لرد استیو مک‌کیب؛ کنفرانس در پارلمان انگلستان؛ حقوق‌بشر و تغییر دموکراتیک

۱۴۰۵/۶/۲۷

لرد استیو مک‌کیب: فقط مردم ایران می‌توانند سرنوشت خود را رقم بزنند و آنها نیازی به سلاحها یا بمبهای ما ندارند

ما باید شناسایی مناسب و احترام شایسته‌ای را به اپوزیسیون دموکراتیک و سازمان‌یافته ابراز کنیم باید از مریم رجوی و برنامه ۱۰ماده‌ای او حمایت کنیم

پهلوی تازه به دوران رسیده در میدان است و جنبه‌های بسیار مشکوکی در ادعاها و اطرافیان او وجود دارد مایلم بدانم که دقیقاً کدام اعضای سپاه پاسداران هستند که او ممکن است بتواند با آنها وارد معامله شود؟‏

لرد استیو مک‌کیب – عضو مجلس اعیان از حزب کارگر

ما باید بیش از هزار نفری را که می‌دانیم از ماه ژانویه تاکنون اعدام شده‌اند به‌رسمیت بشناسیم. مبارزان اپوزیسیون، تظاهر کنندگان، مردمی که اعتراض می‌کنند جوانان، افرادی که حتی هنوز به سن ۱۸سالگی نرسیده‌اند. مسلماً به خدا سوگند، این یک تعهد اخلاقی است که کاری در قبال رنجی که آنها متحمل می‌شوند و پایمال‌شدن حقوق بشرشان انجام بدهیم. این همان چیزی است که ما باید برای حفاظت از آن اقدام کنیم. ما باید علیه کسانی اقدام کنیم که تحت این حکومت از مجازات اعدام به‌عنوان سلاحی از جنس ارعاب برای سرکوب مخالفان استفاده می‌کنند. این همان چیزی است که در حال حاضر در ایران رخ می‌دهد. این رسالت اخلاقی ما است که آن‌را برجسته کنیم و به آن اعتراض کنیم. و البته، عالی است که دولت، سپاه پاسداران را تحریم و ممنوع کرده است. من کاملاً از آن استقبال می‌کنم. در کنار بسیاری از ما، من برای آن کارزار کردم. اما این فراتر از تصویب یک مصوبه در مجلس عوام است. مسأله بر سر عملی‌کردن آن تصمیم است. درباره بستگان جلادان و قاتلانی که درست در قلب لندن زندگی‌ اشرافی دارند چه‌طور؟‏ ما در قبال آن افرادی که بهره‌مند می‌شوند، در حالی که می‌گوییم سپاه پاسداران را ممنوع می‌کنیم، چه می‌کنیم؟‏ و البته، درباره خود سفارت ایران چه‌طور؟‏ عملیات‌های سپاه پاسداران در کجا برنامه‌ریزی و به‌اجرا گذاشته می‌شوند؟‏ چه کسی به آنها پوشش و مجوز می‌دهد؟‏ ما در مورد سفارت ایران چه می‌کنیم؟‏ این همان چیزی است که من می‌خواهم بدانم.

بنابراین، می‌دانید، به نظر من واضح است که نه مماشات جهان آزاد، همان‌طور که شنیده‌ایم و نه هیچ فعالیت دیگری کمکی به مردم عادی ایران نخواهد کرد. اکنون می‌دانیم که هیچ‌یک از این رویکردها، یعنی اقدام نظامی خارجی، مماشات و امتیازدهی‌ها و آزادسازی میلیاردها دلار تا بتوانند عملیات دیگری را تأمین مالی کنند، کارساز نخواهد بود؛ ‏ ما می‌دانیم که هیچ‌یک از این‌ها نتیجه نخواهد داد. فقط مردم ایران می‌توانند سرنوشت خود را رقم بزنند و آنها نیازی به سلاحها یا بمبهای ما ندارند. آنها مذاکرات بی‌پایان نمی‌خواهند. آنها نمی‌خواهند جهان غرب وارد گفتگوهایی شود که به‌نفع یک‌طرف و به‌ضرر و حذف طرف دیگر باشد.

این کار ما نیست که آینده ایران را تعیین کنیم یا رهبران آن‌را انتخاب کنیم. در حاشیه، مایلم اشاره کنم که از نظر من، پهلوی کمی تازه به دوران رسیده و تازه‌وارد به میدان است و جنبه‌های بسیار مشکوکی در ادعاها و اطرافیان او وجود دارد و مایلم بدانم که او و حامیانش تا چه حد با ساواک، پلیس مخفی بدنام شاه ارتباط دارند. و دقیقاً کدام اعضای سپاه پاسداران هستند که او ممکن است بتواند با آنها وارد معامله شود؟‏ و البته، او درباره قتل مسعود مسجودی در کانادا، منتقدی که قبل از مرگ زود هنگامش او را در دادگاهها به‌چالش می‌کشید، چه حرفی برای گفتن دارد؟‏ این همان چیزی است که ما باید دربارهٔ آن از پهلوی سؤال کنیم. ما نباید بگوییم: «اوه، آیا فکر می‌کنید می‌توانید با سپاه پاسداران به توافق برسید؟». هیچ‌کس در ایران نمی‌خواهد این‌را بداند. آنها می‌خواهند بدانند آیا او هم یکی دیگر از کسانی است که به‌سادگی منتقدانش را به‌قتل می‌رساند، چرا که این دقیقاً همان رژیمی است که مردم تلاش می‌کنند آن‌را جایگزین کنند. بنابراین، اگر قرار است موضعی اخلاقی در این کشور اتخاذ کنیم، باید نشان بدهیم که اپوزیسیونی که برای حقوق‌بشر در ایران می‌جنگد و جان می‌دهد، به همان اندازه دیگران و چه بسا بسیار بیشتر از آن‌ها، حق دارد صدایش شنیده شود. ما باید موضع اخلاقی خود را روشن کنیم. نخست، دیگر هیچ امتیازی به آخوندها و رژیم شرور آنها داده نشود. حقوق‌بشر ایرانیان دغدغه شماره یک ما باشد و علیه کسانی که مرتکب این همه فجایع و جنایات شده‌اند اقدام کنیم. دولت ما باید هر آنچه در توان دارد انجام دهد تا صدای واقعی مردم ایران شنیده شود و از فراخوان برای برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه حمایت کند؛ و ما باید شناسایی مناسب و احترام شایسته‌ای را به اپوزیسیون دموکراتیک و سازمان‌یافته ابراز کنیم. ما باید از مریم رجوی و برنامه ۱۰ماده‌ای او حمایت کنیم. متشکرم.