آغاز سیامین گلریزان همیاری سیمای آزادی
۱۴۰۵/۵/۱۶
آغاز سیامین برنامه گلریزان همیاری سیمای آزادی با تکیه بر حمایتهای مردمی و استقلال رسانهای
به شما بینندگان عزیز سیمای آزادی سلام عرض میکنیم و خوشآمد میگوییم. سیامین گلریزان همیاری را آغاز میکنیم؛ همیاریای که طی سالهای گذشته، پیوند میان سیمای آزادی و حامیانش را به نمادی از اعتماد، مسئولیت مشترک و استقلال رسانهای تبدیل کرده است.
ایران امروز فقط صحنه رویارویی مردم با استبداد نیست. در کنار مبارزهای که در خیابانها، دانشگاهها، کارخانهها و حتی زندانها جریان دارد، نبرد دیگری نیز ادامه دارد؛ نبرد بر سر حقیقت، نبرد میان واقعیت و سانسور، میان آنچه مردم با زندگی خود تجربه میکنند و آنچه حکومت میکوشد جای حقیقت بنشاند.
حکومتی که بهخوبی میداند گردش آزاد اطلاعات پایههای دیکتاتوریاش را به لرزه درمیآورد، سرکوب را تنها به خیابانها محدود نکرده است. سانسور، فیلترینگ، پارازیت، جنگ سایبری، تولید روایتهای جعلی و فیکنیوز، همگی بخشی از یک تلاش سازمانیافته برای خاموش کردن صدای مردم هستند؛ تلاشی برای اینکه مردم کمتر بدانند، کمتر ببینند و کمتر بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
نبردی که از خیابان تا رسانه ادامه دارد؛ حقیقت چگونه از دیوار سانسور عبور میکند؟
اما تجربه مردم ایران حقیقت دیگری را ثابت کرده است؛ هر اعتراض، هر اعتصاب، هر پیام از درون زندان، هر فریاد یک خانواده دادخواه و هر اقدام کانونهای شورشی، راهی برای عبور از دیوار سانسور پیدا کرده است.
در چنین شرایطی، رسانههای مستقل تنها یک رسانه نیستند؛ بلکه پلی میان حقیقت و افکار عمومیاند. رسانهای که واقعیت را بیواسطه روایت کند، بخشی از همان مقاومت در برابر سانسور است و امروز سیمای آزادی چنین مسئولیتی را بر عهده دارد.
وقتی تصاویر مختلف، بهویژه از داخل کشور، منتشر میشوند، این پرسش برای هر مخاطبی شکل میگیرد که این تصاویر چگونه از یکی از بستهترین حکومتهای جهان خارج میشوند و به دست افکار عمومی میرسند؟
پاسخ روشن است؛ این تصاویر حاصل فداکاری انسانهایی است که با وجود خطر بازداشت، زندان، شکنجه و اعدام، تصمیم گرفتهاند حقیقت را ثبت و ارسال کنند. خبرنگاران و همکاران سیمای آزادی با پذیرش این خطرها، در متن رویدادها حضور دارند و صدای مردم را به جهان میرسانند.
همیاری؛ سرمایهای که استقلال رسانه را از هر قدرتی حفظ کرده است
وقتی از همیاری سخن میگوییم، صرفاً درباره یک برنامه تلویزیونی صحبت نمیکنیم؛ بلکه از همبستگی هزاران هزار ایرانی سخن میگوییم که طی سالیان گذشته اجازه ندادهاند این رسانه استقلال خود را از دست بدهد.
اعتمادی که در طول سالها شکل گرفته، بزرگترین سرمایه سیمای آزادی است. در دنیای امروز، بسیاری از رسانهها به دولتها، مراکز قدرت یا سرمایهداران وابستهاند و همین وابستگی دیر یا زود بر محتوای آنها اثر میگذارد. اما رسانهای که بر حمایت مردم تکیه دارد، میتواند با استقلال بیشتری واقعیتها را بازتاب دهد و همیاری، ضامن این استقلال است.
یاد صدایی که ماندگار شد؛ ادای احترام به علیرضا معدنچی (علیصفا)
در نخستین دقایق سیامین گلریزان همیاری، شایسته است از یکی از همکاران و همرزمان سیمای آزادی یاد کنیم؛ زندهیاد علیرضا معدنچی (علیصفا) که در فاصله همیاری گذشته تا امروز از میان ما رفت.
او یکی از صداهای ماندگار این رسانه و از چهرههای شناختهشده عرصه اطلاعرسانی بود. پس از انقلاب ضدسلطنتی، زمانی که در رادیو ایران برنامههای سیاسی اجرا میکرد، در اعتراض به انحصارطلبی و سرکوب، پس از دستگیری مجاهد قهرمان محمدرضا سعادتی، در آنتن زنده اعلام کرد که این رادیو دیگر صدای آزادی مردم ایران را بازتاب نمیدهد و همکاری خود را با آن پایان داد؛ تصمیمی که به بخشی از حافظه تاریخی این مقاومت تبدیل شد.
از آن روز تا واپسین لحظات زندگی، علیصفا قلم، صدا، اندیشه و همه توان خود را وقف رسانه مقاومت کرد؛ ابتدا در رادیو مجاهد، سپس در سیمای مقاومت و در ادامه در سیمای آزادی. او با فروتنی و بیچشمداشت، نسلهای جدید را آموزش داد و برای ارتقای این رسانه تلاش کرد.
امسال نخستین همیاری است که جای او در میان همکارانش خالی است؛ اما صدایی که یک عمر برای آزادی مردم ایران به کار گرفت، همچنان در حافظه مقاومت و در ذهن هزاران شنونده و بیننده زنده خواهد ماند.
