دومین روز گردهمایی جهانی ایران آزاد در پاریس ـ ۳۱خرداد ۱۴۰۵ ـ مارگوت کسمن

مارگوت کسمن- رهبر کلیسای پروتستان آلمان

خانم رئیس‌جمهور برگزیده، خوشحالم که دوباره اینجا هستم.

روان ویلیامز این اسقف انگلیسی و همراه با چندین تن دهها تن دیگر این رهبران مذهبی، یک بیانیه‌یی را امضا کردیم از اعتقادات مختلف علیه اعدامها در ایران و در حمایت از اقلیتها در ایران. مسائل ایران یک مسأله ژئوپلیتیک است ولی خب، قبل از هر چیز، بر سر انسان‌ها، زنان، مردان و کودکان است.

اما در بزرگی چندین نفر هستند و می‌فهمند وضعیت ایران را در جنگ. این کودکان، البته، کسانی هستند که بیشتر از همه رنج می‌کشند. هر موقع مردم از طرف یک رژیم سرکوبگر رنج می‌کشند، ارعاب می‌شوند، ما در واقع نباید وظایف مذهبی و انسانی و دموکراتیکمان را رها کنیم. این بیانیه‌این مسئولیت را به ما نشان می‌دهد که ما سکوت نمی‌کنیم در برابر سرکوب مسیحیان و دیگر اقلیت‌های مذهبی در ایران. اعتقادات مذهبی، آزادی مذهبی و بیان باید تضمین بشه حتی برای مسلمانان که می‌خواهند برخلاف آن چیزی که رژیم می‌گوید اعتقادات‌شان را داشته باشند.

جدایی دین از دولت خیلی این مهم است که در برنامه شورای ملی مقاومت است و از حمایت ما برخوردار است. در حالی که رژیم ایران از جنگی که شروع شد در واقع هنوز پابرجا است. برخی می‌گویند که خب، امیدی برای تغییر وجود ندارد، این رژیم پا برجا مانده. ما می‌دانیم، البته، که جامعه ایران ساکت نشده. اعدام‌ها، صدای زندانیان سیاسی، مقاومتی که شاهدش بودیم نشان می‌دهد که این رژیم آینده‌ای ندارد.

شاید جنگ اعتراضات را موقتاً تضعیف کرده باشد ولی این‌ها متوقف نشدند، این صداها هم‌چنان ادامه پیدا خواهند کرد. مقاومت علیه دروغ و رژیمی که می‌خواهد مردم را به سکوت بکشاند. این مقاومت تا زندانها به پیش می‌رود. با شکنجه و اعدام نمی‌تواند آنها را متوقف کند و من عمیقاً به آن احترام می‌گذارم. بالاترین احترامم را نثار آنها می‌کنم.

در اعتقادات مسیحی و تاریخ کشور ما، چنین مقاومتهایی را می‌شناسیم. از جمله (دیکنیش هنفر) که با زندگی خودش علیه ناسیونالیسم همون افراطیونیسمها. اعتقاد واقعی می‌تواند به آدم جرأت بدهد علیه بی‌عدالتی. اعتقاد و این را به ما می‌دهد که بشه از فرزند انسان جرأت داشته باشیم دفاع کنیم. تغییر باید در داخل جامعه ایران رخ بدهد از آنجا نشأت بگیرد. من می‌خواهم همبستگی خودم را با همه کسانی ابراز کنم که به‌رغم ارعاب می‌خواهند برای یک ایران دموکراتیک تلاش کنند و من تحت تأثیر برنامه ۱۰ ماده‌ای برنامه خانم رجوی هستم. از جمله جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد. چون بحث بر سر انسان‌ها است.

زنان، مردان و کودکان. بر سر انسان‌ها و بر سر امید است. بر سر اعتقاد، اعتقاد برابر. امید به این‌که خدا این قوت را بدهد، این امید را بتوانیم نگهداریم برای آینده‌ای در عدالت و صلح. و من امیدوارم که روزی در یک ایران آزاد و دموکراتیک بتوانیم با همدیگر ملاقات کنیم. خیلی ممنون.