هدف رژیم از اعدام در ملأ عام آن هم در این شرایط مشخص اجتماعی و سیاسی چیست؟

از اعدام دو جوان در اصفهان تا جدال بی‌سابقه بر سر سانسور سخنان پزشکیان

گفتگو با خسرو شکراللهی

جنایت تکان‌دهنده اعدام دو تن از جوانان و شورشگران قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ در ملأ عام در اصفهان در حالی اتفاق می‌افتد که نه تنها مقاومت ایران، بلکه امروزه بسیاری از ناظران و تحلیل‌گران روی این مسئله انگشت می‌گذارند که هدف اصلی رژیم از این اعدام‌ها جلوگیری از قیام با ایجاد رعب و وحشت در جامعه است.

یک روز قبل از اعدام این دو شورشگر، ۱۲ کارشناس سازمان ملل از جمله مای ساتو گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران در مورد این اعدام‌ها گفتند: «منطق این امر واضح به نظر می‌رسد: ایجاد رعب در جامعه، جلوگیری از تظاهرات آینده و خاموش کردن مخالفت‌ها.» با این حال، سرکوب فقط باعث ایجاد مخالفت بیشتر می‌شود.

یا روز پیش سایت واشنگتن اگزماینر از این اعدام‌ها به عنوان کارزار سرکوب هدفمند اسم برده بود و نوشته بود: «هرچند جنگ، اعتراض علنی را دشوارتر کرده اما احتمال دارد پس از پایان آن خیزش دیگری شکل بگیرد.» همراه هستیم با آقای خسرو شکراللهی تا در همین باره گفتگو کنیم. سلام عرض می‌کنم و خیلی خوش آمدید آقای شکراللهی.

سلام خدمت شما و خدمت همه بینندگان عزیز سیمای آزادی.

آقای شکراللهی، رژیم آخوندی امروز این جنایتش رو در ملأ عام انجام داد در حالی که دو شورشگر قبلی از همین پرونده رو در زندان اعدام کرده بود. هدف رژیم از اعدام در ملأ عام اون هم در این شرایط مشخص اجتماعی و سیاسی چه هست؟

همون‌طور که شما هم اشاره کردید، اینکه رژیم دست به این اعدام‌ها می‌زنه و یا به نقل از واشنگتن اگزماینر گفتید «کارزار هدفمند سرکوب»، خب فکر کنم همون‌طور هم که شما باز اشاره کردید، هدف خیلی روشن هست: ایجاد رعب و وحشت در جامعه که حتی گزارشگران سازمان ملل متحد هم بهش اشاره می‌کنند برای اینکه جلو قیام مردم ایران رو بگیره. ولی چرا در ملأ عام این کار رو انجام داده امروز؟

جنایتی که ظرف سه چهار ماه اخیر مواردی دیگه‌ش رو هم شاهد بودیم. ببینید این نکته مهمیه که میشه ازش نتیجه‌گیری کرد؛ واقعاً رژیم آخوندی نتونسته با این اعدام‌های گسترده‌ای که در این چهار ماه بهش دست زده از مجاهدین و اعضای کانون‌های شورشی تا جوانان قیام‌آفرین، نتونسته اون رعبی رو در جامعه ایجاد کنه که بتونه سدی در برابر قیام مردم ایران ببنده. بنابراین رژیم آخوندی درصدد این است که هرچه بیشتر با هر ابزاری که می‌تونه به این جو رعب که تا کنون پاسخگوی میزان شدت انفجاری جامعه نبوده، شدت بده با هر طریقی که می‌تونه. همین امروز علناً شما اشاره می‌کنید، امروز شاهد بودیم، اعدام در ملأ عام.

یا مثلاً حرف‌های اژه‌ای، میاد در این شرایط که خب رژیم چیزی از اعدام فروگذار نکرده باز میاد تأکید می‌کنه، هدفش و مخاطبش مردم ایران و جوانان و شورشگران است که ما هیچ ملاحظه‌ای نمی‌کنیم، ما به این سرکوب ادامه می‌دیم با کلمات خودش. وقتی چنین درجه‌ای از ترفندهای رژیم، از تقلاهای رژیم برای ایجاد رعب بیشتر و رعب بیشتر نگاه می‌کنیم، فکر کنم پیامش خیلی روشن است: رژیم آخوندی نتونسته جلوی جو انفجاری جامعه رو بگیره.

