کارزار جهانی «نه به اعدام» در اسلو، گوتنبرگ، کپنهاگ و سیدنی

۱۴۰۵/۵/۱۲

کارزارجهانی نه به اعدام گرامیداشت مجاهدان و شورشگران سربه‌دار

سخنرانی راسموس هانسون – نماینده پیشین پارلمان نروژ

با درود به همه شما عزیزان، به شما و تمامی کسانی که برای مردم‌سالاری، صلح و آزادی در ایران مبارزه می‌کنید. هر کس که تاریخ را فراموش کند، هر کس تاریخ را انکار کند یا آن را تحریف نماید، محکوم به تکرار اشتباهات تاریخ است رژیم در ایران این کار را انجام می‌دهد؛ جایی که پاک کردن خاطره جنایات رژیم برای حفظ قدرت حکومت ترور، حیاتی و کلیدی است و آنها هرگز نباید در این امر موفق شوند.

تنها زمانی که حقیقت آنچه را که واقعاً رخ داده است به یاد آوریم، زمانی که کسانی را که جان خود را فدا کردند و زندگی‌شان را نثار آزادی نمودند به یاد آوریم، ساختن یک ایران آزاد و دموکراتیک امکان‌پذیر خواهد بود. ایرانی که در آن همه انسان‌ها، همه گروه‌ها، فرهنگ‌ها و دیدگاهها بتوانند در صلح و مردم‌سالاری در کنار هم زندگی کنند و نیروها و منابع خود را صرف رفاه‌آفرینی نمایند، نه نابود ساختن زندگی‌ها. تنها در آن هنگام است، وقتی این را به یاد می‌آوریم، که شاید فداکاری کسانی که همه‌چیزشان را دادند، ارزش این بها را داشته باشد. و به همین دلیل است که ما امروز اعدام‌های دسته‌جمعی را گرامی می‌داریم که توسط خمینی در سال ۱۳۶۷ آغاز شد، من کاملاً از این درخواست حمایت می‌کنم که شورای امنیت سازمان ملل متحد باید یک دادگاه بین‌المللی ایجاد کند تا عاملان قتل‌عام سال ۱۳۶۷و عاملان جنایات بعدی، و کل آن رژیم تروریستی را که هم‌چنان مردم ایران را سرکوب می‌کند، به پای میز محاکمه بکشاند.

همان‌طور که همه ما می‌دانیم، این قتل‌عامها بدون وقفه ادامه دارد. همین الآن در حال جریان است. رژیم دوباره به دار آویختن زندانیان سیاسی در ملأعام را آغاز کرده است. باور کردنی نیست، اما این کار را انجام می‌دهند. و رژیم از جنگ با تمام توان به‌عنوان بهانه‌یی برای ادامه کشتار، زندانی کردن و سرکوب مردم استفاده می‌کند.

ایران تنها به دست زنان و مردان خود ایران می‌تواند آزاد شود،

سخنرانی اوسه ماریا کلولند – وزیر پیشین فرهنگ نروژ

دوستان عزیز،

باعث افتخار و خرسندی بزرگ من است که اجازه دارم امروز در اینجا حضور داشته باشم، اگر چه این روز ابعاد گوناگونی در خود دارد.

۳۸ سال از زمانی می‌گذرد که حدود ۳۰ هزار زندانی سیاسی در ایران اعدام شدند؛ بیش از ۳۰ هزار نفر. بسیاری از آنان جوانانی بودند که پیش از آن دوران محکومیت خود را سپری کرده بودند یا تنها به‌دلیل ابراز عقاید سیاسی‌شان زندانی شده بودند. اما خانواده‌ها هرگز نفهمیدند که عزیزانِشان کجا به خاک سپرده شده‌اند.

این درد از نسلی به نسل دیگر ادامه می‌یابد و متأسفانه، این موضوع تنها مربوط به گذشته و تاریخ نیست. امروز نیز اعدامها ادامه دارد. در روزهای اخیر، چندین جوان ایرانی پس از روندهای دادرسی که به‌شدت از سوی سازمانهای بین‌المللی حقوق‌بشر مورد انتقاد قرار گرفته، اعدام شده‌اند.

وقتی از مجازات اعدام برای ایجاد رعب و وحشت و اجبار انسان‌ها به سکوت استفاده می‌شود، این دیگر عدالت نیست، بلکه بی‌عدالتی مجرمانه علیه حقوق‌بشر است. به همین دلیل است که این مراسم گرامیداشت بسیار اهمیت دارد.

در عین‌حال باید به یاد داشته باشیم که ایران چیزی بیش از رژیمی است که بر این کشور حکومت می‌کند. میلیون‌ها ایرانی برای آزادی، مردم‌سالاری، برابری جنسیتی و احترام به حقوق بنیادین بشر مبارزه می‌کنند. بسیاری هر روز هم آزادی و هم جان خود را به خطر می‌اندازند، زیرا حاضر نیستند دست از امید بردارند.

ابراز همبستگی با مردم ایران به‌معنای جانبداری در یک مناقشه سیاسی نیست؛ بلکه به‌معنای دفاع از کرامت انسانی، حق حیات و آزادی بیان است؛ ارزش‌هایی که کشور نروژ نیز بر پایه آنها بنا شده است.

