نگاهی به بیانیه زندانیان در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام

صدوبیست و چهارمین هفته اعتصاب غذای زندانیان در ۵۶ شهر کشور

گفتگو با مسعود امیرپناهی

موج اعدامها و موج محکومیت به اعدام توسط جلادان خامنه ای موضوعی است که این روزها در سطح داخلی و بین المللی با اعتراضات و مقاومتهای بسیاری مواجه هست. در این قسمت از برنامه می‌خواهیم به این موضوع نگاهی داشته باشیم

در شرایطی که رژیم مرتب به زندانیان فشار می‌آورد دیروز صدوبیست وچهارمین هفته اعتصاب غذای زندانیان در ۵۶ شهر کشور را داشتیم.

در بیانیه صادره از طرف زندانیان از جمله آمده است: « در هفته گذشته دانش‌آموزان آگاه برای دفاع از حقوق خود در شهرهای مختلف به خیابان آمدند تا نشان دهند آنان از سیاست‌های حاکمیتی در عرصه آموزش که در تضاد آشکار با عدالت آموزشی است به تنگ آمده‌اند. کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام از دانش‌آموزان شجاع و آگاه حمایت می‌کند. بی‌شک آینده ایران با چنین افراد پرشوری درخشان خواهد بود.

حکومت اعدامی از ابتدای خرداد تاکنون دست‌کم ۴۹ تن را به دار آویخته است و در ادامه موج ارعاب و سرکوب خود، حکم اعدام زندانی سیاسی یعقوب درخشان در زندان لاکان رشت را مجدداً تأیید کرده و برای زندانیان سیاسی دیگر یاسین شه‌بخش، حسن مصلاوی و علی کمالی حکم اعدام صادر کرده است.

هم‌چنین چهار زندانی سیاسی دیگر به نام‌های فرشاد اعتمادی‌فر، علیرضا مرداسی، مسعود جامعی و رضا عبدالی نیز در زندان شیبان اهواز در معرض اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام قرار دارند و جانشان در خطر است.

اعضای کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" که برای صدوبیست‌وچهارمین هفته پیاپی در برابر این اعدام‌های غیرانسانی ایستادگی کرده و تعدادی از اعضای آن اعدام شده و یا به اشکال مختلف تحت فشار زندان و نهادهای امنیتی قرار گرفته‌اند، بیش از همیشه و بار دیگر صدای خود را در دفاع از حق بنیادین زندگی بلند می‌کنند، حقی که سرچشمه همه حقوق انسانی است و پاسداری از آن، نشانه بلوغ، برابری، آزادی و انسانیت هر جامعه به‌شمار می‌آید. بنابراین از همه اقشار و هموطنان عزیز می‌خواهند که صدای دادخواهی خود را علیه صدور و اجرای احکام ظالمانه اعدام بلند کرده و به شدیدترین وجه ممکن اعتراض خود را بیان کنند.

آزادی و عدالت حق هر انسانی است و عدالت واقعی نه از مسیر مرگ و سلب حق حیات بلکه از مسیر احترام به حقوق‌بشر به دست می‌آید. در نتیجه برای به دست آوردن آن از دست حاکمان ستم‌کار و مستبد باید مبارزه و مقاومت کرد.»

می‌خواهیم ببینیم که حرف اصلی در بیانیه و خواستهای زندانیان چیست؟ پیام این مقاومتها بعد ۱۲۴ هفته چیست و چه چیزی را به ثبت میدهد؟