وضعیت آموزش در ایران؛ چرا کارگزاران رژیم از شرایط پیش رو می‌ترسند؟

از شهریه‌های میلیاردی تا مدارس محروم؛ علت نگرانی کارگزاران رژیم چیست؟

گزارش و گفتگو با فریدون سلیمی

در قانون اساسی رژیم آخوندی، آموزش حق همگانی است که باید تا پایان دوره متوسطه رایگان باشد.

اما در ایران امروز، آیا این حق برای همه یکسانه؟ از شهریه‌های میلیاردی در شمال تهران تا کلاس‌های شلوغ و امکانات حداقلی در مدارس دولتی و حتی مناطق محروم، شاهد شکاف عمیقی هستیم که سر و پای نظام آموزشی رو دربر گرفته؛ شکافی که آینده تحصیلی و اجتماعی فرزندان این سرزمین رو به‌شدت تحت تأثیر قرار داده.

وقتی پای صحبت والدین این بنشینید، می‌بینید که چیزی به اسم آموزش رایگان اصلاً وجود نداره. روزنامه حکومتی سیاست روز در مقاله‌ای با عنوان «مدرسه یا باشگاه اشراف» نوشته که شهریه یک مدرسه در تهران از ۴۰۰ میلیون تومان آغاز می‌شه و تا مرز یک میلیارد تومان در سال می‌رسه.

حالا بد نیست یک ویدئوی کوتاه که در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده رو با هم ببینیم.

«دون‌ترین و لاکچری‌ترین مدرسه‌های ایران، دبیرستان ماندگار البرز که بیشتر شبیه موزه‌ست، مدرسه‌ها بهش می‌گن کالج آمریکایی‌ها. دبیرستان نیکان تو الهیه تهران واسه کساییه که باباهاشون افراد خاصی‌ان. مجتمع مدرسه سلام که همه‌جا شعبه داره و شهریه‌هاش هم نجومیه. بعدی مجتمع آموزشی دکتر حسابی، این مدرسه‌ای که دارم می‌گم حداقل کف شهریه‌اش سیصد میلیونه. مجتمع مدرسه انرژی اتمی که سطحش خیلی بالاست و ورودیشم خیلی سخته. مجتمع آموزشی علامه طباطبایی، نفرات برتر المپیاد و کنکور و اینا که خیلی گرونه. مدرسه بین‌المللی میثاق تو فرمانیه که سوپر لاکچریه. مدرسه بین‌المللی حکیم تو نیاوران که منوی یه روز غذایش از شهریه مدرسه‌های دیگه گرون‌تره. مجتمع آموزشی روشنگران که بهتره بگیم هتل به جای مدرسه. و در نهایت، با یک اختلاف خیلی زیاد، مثبت یک میلیارد، مدرسه شهید مهدی‌تون زعفرانیه.»

فصل مدرسه‌ها شروع شده. یکی از بچه‌ها بود که امروز جشنشون بوده، جشن ورود به مدرسه‌شون بود. پس گفتم که...

ـ داداش، چرا الان؟

گفت: آره، الان دانش‌آموزا جشن می‌رن. پس گفتم خب، چقدر شهریه دادی؟

گفت: اصلاً هر کدومشون سیصد میلیون. دو تا بچه داشت، ششصد میلیون؛ یعنی سالی سیصد تومن برای هر بچه‌ش داده، که فقط ثبت‌نام بشه توی این مدرسه. ششصد میلیون چه خبره داداش؟

شهریه تنها هزینه نیست؛ خانواده‌ها با چه هزینه‌هایی روبه‌رو هستند؟

بسیار دردآوره. خوبه یادآوری کنیم که این ارقام نجومی، علاوه بر شهریه اصلی، شامل هزینه‌های جانبی مثل غذا، سرویس و فعالیت‌های آموزشی هم می‌شه که به‌صورت جداگانه دریافت می‌کنند.

حالا تصویری از مدارس جنوب شهر تهران با کلاس‌های شلوغ، یا مدارس شهرستان‌ها و بدتر از اون، مدارس روستاها که بعضاً در کپر یا آغل برگزار می‌شه؛ مدارسی که امکانات ندارند، با کودکانی که کفشی به پا ندارند.

در مدارس به‌اصطلاح دولتی هم که اون‌قدر از والدین پول می‌گیرند که خیلی از دانش‌آموزان به خیل بازماندگان از تحصیل اضافه می‌شن.

