اینک ایران ـ سبزوار

اینجا سبزوار است، سرزمین سربداران. دروازه ورود به تاریخ ایستادگی.

شهری که در رگ‌هایش خون سربداران جاری است؛ همانان که ۷۰۰ سال پیش طناب دار را بر ذلت ترجیح دادند و گفتند: سر به دار می‌دهیم، اما تن به ذلت نمی‌دهیم.

بله، سبزوار نه فقط یک جغرافیا در حاشیه کویر، که دژ تسخیرناپذیر استقامت در خراسان است. شهری که تاریخش با واژه «نه» به ستمگران نوشته شده و امروز فرزندان همان سربداران، تاریخ را تکرار می‌کنند.

دی‌ماه ۱۴۰۱، سبزوار بار دیگر به خروش آمد. جوانان شورشی با کندن تابلوهای حکومتی و تهاجم به مراکز سرکوب نشان دادند که در دیار سربداران، مخبران و مزدوران جایی ندارند.

شعار «این حکومت باطله، پلیس خودش قاتله» توسط شیرزنان جلودار، مرز میان مردم و قاتلان را برای همیشه ترسیم کرد.

ایستادگی در دیار سربداران با خون سرخ‌ترین شقایق‌هایش آبیاری شد. شهدایی که هرکدام فصلی از کتاب شجاعت این خاک شدند و مراسم خاکسپاری‌شان نه صحنه سوگواری، که میدان بیعت دوباره آزادی شد.

گرچه خاک وطن با خون پاک دلیرمردان و شیرزنانش رنگین شد و جان‌های بی‌شماری به مسلخ آزادی رفت، اما این خون‌های پاک نه تنها شعله قیام را برافروخته‌تر می‌سازد، بلکه ضامن طلوع آزادی و پیروزی محتوم ایران‌زمین خواهد بود.