موج نو ـ مجازات اعدام در نظام آخوندی

مجازات اعدام عمدی‌ترین نوع قتل

سلام...برنامه امروز موج نو به درد مشترکی اختصاص داره که سالهاس بر قلب و جان سرزمین ما سنگینی می کنه...

روح مردم ایران دهه هاست که در حاکمیت شاه و شیخ از مجازات اعدام زخمیه و سالهای ساله که میلیونها خانواده ایرانی از اعدام عزیزانشون داغدارن...

راستی چقدر فرصت کردیم که به جنایت هولناکی بنام اعدام فکر کنیم. اصلا اعدام یعنی چی؟ چه تعریفی داره؟ در جریان اعدام یک انسان چه اتفاقی می افته؟

وقتی کمی درنگ کنیم...اون وقت می بینیم که پاسخهای این سؤالات چقدر تکان دهنده و دردناکه

اعدام در واقع لحظه ایه که دولت تصمیم می گیره امکان هرگونه جبران، تغییر،  کشف حقیقت و حتی اصلاح اشتباه یک انسان رو برای همیشه از بین ببره.

بی‌دلیل نیست که آلبر کامو در مورد اعدام میگه:

مجازات اعدام عمدی‌ترین نوع قتله! هیچ اقدام جنایتکارانه‌ای رو نمیشه با اون مقایسه کرد چون با آرامش، برنامه‌ریزی و به نام قانون انجام میشه.

و اعدام تنها مجازاتیه که اگه اشتباهی توش رخ بده، هیچ دادگاهی در جهان دیگه  قادر به اصلاح  اون نیست.

به همین خاطر هم هست که  مقاومت ایران  طبق برنامه‌ی ده‌ ماده ای خانم مریم رجوی قاطعانه از لغو حکم اعدام دفاع می‌کنه و معتقده حق حیات، بنیادی‌ترین حق انسانه و هیچ حکومتی نباید حق کشتن قانونی شهروندان رو داشته باشد.

اما بحث امروز ما صرفا یک بحث اخلاقی نیست. البته به اون هم خواهیم پرداخت. ولی ما می‌خوایم  روی جنبه سیاسی این حکم تأکید کنیم...

جنبه سیاسی یعنی اینکه میخوایم  از  حکومتی صحبت کنیم که ۴7 ساله از ظرفیت جنایتکارانه‌ی حکم اعدام برای بقای حاکمیت ننگین خودش استفاده میکنه! میخوایم از حکومتی بگیم که اعدام براش نه یک مجازات حقوقی بلکه ابزار اعمال حاکمیتشه.

این دیگه اسمش حاکمیت نیست، اسمش ماشین کشتاره...

حتی ضحاک که مغز سر جوونها رو به مارهای روی دوشش میداد! روزی یک جوون رو میکشت! یعنی ولایت فقیه  شش برابر از ضحاک هم ضحاک‌‌تره...

اما چرا؟ پاسخ تک جمله‌ای اینه: از نظر حکومت‌های مستبد اعدام قوی‌ترین ابزار برای تسلط بر جامعه است!

و این فقط شامل اعدام های سیاسی نمیشه. اون که اولویت اوله واقعیت اینه که در این رژیم... هر نوع اعدامی به دلیل پیامدهای زنجیره‌ای و تاثیرات دامنه‌دارش در جامعه، کارایی و بازدهیش در سرکوب جامعه از هر اقدامی بیشتره!

‌در اعدام‌های سیاسی، این اثر گسترده‌تر و هدفمندتر می‌شه. اعدام یک فعال، معترض یا زندانی سیاسی فقط مجازات یک فرد نیست؛  بلکه این پیام به دیگرانه که: اعتراض هزینه داره. به همین دلیل، اعدام سیاسی می‌تونه به صورت موقت اثر «خفه‌کننده» بر جامعه بگذاره؛ مردم کمتر حرف می‌زنن، کمتر تجمع می‌کنن، کمتر سازمان‌دهی میشن و حتی در فضای خصوصی محتاط‌تر می‌شن.

از نگاه جامعه‌شناختی، اعدام خشونت رو به ابزار حکمرانی تبدیل می‌کنه. پرونده بسته میشه، اما ریشه‌های جرم، نابرابری، ترس و بی‌اعتمادی باقی میمونه.

حالا می‌خوایم تاثیرات اعدام یا به عبارتی کارایی اعدام رو برای حکومت‌های اقتدارگرا و مشخصا رژیم آخوندی بررسی کنیم. اعدام در حکومت‌های اقتدارگرا معمولاً ۴ کارکرد اصلی داره!