یک موضوع دیگه که آموزش رو در سراشیبی افول قرار داده، بحث کاهش هزینه سرانه دانش‌آموزه. سال ۹۳ که انبوه مشکلات بر سر راه آموزش وجود داشت، هزینه سرانه هر دانش‌آموز حدود ۶۰۰ دلار بوده، اما سال ۱۴۰۵ این سرانه به ۱۵۰ تا ۱۷۰ دلار کاهش پیدا کرده. این یک طرح قدیمی و مستمر بوده که هرچه بیشتر هزینه‌های تحصیل رو به خانواده‌ها تحمیل کنه.

چرا سهم آموزش از بودجه هر سال کمتر می‌شود؟

حسن روحانی زمان تحویل بودجه سال ۹۴ به مجلس رژیم گفته بود: مجلس کمک کنه تا هر سال ۱۰ تا ۱۵ درصد مدارس دولتی را به مردم واگذار کنیم.

یعنی بندازیم روی دوش مردم.

و چه دیگه این تبعیض و بی‌عدالتی، زندگی معلمان رو هدف قرار داده؟

متوسط حقوق معلم‌ها حدود ۲۰ میلیون تومانه. با دلاری که از مرز ۲۳۰ هزار تومان هم گذاشته می‌شه، حدود ۸۰ دلار در ماه. به‌طور عجیبی، معلمان میهن ما در میان شغل‌های دیگه یکی از کمترین حقوق‌ها رو دارن دریافت می‌کنند. سؤال اینه که این شکاف چطور ایجاد شده؟

در بودجه سالیانه دولت‌های مختلف رژیم، هر سال سهم آموزش و پرورش کاهش پیدا کرده و سال ۱۴۰۵ به ۹ درصد رسیده؛ در حالی که در کشورهای دیگه آموزش و پرورش جایگاه ویژه‌ای داره، چرا که نسل آینده داره تربیت می‌شه.

در کشورهای پیشرفته‌ای مثل فنلاند، نروژ و سوئد، بودجه آموزش و پرورش ۶ تا ۷ درصد تولید ناخالص داخلی کشورهاست؛ یعنی ۱۲ تا ۲۳ درصد بودجه عمومی کشور.

در کشورهای منطقه، از جمله حاشیه خلیج فارس، تا ۲۰ درصد بودجه عمومی رو به آموزش و پرورش اختصاص می‌دن.

بله.

آموزش حق همگانی و باید رایگان باشه، اما در حکومت آخوندی این حق همگانی به فرصتی برای چپاول و غارت تبدیل شده و با تجاری‌سازی آموزش، این فرصت را از همگان دریغ می‌کنند و در این میان شاهد این هستیم که استعدادهای زیادی به خاطر فقر نادیده پرپر می‌شه.

در آستانه بازگشایی مدارس و دانشگاهها هستیم و شاهد ترس و واهمه کارگزاران رژیم از شرایط پیش رو هستیم. همراه هستیم با آقای فریدون سلیمی تا به این موضوع نگاهی داشته باشیم

اجازه بدین ابتدا به قسمتی از صحبتهیا آخوند رضا نوری امام جمعه خامنه ای در بجنورد گوش بدیم و بعد من سؤالاتم رو بپرسم.

آخوند رضا نوری: «امروز دشمن با همه توان آمده است آمده است تفرقه ایجاد کند تلاش می‌کند اختلاف بیندازد بین گروه‌های مختلف بین مردم و مسئولین دنبال ایجاد بدبینی است نسبت به مباحث جامعه‌شناسی و روانشناسی دارد با اون سرمایه‌های هنگفتی که داره هزینه کرده در این حوزه دنبال این است که غیرت را از مردان ما عفاف و حجاب را از فرزندان و دختران ما بستاند و بگیرد این است که اهمیت پیدا کرده است ، عزیزان ما در آموزش پرورش مواظبت کنند دشمن دنبال این است که این سنگر رو فتح کند سنگر آموزش و پرورش را، سنگر دانشگاه را، سنگر مراکز آموزشی و تعلیمی ما را، کشف حجاب رو اونجا ببرد، بی‌عفتی را اونجا ببرد نگذارید این سد بشکند این اتفاق ناگوار در مراکز تعلیم و تربیت ما خدای نکرده بیافتد»

شبیه این نگرانیهایی که از این آخوند امام جمعه رژیم در بجنورد کارگزاران دیگه رژیم هم گفته اند این ترس و هراسها ناشی ازچیست؟