«خانهریز» یا رؤیای خانهدار شدن؟ کارگر تهرانی چند سال باید منتظر بماند؟
۱۴۰۵/۶/۹
طرحی که قرار است با خرید سهمهای بسیار کوچک از یک ساختمان، راه خانهدار شدن مردم را هموار کند؛ اما وقتی یک کارگر با پسانداز ۵۰ درصد حقوقش باید ۶۰ سال منتظر بماند، این طرح واقعاً راهحل مسکن است یا ترفندی تازه؟
اخیراً شهرداریهای حکومت آخوندی طرحی به نام «طرح خانهریز» را تبلیغ کردهاند و از مردم میخواهند که از این طریق صاحب خانه شوند. این طرح چیست و حکومت آخوندی از این طرح چه هدفی دنبال میکند؟
خبرگزاری حکومتی مهر، روز ۴ شهریور نوشت: «طرح "خانهریز" شهرداری تهران طی هفتههای اخیر مورد توجه فضای رسانهای قرار گرفته است؛ طرحی که به گفته مدیرعامل سازمان سرمایهگذاری و مشارکتهای مردمی شهرداری تهران، با هدف ایجاد فضای رقابتی برای سازندگان و کاهش دشواری مردم در بازار مسکن اجرایی شده است. این طرح بر مبنای مشارکت بخش خصوصی بهعنوان سرمایهگذار و مردم بهعنوان مالک خرد شکل گرفته.»
تقریباً تمام مردم ایران صحنههای فریادهای غارتشدگان طرحهای مسکن حکومت آخوندی را به یاد میآورند.
این تحصن و تجمع اعتراضی و شبخوابی متقاضیان پروژه ۸۱۱۲ واحدی نهضت ملی مسکن اراک است؛ مردمی که بیش از پنج سال در انتظار خانهدار شدن هستند، هنوز هیچیک از مسئولان ارشد استانی برای پاسخگویی در محل تجمع حاضر نشدهاند.
اکنون نگاه کنیم به طرح «خانهریز» که توسط شهرداری تهران ارائه شده و به گفته حکومت، برای کسانی ارائه شده است که توانایی خریدن مسکن ندارند، اما با میزان کمی پول میتوانند بخش کوچکی، در حد یک سانتیمتر، از یک ساختمان در حال ساخت را بخرند تا بهصورت تدریجی بتوانند صاحب خانه شوند.
حال یک نگاه کوتاه به این طرح میاندازیم.
هر «خانهریز» طبق توضیحات منتشرشده، معادل ۰٫۰۱، یعنی یکدهم درصد مترمربع از ملک است؛ یعنی حدود ۱۰۰ سانتیمترمربع. بنابراین اگر مثلاً یک واحد ۱۰۰ متری باشد، برای مالکیت معادل کل متراژ آن باید تعداد بسیار زیادی خانهریز خریداری شود.
با حقوق یک کارگر، خرید خانه در تهران چند دهه زمان میبرد؟
با این حساب میخواهیم ببینیم که با قیمتهای فعلی و حقوق یک کارگر در تهران، چه میزان طول میکشد که یک کارگر بتواند یک خانه در تهران بخرد.
طبق بخشنامه مزد ۱۴۰۵، پایه حقوق ماهانهی کارگر برای یک ماه نزدیک ۲۰ میلیون تومان میشود.
بر اساس دادههای بهروز بازار در مرداد ۱۴۰۵، میانگین قیمت هر مترمربع ملک در تهران حدود ۲۵۷ میلیون تومان گزارش شده است.
با این حساب، اگر یک کارگر بخواهد یک خانه ۶۰ متری در تهران بخرد و تمام حقوق خودش را هم پسانداز کند، ۳۵۷ ماه یا نزدیک ۳۰ سال طول میکشد تا بتواند یک خانه بخرد.
اگر ۲۰ درصد حقوقش را ذخیره کند: ۱۴۹ سال.
اگر ۳۰ درصد حقوق خود را ذخیره کند: ۹۹ سال!
و اگر ۵۰ درصد حقوق خود را ذخیره کند: ۶۰ سال باید انتظار بکشد.
همه اینها در شرایطی است که قیمت خانه ثابت بماند و مطلقاً بالا نرود!
فرضی که محال است.
«خانهریز» راه خانهدار شدن است یا یک وعده تازه؟
نتیجه بگیریم:
این طرحهای شهرداریهای نظام، بجز یک حیلهی تازه برای چاپیدن مردم و غارت جیب محرومان نیست.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
