معمای ۱۱ میلیارد دلاری

تداوم غارت میلیارد دلاری از دارایی مردم ایران

در شرایطی که مردم ایران هر روز با چالش‌های معیشتی و تورم کمرشکن دست و پنجه نرم می‌کنند، خبرهایی هم از تداوم غارت میلیاردی دلار از ثروت ملی به گوش می‌رسه. تراستی‌ها یا همون معتمدان نظام که رژیم ماموریت دور زدن تحریم‌ها و انتقال درآمدهای نفتی رو به اون‌ها سپرده بود، حالا خودشون به یک معضل بزرگ‌تر تبدیل شدند. این پرونده فقط نوک کوه یخی از مفاسد سازمان‌یافته‌ست که در سایه هزارتوی فساد حکومتی شکل گرفته و البته مثل همیشه هزینه‌ش رو مردم باید با فقر بیشتر بپردازند.

ابتدا برای اینکه یک تصویری پیدا کنیم که ببینیم در مورد چی صحبت می‌کنیم، چند نقل قول از مهره‌های حکومتی رو مرور کنیم. روزنامه حکومتی توسعه ایرانی با اشاره به صحبت‌های فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت پزشکیان نوشته: «مهاجرانی در آخرین موضع‌گیری رسمی خود پدیده تراستی‌ها را محصول ناگزیر شرایط تحریمی دانسته است.» بالاخره هر کاری یه خرده ریخت‌وپاش داره. حالا این ریخت‌وپاش محصول ناگزیر شرایط تحریمی چقدره، میزانش چقدر بوده؟ رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین از فرار دست‌کم ۱۵ تراستی و خروج میلیاردها دلار از منابع کشور خبر داده. حالا این ۱۵ تراستی چقدر پول مردم ایران رو بردند؟ رسانه‌های حکومتی نوشتند که ۱۱ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی در حساب‌های تراستی‌ها رسوب کرده و باز نمی‌گردد.

فقط جهت مقایسه یادمون نرفته که توی همین تفاهم‌نامه با آمریکا داشتند برای آزاد کردن ۱۳ میلیارد دلار چونه می‌زدند که قالیباف کلی حلوا حلواش می‌کرد، ولی یک قلم در این پرونده الان ۱۱ میلیارد دلار پول رو بالا کشیدند رفته. تازه موضوع همین‌جا متوقف نشده. روزنامه حکومتی توسعه ایرانی نوشته: «آنچه امروز در پرونده ۱۱ میلیارد دلاری تراستی‌ها مشاهده می‌شود تنها نوک کوه یخی از مفاسدی است که در بستر عدم شفافیت رشد کرده‌اند.»

حالا این تراستی‌ها چه کسانی هستند؟ تراستی یک تعریف قانونی نداره، یه اسمیه که برای نفرات مورد اعتماد رژیم درآوردند که منظورشون همون آقازاده‌های خودشون هستند که گفتیم همون مسئولیت دور زدن تحریم‌ها رو به اصطلاح دارند. اینا همون شرکت‌هایی هستند که رژیم سرمایه‌های مردم رو بهشون سپرده تا مثلاً تحریم‌ها رو دور بزنند، حالا یک قلم فضاحت ۱۱ میلیارد دلاری که بالا کشیدند اینجا بیرون زده. اینام یکی دو تا که نیستند که، بر اساس داده‌های سامانه بانک مرکزی رژیم ۲۰,۶۷۶ شخص حقیقی و حقوقی در مجموع حدود ۹۴ میلیارد یورو عدم رفع تعهد ارزی داشتند. بعد هم نوشتند که این افراد با همون دلارهای نفتی یک شبه رولزرویس‌سوار شدند و در امارات پنت‌هاوس گرفتند.

اما این تراستی‌ها خیلی هم نگران نیستند، چون این اولین بار نیست که اقتصاد ایران با چنین پرونده‌های کلان فسادی مواجه میشه. پرونده بابک زنجانی در دهه ۹۰ یادمون نرفته، یه نمونه شناخته‌شده از غارت سرمایه‌های مردم ایران از واسطه‌گری در شرایط تحریم بود. بابک زنجانی متهم به اخلال در نظام اقتصادی، کلاهبرداری گسترده از چند بانک و وزارت نفت و پولشویی به مبلغ حدود ۲.۷ میلیارد دلار بود، اما بعدش چی شد؟ الان کجاست؟ الان خیلی بیشتر از گذشته سرمایه مردم ایران رو در اختیارش گذاشتند که همون کارها رو دوباره ادامه بده.

وقتی میگن ۹۴ میلیارد یورو عدم رفع تعهد ارزی، یعنی پول‌های بالا کشیده شده - تازه اینا پول‌های لو رفته‌شونه - یک قلم همین غارت ۱۱ میلیارد دلاری بار سنگینی بر دوش مردم ایران تحمیل می‌کنه. پول نفت به جای نشستن بر سفره مردم رفته تو حساب‌های واسطه‌های باقی مونده که دیگه خلاصه اونا رو بالا کشیدند یا هر چی هم که برگشته رفته خرج اتم و موشک و سایر دزدی‌های در حاکمیت شده.

این پرونده فقط یک نمونه از فساد در حاکمیت آخوندهاست. تا زمانی که بستر رانت و این چپاول‌ها و غارت‌ها وجود داشته باشه، تا وقتی که هزارتوی فساد سازمان‌یافته حکومتی سر کاره، پرونده‌های مشابه احتمالاً باز هم تکرار بشه. این وضعیت هم فقر شدیدی رو به مردم تحمیل می‌کنه و بعد حکومت رو هم با بحران ارزی مواجه کرده، اون هم در شرایطی که اقتصاد ایران به هسته سخت مالیات‌ستانی رسیده، یعنی مرحله‌ای که افزایش بیشتر درآمدهای مالیاتی دیگه امکان‌پذیر نیست، مردم درامدی ندارند که بخواهند مالیات بیشتری بپردازند. برای همینه که یک خط در میان بحث افزایش قیمت بنزین رو تکرار می‌کنند تا با این کلاندوزی و سونامی گرانی‌های بعد از گرانی بنزین، هزینه‌های حکومت‌شون رو از سفره‌های مردم تامین بکنند. خیلی ساده یعنی اینکه تراستی‌ها می‌دزدند، مردم باید تاوانش رو پس بدند.