تمام جنبه‌ها و تمام رویدادهایی که این روزها در جلوی روی ما هست، چه از جنگ و دعواهای درون رژیم، چه از همین سرکوبگری‌ها و چه از گسترش فعالیت‌های کانون‌های شورشی، همه این‌ها نشان میده که این ضعف ساختاری که رژیم دچارش شده در این شرایط از هیچ‌کدومشون نتونسته قدمی به جلو بردارد و کاری بکنه که لااقل برای خودش این اطمینان حاصل بشه که در این حد می‌تونه باز به گام بعدی پیشروی دست بزنه در این تابلوهای بحران‌هایی که درش وجود داره.

بنابراین فقط و فقط با رعب و افزایش رعب و وحشت می‌خواد به این برسه. جنگ‌افروزی از یک طرف و خیلی روشن هست سیاست‌های جنگ‌افروزانه که این روزها داره پیش می‌بره و چطور داره دامن می‌زنه به این وضعیت و از طرف دیگه سرکوب و ارعاب. این چیزی است که ما در پاسخ به سؤال شما که چرا در ملأ عام، برای ایجاد رعب. و فکر کنم چیزی هم که مهمه همینه، نتیجه بگیریم که پس ببینید این‌ها تا الان کارساز نبوده، حتی گزارشگران سازمان ملل هم بهش می‌گن که می‌گن این باعث افزایش جو انفجاری جامعه میشه، طبعاً می‌گن افزایش مخالفت‌ها. بنابراین خیلی روشن است که رژیم نیازمند و محتاج از شدت ضعف و از شدت بحران‌هایی که گریبانش رو گرفته...

به هر حال الان شما به همین مواجه بودن رژیم با بحران‌های مختلف اشاره کردید. در همین راستا ما در روزهای اخیر شاهد بروز یک جنگ‌ودعوایی بی‌سابقه بین دولت پزشکیان و صداوسیمای رژیم بر سر سانسور بخشی از حرف‌های پزشکیان درباره مذاکرات بودیم. جریان این حذف چیه و چرا به این میزان این جنگ‌ودعوا حاد شده تو رژیم؟

جریانش از این قرار بوده که پزشکیان یک صحبت‌هایی کرده و گفته بوده که در یکی از این جلساتی که بوده و صداوسیما هم پخش کرده، در یک جا گفته بوده که خامنه‌ای بهش اجازه این مذاکرات رو داده بوده و تأیید کرده بوده این مذاکرات رو. و وقتی که این پخش شده از سیما، این‌ها این تکه رو برداشتند. بعدش شورای اطلاع‌رسانی دولت اعتراض کرده که چرا همه‌چین حرفی رو شما سانسور کردید و اولتیماتوم داده و بعد حتی حرف این بود که پزشکیان می‌خواد رئیس صداوسیما رو توبیخ بکنه.

و این باعث یک جنگ‌ودعواهایی شده که امروز هم شاهدش بودیم. اون‌ها جواب دادند که کاری که کردیم کار قانونی و درستی بوده، تو نقل‌قول از خامنه‌ای کردی، مطابق قوانینمون هر نقل‌قولی از خامنه‌ای باید از طرف دفترش باشه، بنابراین ما این را حذف کردیم. و این‌ها متقابلاً مثلاً کیهان وارد شده بود، گفته بود که تو چطوره وقتی که به ما قبلاً آقای پزشکیان تو قبلاً گفته بودی که این حرف‌هایی که خامنه‌ای در مخالفت با مذاکره و این‌ها گفته رو پخش نکنید، ولی حالا که ما اومدیم برعکسش رو انجام می‌دیم، داری اعتراض می‌کنی.

