده.»

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmailPinterest

خبرهای مرتبط