بحران گرانی و کمبود دارو در ایران تحت حاکمیت آخوندها
۱۴۰۵/۴/۱۸
وضعیت دارو در کشور و عوامل ایجاد بحران
گفتگو با شهرزاد احسانی
وضعیت دارو در کشور چگونه است و این بحران چه ابعادی دارد؟
«بررسی گزارشهای منتشرشده در سالهای اخیر نشان میدهد که بازار داروی کشور با بحرانی روبهرو است که سه بعد اصلی آن شامل افزایش شدید قیمت دارو، کمبود برخی اقلام حیاتی و کاهش دسترسی بیماران به درمان است. برخلاف این ادعا که گرانی دارو مقطعی است، روند قیمتها در چند سال گذشته همواره صعودی بوده است.
یکی از مهمترین تحولات در این حوزه، حذف ارز ترجیحی دارو و اجرای طرح «دارویار» در سال ۱۴۰۱ بود. هدف این طرح، واقعیسازی قیمت دارو بدون افزایش هزینه برای مردم عنوان شد، اما گزارشهای بعدی نشان داد که بسیاری از داروها با افزایش چشمگیر قیمت روبهرو شدند و فشار مالی بر بیماران افزایش یافت.
براساس گزارش روزنامه دنیای اقتصاد (۱۰ تیر ۱۴۰۵)، هزینه یک دوره شیمیدرمانی که دو سال قبل حدود ۷ میلیون تومان بود، اکنون به حدود ۷۰ میلیون تومان رسیده است؛ یعنی افزایشی ۱۰ برابری. همین گزارش نشان میدهد که قیمت ۱۸ قلم داروی منتخب از میانه سال ۱۴۰۴ تا خرداد ۱۴۰۵ بهطور مستمر افزایش یافته و نرخ رشد ماهانه بسیاری از آنها بین ۷ تا ۲۰ درصد بوده است. با چنین روندی، قیمت برخی داروها طی یک سال بیش از دو برابر شده است.
گزارش بهار نیوز نیز از افزایش قیمت برخی اقلام دارویی تا حدود ۹۰۰ درصد خبر داده است. علاوه بر گرانی، کمبود دارو نیز به یکی از مشکلات جدی بیماران تبدیل شده است.
بیشترین فشار بر بیماران مبتلا به بیماریهای خاص و مزمن وارد شده است. خبرآنلاین (۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵) به نقل از یک بیمار سرطانی گزارش کرده است که دارویی که پیشتر یک میلیون تومان قیمت داشت، اکنون به حدود ۳۰ میلیون تومان رسیده است. همین گزارش از کمبود انسولین، نایاب شدن برخی کیتهای آزمایشگاهی، افزایش چندبرابری قیمت داروهای حیاتی و توقف واردات برخی داروهای سرطان خبر میدهد.
در یکی از برنامههای تلویزیونی نیز عنوان شد که برخی داروهای بیماران مزمن بین ۷ تا ۱۰ برابر گرانتر شدهاند و بسیاری از خانوادهها دیگر توان پرداخت هزینه درمان را ندارند.
در کنار این مشکلات، عملکرد بیمهها نیز نتوانسته فشار مالی بر مردم را کاهش دهد. روزنامه آرمان ملی گزارش داده است که تأخیر بیمهها در پرداخت مطالبات داروخانهها موجب مشکلات مالی داروخانهها و کاهش دسترسی بیماران به دارو شده است.»
علت این بحران چیست؟
«بحران کمبود دارو و گرانی سرسام آور آن در حاکمیت آخوندی دلایل متعددی دارد، یکی از آنها کمبود بودجه است، بر روی کاغذ بودجه وزارت بهداشت و درمان برای سال جاری یعنی ۴۰۵، به نسبت سال ۴۰۴، تقریباً۲۰ درصد اضافه شده است، اماگرانی بیسابقه دلار نتوانست کمترین تأثیری بر گران نشدن دارو بگذارد،
از طرفی گزارش پایگاه اطلاعرسانی گلوبال اکونومی نشان میدهد مجموع اعتبارات سلامت از تولید ناخالص ملی ایران حدود ۴.۹ درصد است و از این نظر ایران در بین ۱۸۴ کشور دنیا در رتبه ۱۱۲ قرار دارد.
به عنوان مقایسه آمریکا ۱۷ و نیم درصد از تولید ناخالص ملی خودش را صرف حوزه سلامت میکند، آلمان ۱۳ درصد، کانادا ۱۲.۶( ۱۲ و ۶ دهم) درصد، برزیل ۹.۶ ( ۹و ۶ دهم) درصد ، تاجیکستان ۸.۱ درصد، ازبکستان ۷.۷ درصد که میبینیم حتی کشورهای حول وحوش ایران چقدر با آن در این زمینه اختلاف دارند.
یکی دیگر از عوامل مهم بحران دارو و شاید مهمترین عامل، نقش مافیای دارو است. مافیایی که ارگانهای مختلف رژیم در اون سهم دارند و البته سهم اصلی از آن ۲ ارگان غارتگر معروف خامنهای و سپاه هست. یعنی ستاد اجرایی فرمان خمینی و قرارگاه ضد خاتم و بنیاد تعاون سپاه پاسداران.
انحصار تولید و واردات دارو در ستاد اجرایی فرمان خمینی سرمایه ۱۰۰ میلیارد دلاری اش را تماما از جیب مردم ایران به سرقت برده است. شرکت برکت در واقع یکی از اصلیترین مافیاهای دارو در ایران است که متعلق به همین ستاد است . به قول یکی از مهرههای رژیم 5 ماه است که ارزی برای دارو تخصیص داده نشده ولی در عوض بیش از ۲ میلیارد دلار برای واردات خودرو اختصاص داده شده .
بنابراین موضوع کمبود بودجه هم نیست، بلکه غارتگری و الویتهای دیگر این رژیم جهنمی است به همین خاطر بازنشستگان محروم در روز ۷ تیر ۴۰۵ فریاد میزدند
نان گران، دارو گران، دولت شده دشمن جان با گرانی دارو، درمان شده درد ما
خلاصه این که برای این رژیم سراسر جنایت و چپاول تنها چیزی که ارزش ندارد، جان و سلامت مردم ایران است، چون بواقع دشمن ایران و ایرانی است که فقط با سرنگونی تام و تمام این نظام می توانیم مهر پایان بر مشکلات افزایش یابنده مردم ایران بزنیم .»
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
