نیویورک؛ اشرف‌نشان‌ها چگونه صدای اعتراض مردم ایران را به خیابان‌های آمریکا بردند؟

از میزهای کتاب تا تجمع مقابل هتل پزشکیان؛ یک ماه فعالیت در نیویورک چه پیامی داشت؟

گزارش و گفتگو با مجید کرباسی

اما توی این قسمت از برنامه به نیویورک می‌رویم و همراه می‌شویم با آقای مجید کرباسی. 

هموطنان ما، یعنی اشرف‌نشان‌ها، اونجا در واقع تظاهرات داشتن. تظاهرات هموطنان ما اونجا از روزها قبل آغاز شده. در روزهای گذشته ما فعالیت‌های دیگری رو هم دیدیم از سایر دوستان در نقاط مختلف شهر نیویورک. خواستم کمی برامون توضیح بدین که هدف از این مجموعه فعالیت‌هایی که در هفته گذشته تا همین امروز بوده چه هست؟ کمی ما رو با این فعالیت‌ها آشنا کنین.

بله، همون‌طور که مستحضرید، ما تقریباً از یک ماه گذشته اشرف‌نشان‌ها در اینجا حضور دارن. میزهای کتاب مختلف برگزار شده، آرت‌ها و اکسیون‌های مختلف؛ اکسیون‌هایی در جهت حمایت از مردم ایران، حمایت از آلترناتیو مردمی و انقلابی شورای ملی مقاومت و همچنین در پشتیبانی و همچنین یادبود شهدا، به‌خصوص شهدای قیام‌های اخیر. در واقع مراسم شمع‌گذاری داشتیم. اینجا همه حضور داشتن.

این آکت‌ها و این اکسیون‌ها باعث شد که مردم هم که در صحنه بودن و می‌دیدن این اکسیون‌ها رو، تحت تأثیر قرار بگیرن. ما اینجا بودیم که دعوت کنیم از دانشجوها، از مردم که در تظاهرات روز ۲۲ و ۲۳ سپتامبر حضور پیدا کنند. ما براشون توضیح می‌دادیم که مردم ایران خواهان این رژیم نیستند. براشون توضیح می‌دادیم، براشون روشن می‌کردیم که خواسته‌های ما چیست.

ما یک دولت جمهوری دموکراتیک می‌خواهیم و حمایت می‌کنیم از طرح ده‌ماده‌ای خانم مریم رجوی برای صلح و آزادی در ایران. اون‌ها وقتی که می‌شنیدن و می‌دیدن که ما مواضعمون رو می‌گفتیم، خیلی اظهار خوشحالی می‌کردن و از ما حمایت می‌کردن، پشتیبانی می‌کردند و می‌گفتن که حتماً در این تظاهرات ۲۲ و ۲۳ سپتامبر شرکت خواهند کرد.

امروز هم، همون‌طور که می‌دونید، ما اینجا در مقابل هتل محل اقامت پزشکیان، نماینده رژیم، حضور پیدا کردیم. خیلی شورانگیز و پرشور. اشرف‌نشان‌ها از سراسر کشورهای مختلف در اینجا حضور داشتن و یک‌صدا و متحد شعار می‌دادن و حتماً که فیلم‌هاش رو خواهید دید. خواهید دید که اون‌ها به نفی و طرد این رژیم و حمایت از این آلترناتیو انقلابی پرداختند.

چرا اعتراضات امسال در نیویورک برای فعالان خارج از کشور متفاوت توصیف می‌شود؟

این فعالیت‌ها از یک ماه پیش شروع شده. من حتی دقیقاً فکر می‌کنم از هفت روز پیش، یک هفته پیش، ده روز پیش شروع شده، ولی یک ماه واقعاً مدت زمان زیادی هستش برای این فعالیت‌ها. یک سال دیگه هم بگم، هر سال مقامات ایران، خود شما، بسیاری از دوستان شما حضور دارن علیه همین شرکت رژیم در سازمان ملل و این تظاهرات هر ساله برگزار میشه.

اما می‌خوام از شما بپرسم که فکر می‌کنید تظاهرات امسال چه تفاوتی داره با سال‌های گذشته، با توجه به همه اتفاقاتی که افتاده و شما خودتون که در صحنه هستید، با چه چیزی مواجه هستید؟

امسال، همون‌طور که عرض کردم خدمتتون، فرق امسال این بودش که خیلی حمایت‌ها گسترده بود از این تظاهراتی که ان‌شاءالله در فردا و پس‌فردا اینجا برگزار میشه.

و همچنین، همون‌طور که می‌دونی، با توجه به شرایط کنونی، با توجه به این‌که وضعیت داخل ایران بسیار متلاطم هست، بسیار مردم سراسر پر از خشم و نفرت علیه این رژیم هستند و همون‌طور که آقای مسعود رجوی هم گفتند، امسال سال سرنوشت و سال آزمایش و آزمایشات هست.

به همین دلیل ما اینجا حضورمون برای خودمون خیلی مهم بود. خیلی به‌صلاح بود که حضور داشته باشیم.

و همچنین خواستم همین‌جا خدمتتون بگم که درود می‌فرستم بر همین خانم‌هایی که آرام پیام‌هاشون رو شما پخش کردین. بسیار شورانگیز بود. ما اینجا در واقع همه انرژی گرفتیم. ما وقتی که شنیدیم، همه‌مون پر از شادی شدیم که این پیام‌ها رو از داخل کشور شنیدیم.

پیام‌های داخل ایران چگونه به فعالیت‌های نیویورک وصل می‌شود؟

اتفاقاً همین پیام‌ها اشاره شده بود و فعالیت‌های شما در همون‌جا و همون‌جا گفته شده بود که همه هموطنان در خارج از کشور، صدای هموطنان در داخل هستند و این ارتباط رو کاملاً بهش اشاره شده بود.

آیا... خیلی کوتاه، سؤال آخر.

چون می‌دونم که اونجا روزهای پرتنشی هست، اونجا در نیویورک.

سؤال آخر این‌که در بین یاران شورشگر، در بین هموطنان من که اونجا هستن و فعالیت می‌کنن، از یک ماه پیش تا به حال اونجا فضا چجوریه؟ کمی از دغدغه‌ها و خواسته‌ها، انگیزه‌ها.

همون‌طور که عرض کردم، ما خواهان نفی شاه و شیخ هستیم. ما خواهان یک دموکراسی، یک جمهوری دموکراتیک هستیم. همون‌طور که باز گفتم، حمایت می‌کنیم از دولت موقت جمهوری دموکراتیک، از طرح ده‌ماده‌ای خانم مریم رجوی و این رو گسترده در شعارها، در فعالیت‌ها، در اکسیون‌ها و اکت‌ها نشون دادیم.

همون‌طور ما در این آکت‌ها و اکسیون‌ها پیمان بستیم با شهیدانمون، با خون شهیدانمون و شهدای قیام‌های اخیر که خونشون بر زمین ریخته شد. به‌نحوی با اون‌ها پیمان بستیم که تا پایان و تا سرنگونی این رژیم، از پا ننشینیم.