آغاز دور جدید بازی آخوندها با قیمت نان

افزایش قیمت نان در شهرهای ایران

در نیمه دوم خرداد ۱۴۰۵ رسانه‌های رژیم اعلام کردند: «قیمت نان در مشهد تا  ۴۹ درصد افزایش یافت»

افزایش تقریبا ۵۰درصدی قیمت نان در مشهد،‌ یعنی دومین شهر بزرگ ایران که روزانه هم بیشمار زائر دارد خودش به تنهایی یک «اشکال» و یک «مساله» است.

چه اتفاقی افتاده که نان یک‌شبه در مشهد ۵۰درصد گران‌تر می‌شود:

ابتدا قیمت جدید نان را از  کوه‌پیکر رئیس اتحادیه نانوایان مشهد بشنویم که ضمن اعلام خبر  گران‌تر شدن نان در مشهد گفت:  

 قیمت نان بربری با آرد دولتی ۱۵ درصد به ۵۱۰۰ تومان تغییر یافت

نان بربری با آرد کامل ۶۱۰۰ تومان،

نان تنوری ۴۰۵۰ تومان،

نان تنوری با آرد کامل ۶۸۰۰ تومان،

نان سنگک با آرد معمولی ۹۳۰۰ تومان،

نان سنگک با آرد کامل ۱۱۹۰۰ تومان،

نان لواش ۲۱۷۰ تومان

و نان ماشینی دوار ۳۹۰۰ تومان افزایش یافته است.

باید اضافه کرد که این اولین بار نیست که در یک‌سال اخیر یعنی از خرداد ۴۰۴ تا خرداد ۴۰۵  نان گران می‌شود،

نگاهی به روند گران شدن نان در یک سال اخیر (خرداد ۱۴۰۴ تا خرداد ۱۴۰۵)، نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر حتی تهیه نان هم به عنوان ارزان‌ترین غذای پایه مردم به‌ویژه طبقات کم‌درآمد، به یک مشکل تبدیل شده است

در بهار و تابستان ۱۴۰۴، موج جدید با افزایش ۳۰ تا ۵۲ درصدی در استان‌های مختلف همراه شد.

عوامل اصلی گران شدن نان شامل چند محور بود

یکی جهش قیمت خرید تضمینی گندم به بیش از ۵۰ هزار تومان هر کیلو،

دیگری دو برابر شدن قیمت کیسه آرد (از ۱٫۲ به ۲٫۶ میلیون تومان در بخش آزاد)،

عامل بعدی گران شدن نان، افزایش ۶۰ درصدی دستمزد و بیمه کارگران نانوایی (شاطر تا ۲ میلیون تومان در روز) بود

و عامل دیگر رشد هزینه انرژی، اجاره و خمیرمایه بوده است.

همان‌طور که می‌بینید تمامی این عوامل از خرید تضمینی گندم تا گران شدن آرد و دستمزد کارگران و هزینه اجاره و انرژی، عواملی هستند که ریشه در تورم و بی‌کفایتی رژیمی دارند که نان و آب مردم را رها کرده و تمام توان اقتصادی مملکت را متوجه صنایع نظامی و دستمزد مزدوران نیابتی‌اش در کشورهای منطقه کرده است.

و این در شرایطی است که مردم در آبان ۱۴۰۴ باز هم شاهد افزایش ناگهانی ۱۵ درصدی (مثلاً سنگک به حدود ۶۰۰۰ تومان) شدند.

در کنار افزایش قیمت نان باید از تورم دیگر خوراکی‌های پایه  (به‌ویژه غلات) یاد کرد که در برخی ماه‌ها به ۵۰ تا ۹۸ درصد رسید و یارانه نان دولت (هرچند در بودجه ۱۴۰۵ دو برابر شد و به بیش از ۵۰۰ همت رسید) نتوانست به‌طور کامل هزینه‌ها را پوشش دهد.

نتیجه این روند، افزایش ۷۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمت مؤثر نان در یک سال بوده است

و این روندی است که هم‌چنان ادامه دارد

روندی که نشان می‌دهد مشکل نه در گندم‌کاران و نه در نانوایان و کارگران محروم نانوایی،‌ بلکه در نظامی است که حتی از نان مردم، حتی از گندم کشاورزان و حتی از دستمزد کارگران زحمت‌کش نانوایی برای گرفته مالیات برای پیشبرد سیاست‌های جنگی‌اش کوتاه نمی‌آید.

نظامی که از ریشه فاسد و ضد مردمی است و بند نافش به جنگ و تروریسم گره خورده است.