بحران مسکن در ایران

بلعیده شدن کامل درآمد کارگران توسط اجاره‌بها و گسترش آلونک‌نشینی محرومان

بر اساس گزارش رسانه‌ حکومتی «جهان صنعت»، در حالی که میلیون‌ها خانواده کارگری در حسرت اجاره یک آلونک به سر می‌برند، حدود ۳ تا ۴ میلیون واحد مسکونی در کشور خالی نگه‌داشته شده است. این واحدهای نوساز و مجلل که عمدتاً توسط نهادهای غارتگر نظیر سپاه پاسداران، بانک‌های وابستگان ولایت فقیه و نهادهای تحت امر خامنه‌ای ساخته شده‌اند، با هدف جلوگیری از افت قیمت و جهت حفظ ارزش دارایی‌ها و دلالی به بازار اجاره عرضه نمی‌شوند. این ناترازی عمدی، بازار را با کمبود شدید عرضه و جهش بی‌سابقه قیمت‌ها مواجه کرده است.

در همین حال، مجید گودرزی از کارشناسان اقتصاد مسکن رژیم اعتراف کرد که تعیین ۲۷درصدی افزایش اجاره بها توسط دولت تنها یک رفع تکلیف و یک «شو» تبلیغاتی است در حالیکه مردم بیش از این توان پرداخت اجاره‌ها را ندارند. وی تصریح کرد که چند روز پیش آماری منتشر شده که مبلغ اجاره، ۷۰درصد درآمد زوجهای شاغل را می بلعد و اگر تنها یک نفر شاغل باشد، ۱۰۰درصد درآمد او کفاف پرداخت اجاره را نمیدهد.

علی اصلانی، دبیر شوراهای باصطلاح اسلامی کار استان البرز، با اشاره به‌سقوط سرسام‌آور قدرت خرید کارگران تأکید کرد: « کارگری که پارسال خانه ای را با ۷۰۰ میلیون تومان پول پیش و ماهی ۱۵ میلیون تومان اجاره کرده الان صاحبخانه به او پیشنهاد داده که رهن به یک و نیم میلیارد تومان و اجاره به ماهی ۳۰ میلیون تومان برسد. . کارگری که کل دریافتی اش ۲۲ میلیون تومان است از کجا بیاورد ۳۰ میلیون تومان کرایه خانه بدهد؟

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد که سیاست‌های رژیم آخوندی نه تنها فشار را از روی مستأجران برنداشته، بلکه موج بی‌سابقه‌ای از حاشیه‌نشینی، پشت‌بام‌خوابی و مهاجرت اجباری را به همراه داشته است؛ بحرانی ساختاری که ریشه در فساد، غارتگری و سیاست‌های ضد‌مردمی حاکمیت ولایت فقیه دارد.

«واقعیت‌های اقتصادی اثبات می‌کند که تا زمانی که این رژیم غارتگر بر سر کار است، فقر، حاشیه‌نشینی و نابودی معیشت مردم ادامه خواهد داشت؛ بحرانی که پاسخ آن تنها در کف خیابان‌ها و خیزش برای آزادی داده می‌شود.»