و این تبدیل شده به یک بحرانی که شما می‌بینید، اگه من بخوام مواردش رو بگم خیلی زیاد میشه، بهتره ازش بگذریم... ولی خب آیا واقعاً حذف یک جمله و یا چند جمله بیانگر دلیل چنین بلبشو و چنین شدت‌یابی از بحران درونی رژیم هست و این رو برای ما توضیح میده؟ من فکر می‌کنم خیر. این اگر چیزی باشه این نوک کوه یخه که داره می‌زنه بیرون. اصل ماجرا و اصل دعوا گرفتار شدن رژیم در این بن‌بست بحرانی است که الان باهاش روبه‌روست.

آیا جام سم و عقب‌نشینی و واپس‌تمرگیدن و یا رفتن در همین خطی که تا حالا رفته، تشدید جنگ و رویارویی؟ برخی از جناح‌های رژیم شق اول رو، یعنی واپس‌تمرگیدن و جام سم رو راه بقای رژیم می‌دونند و گروهی دیگر راه بقای رژیم رو در این می‌دونند که نه، باید در همین تنور جنگ دمید و این اون چیزی هست که ما را از سقوط حتمی و رویارویی با قیام مردم ایران عقب می‌ندازه. این اصل ماجرا و اصل دعواست وگرنه خب بله، این‌قدر رژیم وضعش بحرانی است که حتی یک حذف چند جمله هم به یک هم‌چین بحرانی در درونش تبدیل میشه ولی ریشه و اصل ماجرا همین بن‌بست استراتژیک و همین وضعیت بلاتکلیفی است که رژیم در این غرقابه دچارش شده.

حالا در نهایت پیوند و نقطه مشترک بین اون جنایت اعدام در ملأ عام که در پرسش اول مطرح کردم خدمتتون و بعد این جنگ‌ودعوهای درونی نظام رو شما در چه می‌بینید؟ کجا به هم می‌رسند؟

بله، ببینید نقطه مشترک‌شون همون‌طور که عرض کردم، این نقطه مشترک همه این‌ها این هست که رژیم در وضعیتی قرار گرفته، در وضعیت بی‌سابقه‌ای به لحاظ ضعف قرار گرفته. رژیم موشک‌پرانی‌هاش و این جنگ‌افروزی‌هاش رو داره نشانه‌ی قدرت جلوه میده. اگر این نشانه‌ی قدرت... همون‌طوری که می‌خواد نشون بده که این جنایتی که دست می‌زنه، این جنایت اعدام‌هایی که دست می‌زنه، گویا که این‌ها هم ناشی از تسلطش بر امور و اوضاع و کنترل قیامه. در هر دو مورد خیلی روشن است که دروغ محضه.

ارتباط این دو تا با همدیگر در ضعف رژیم هست، در ضعفی که رژیم آخوندی دچارش هست. از یک طرف توان تصمیم‌گیری و تعیین تکلیف بر سر این دو راهی رو که عرض کردم، جام سم و واپس‌تمرگیدن یا رفتن بیش از پیش در خط جنگ رو نداره، از طرف دیگه با جامعه انفجاری روبه‌روئه، مسائل اقتصادی اجتماعی که هیچ‌کدومش رو نمی‌تونه حل کنه. همین امروز ببینید در این شرایط جنگی باز دارند بحث می‌کنند و مسئله میاد بیرون که می‌خوان قیمت سوخت رو افزایش بدند.

شما تصور بکنید که جامعه چه وضعیت انفجاری به خودش خواهد گرفت و این‌ها ناگزیر هستند که به یک هم‌چین کارهایی که حتی قبل از جنگ هم بهش می‌گفتند خطرناک، رو بیارند. از یک طرف هم همین بحرانی هم که من در پاسخ به سؤال قبلی شما عرض کردم. واقعاً این بحران... ببینید از یک طرف میاد میگه علی‌الاصول من نظر دیگری داشتم، از یک طرف ائمه جمعه‌ش، امام جمعه‌های رژیم میام می‌گن که بله مذاکره تسلیم در مقابل دشمنه، یا مثلاً می‌گن حامیان مذاکره این‌ها جام زهر تسلیم...

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

خبرهای مرتبط