لارداتسیونه ایتالیا: نقض حقوق بشر در ایران باید در صدر دستور کار جامعه جهانی قرار گیرد

گزارش لارداتسیونه ایتالیا درباره افزایش اعدام‌ها و سرکوب زندانیان سیاسی در ایران

۱۴۰۵/۵/۲۵

انعکاس و بازتاب در رسانه ها فعالیت‌های مقاومت

ماشین مرگ رژیم ایران علیه مخالفان، اما عطش آزادی‌خواهی مردم ایران خاموش نمی شود

نشریه لارداتسیونه ایتالیا با اشاره به موج فزاینده و وحشیانه اعدام‌ها توسط فاشیسم دینی حاکم بر ایران، بر ضرورت اقدام عاجل بین‌المللی تأکید کرد. این رسانه خاطرنشان ساخت سرکوبی که پس از قیام سراسری توسط کارگزاران حکومتی شدت گرفته، همچنان با واکنش ناکافی جامعه جهانی روبه‌روست. فاشیسم دینی حاکم از اعدام‌های علنی و مخفیانه به‌عنوان ابزاری برای ایجاد رعب، خاموش کردن اعتراضات و نمایش کنترل استفاده می‌کند، اما عطش آزادی‌خواهی مردم و مقاومت سازمان‌یافته هرگز خاموش نمی‌شود.

لارداتسیونه ایتالیا در رابطه با تشدید اعدام ها در ایران می نویسد: سرکوبی که پس از قیامها در ایران شدت گرفته، همچنان با واکنش ناکافی جامعه بین‌المللی روبه‌روست. رژیم ایران از اعدام، چه علنی و چه مخفیانه، به‌عنوان ابزاری برای ایجاد رعب، خاموش کردن اعتراضات و نمایش کنترل استفاده می‌کند.

هشدار نهادهای بین‌المللی و تداوم جنایات سرکوبگران در زندان‌ها

در ۲۳ ژوئیه(اول مرداد)، هیئت مستقل بین‌المللی سازمان ملل برای ایران از مقامات رژیم خواست فوراً همه اعدام‌ها را متوقف کنند و مانع اجرای حکم اعدام ۱۰ جوان بازداشت‌شده در ارتباط با اعتراضات در اصفهان شوند. چند روز بعد، مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، نیز درباره خطر قریب‌الوقوع اعدام متهمان پرونده «میدان علیخانی» هشدار داد؛ اما این هشدارها بی‌پاسخ ماند و روز بعد، دو تن از بازداشت‌شدگان جوان اعدام شدند.

در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۱۵۲۶ اعدام، یعنی بیش از ۹۳ درصد کل اعدام‌های ثبت‌شده، به رژیم ایران اختصاص یافته است اما هرگز از سوی مقامات رژیم اعلام نشده است. این پنهان‌کاری سیستماتیک نشان می‌دهد ابعاد واقعی سرکوب تا چه اندازه از دید افکار عمومی دور نگه داشته می‌شود.

لارداتسیونه در ادامه می افزاید:رژیم ملاها نقش زنان در اعتراضات و مخالفت سیاسی را تهدیدی مستقیم برای بقای خود می‌داند. از ابتدای سال، دست‌کم ۲۰ زن در ایران اعدام شده‌اند.

ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی ۲۵ ساله، پس از بازداشت در پرند به بندهای امنیتی زندان اوین منتقل شد و بنابر گزارش‌ها تحت بازجویی، شکنجه و فشار برای اعتراف اجباری قرار گرفت. او در ژوئیه ۲۰۲۶ به اتهام بغی به اعدام محکوم شد. زهرا طبری، مهندس ۶۷ ساله ساکن رشت، نیز پس از محاکمه‌ای کوتاه و ویدئویی، بدون حضور وکیل، دوباره به اعدام محکوم شده است.

در ۸ اوت، حدود ۵۰ نگهبان به بندی از زندان اوین حمله کردند، شماری از زندانیان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و وسایل شخصی آنان را تخریب یا مصادره کردند. در جریان این حمله، امیرحسین مرادی و حسن عمیدی به مکانی نامعلوم منتقل شدند.

اگرچه دستگاه سرکوب رژیم ایران وحشیانه و خونین است، اما نتوانسته عطش آزادی‌خواهی مردم ایران را خاموش کند. اعتراضات خیابانی، اعتصاب‌های کارگران و بازنشستگان، پیگیری خانواده‌های قربانیان و اعتصاب غذای زندانیان علیه اعدام‌ها، همگی نشان می‌دهند که ارعاب به تسلیم منجر نشده است. سکوت در برابر اعدام‌ها و سرکوب، رژیم را جسورتر می‌کند؛ اما مقاومت مردم ایران همچنان زنده است و باید نقض حقوق بشر در ایران در صدر دستور کار جامعه جهانی قرار گیرد.