بنابراین، روزی خواهد رسید که تاریخ بپرسد: ما چه کردیم زمانی که انسان‌ها به‌خاطر بیان عقایدشان اعدام می‌شدند؟ من امیدوارم بتوانیم پاسخ دهیم که ما در چنین روزی ساکت ننشستیم؛ این‌که در کنار کسانی ایستادیم که برای آزادی مبارزه می‌کنند و عمل کردن را بر سکوت ترجیح دادیم. این امید من است و امیدوارم شما بتوانید به اهداف مهمی که برای آنها مبارزه می‌کنید دست‌یابید.

سخنرانی پرویز خزایی – نمایندهٔ شورای ملی مقاومت ایران در کشورهای اسکاندیناوی

ما یاد (شهیدان) قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ در ایران را گرامی می‌داریم. هزاران هزار نفر قتل‌عام شدند.

ما بار دیگر به‌نمایندگی از کل بشریت در حال مبارزه هستیم، همان‌طور که مردم نروژ و فرانسه در برابر هیتلر به‌نمایندگی از کل بشریت جنگیدند.
پس لطفاً از برنامهٔ ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی حمایت کنید. این راه‌حل است؛ ما در این جنگ پیروز خواهیم شد، اما باید از حمایت جامعه جهانی برخوردار باشیم. جنگ خارجی کمکی نخواهد کرد به همین دلیل است که خانم رجوی بار دیگر به‌وضوح گفتند که جنگ خارجی راه‌حل نیست. ما می‌دانیم که تمام تقصیرها بر گردن رژیمی است که تمام این مشکلات را ایجاد کرده است و حمایت از خانم مریم رجوی به این معناست که شما بار دیگر از نجات بشریت در برابر جنگهای هیتلر، موسولینی و افراد وحشتناک دیگر در تاریخ حمایت می‌کنید. بسیار سپاسگزارم.

سخنرانی مهشید جابری

در آستان جانان گر سر توان نهادن

گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد

سلام و درود بر ۱۲۰ هزار شهید راه آزادی خلق و میهن ایران، میهنمان ایران
که توسط خمینی دجال، ولی‌عهد شاه خائن و پس‌مانده‌های او در زیر سایه‌ٔ بی‌عملی و سکوت جامعهٔ جهانی در طی ۴۵ سال، ۴۵ سال گذشته تیرباران و حلق‌آویز شدند.

از فردای به قدرت رسیدن خمینی دجال با کمک ساواک شاه خائن، اعدام مجاهدین و مبارزین شروع شد و در ۳۰ خرداد سال ۶۰ اوج گرفت و در قتل‌عام ۶۷ و قیامهای خونین سال ۸۸، ۹۶، ۹۸، ۴۰۱ و ۴۰۲ به اوج رسید و تا به امروز ادامه دارد.

سلام و درود بر ۱۲۰ هزار جانهای شریفی که بر آستان آزادی سر نهادند تا نه تنها مردم ایران بلکه کل جهان را از شر فاشیسم مذهبی اشغالگر ایران که هزاران بار تهدید اتمی و بنیادگراییش، بنیادگرایی جنایتکارتر و خطرناک‌تر از فاشیسم هیتلری‌ست، نجات دهند.

همه‌ٔ کشور‌های دموکراتیک وام‌دار و بدهکار این سرفرازان و عشیرت معاصر هستند که مانع دستیابی فاشیسم مذهبی به بمب اتمی و گسترش بنیادگرایی مذهبی که از سلاح اتمی هم خطرناک‌تر است، شدند.

و امروز، دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران به رهبری خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب شورا، بر اساس برنامه‌ٔ ۱۰ ماده‌ای، اهداف و خواسته‌های این شهیدان را که همان خواسته‌ٔ ۱۲۰ ساله‌ٔ مردم ایران برای رسیدن به صلح، دموکراسی و آزادی است، به پیش می‌برد.

امروز این وظیفه‌ٔ انسانی و حقوق‌بشری و صلح‌طلبی همه‌ٔ کشور‌های دموکراتیک از نروژ گرفته تا آمریکا است که از دولت موقت و ارتش آزادیبخش ملی ایران برای سرنگون کردن فاشیسم مذهبی اشغالگر ایران که دشمن مشترک‌مان است، حمایت کنند.

ایران، صلح، آزادی، با مریم رجوی!

سخنرانی الهه فروزنده

امروز ما گردهم آمده‌ایم تا یاد و خاطره ۱۲۰هزار نفری را گرامی بداریم که جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند. آنها اعدام شدند زیرا از مبارزه برای آزادی، دموکراسی و حقوق‌بشر دست نکشیدند. از همان نخستین روزهای پس از به قدرت رسیدن خمینی، اعدام اعضای سازمان مجاهدین و دیگر مخالفان آغاز شد. سرکوب‌ها پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ شدت گرفت، با قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ ادامه یافت و از آن زمان تاکنون در جریان خیزش‌ها تا به امروز، هزاران تن دیگر را به کام مرگ کشانده است.

برنامهٔ ۱۰ ماده‌ای شورای ملی مقاومت ایران و خانم مریم رجوی، چشم‌اندازی از ایرانی مبتنی بر برابری، دموکراسی، آزادی مذهب، لغو مجازات اعدام و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز را ترسیم می‌کند.

ما از تمامی کشورهای دموکراتیک، از نروژ و اروپا گرفته تا ایالات متحده، می‌خواهیم که در کنار مردم ایران بایستند و از مبارزه‌ٔ آنان برای آزادی حمایت کنند.