۱۴۰۵/۲/۱۶
گرانی نان از صفهای طولانی تا نان ۱۰هزار تومانی در آستانه قحطی!

۱۴۰۴/۵/۱۰
در حالی که قیمت نان، قوت غالب میلیونها ایرانی، از سال۱۴۰۱ تا کنون بهطور سرسامآوری افزایش یافته و زندگی را برای اقشار ضعیفتر به جهنمی واقعی تبدیل کرده است. این افزایش قیمت که با سکوت رسانههای حکومتی همراه است، در واقع بازتابی از ناکارآمدی و فساد گسترده در ساختار حکومتی و عواقب خانمانبرانداز سیاستهای جنگطلبانه ولی فقیه رژیم است.
قیمت نان در تیر۱۴۰۰، از افزایش متوسط ۴۳درصدی در مشهد شروع شد. این افزایش، بدون اطلاعرسانی قبلی همراه بود، که نشانهای از هرجومرج و عدم شفافیت در تصمیمگیریهای اقتصادی رژیم محسوب میشد. نانوایان در آن زمان به افزایش هزینههای تولید، از جمله قیمت کارگر، بیمه، آب، برق، گاز و خمیرمایه اعتراض کرده و تاکید میکردند که دولت به جای حمایت از مردم و نانوایان، فشار را بر هر دو گروه وارد میکند. در همین زمان، نان سنگک که پیشتر ۱۴۰۰تومان بود، به ۲۰۰۰ تومان و نان بربری سنتی از ۸۰۰ به ۱۱۵۰ تومان رسید.
در مرداد۱۴۰۱، در حالی که مقامات حکومتی از جمله وزیر اقتصاد وعده داده بودند که قیمت نان سنتی تا پایان سال افزایش نخواهد یافت و حتی از طرح "هوشمندسازی نان" برای جلوگیری از قاچاق گندم و آرد سخن میگفتند، واقعیت در استانها متفاوت بود. در این دوره، نرخ نان در استانهای مختلف متفاوت بود و برای مثال، در ارومیه، سنگک سنتی ۲۵۰۰ تومان و بربری ساده ۲۵۰۰ تومان تعیین شده بود.
ولی در شهریور۱۴۰۳، با وجود تکذیبهای مکرر، نرخ مصوب انواع نان سنتی در تهران رسماً اعلام شد که بر اساس آن، قیمت نان لواش، بربری، سنگک و تافتون بین ۲۰ تا ۶۵درصد افزایش یافت. این افزایشها در حالی صورت گرفت که حشمتالله عسگری، معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار تهران، در بهمن ۱۴۰۳ هرگونه افزایش قیمت نان در سال ۱۴۰۳ را "کذب محض" خوانده بود.
قیمتهای نان در تهران در شهریور۱۴۰۳ به شرح زیر تغییر یافت:
- نان لواش با آرد نوع یک: از ۵۰۰ تومان به ۷۰۰ تومان
- نان لواش با آرد نوع دو: از ۶۵۰ تومان به ۹۰۰ تومان
- نان سنگک ساده: از ۳ هزار تومان به ۵ هزار تومان
- نان بربری ساده با آرد نوع یک: از ۱۸۰۰ تومان به ۲۵۰۰ تومان
- نان بربری ساده با آرد نوع دو: از ۲۵۰۰ تومان به ۳۵۰۰ تومان
- نان تافتون سنتی با آرد نوع یک: از ۹۰۰ تومان به ۱۲۶۰ تومان
- نان تافتون سنتی با آرد نوع دو: از ۱۲۰۰ تومان به ۱۵۰۰ تومان
- نان تافتون ماشینی با آرد نوع یک: از ۷۰۰ تومان به ۸۵۰ تومان
- نان تافتون ماشینی با آرد نوع دو: از ۱۰۰۰ تومان به ۱۲۰۰ تومان
پس از جنگ ۱۲روزه: سیر صعودی قیمتها و هشدار قحطی
با پایان یافتن جنگ ۱۲روزه، و در شرایطی که مردم ایران از عواقب اقتصادی این درگیریها رنج میبردند، موج جدیدی از گرانی نان آغاز شده است. در ۱۹خرداد ۱۴۰۴، سایت مشرق و خبربان اعلام کردند که قیمتهای جدید نان در تهران با تأیید وزارت کشور، روی کارتخوان نانواییها اعمال شده است. این به معنای افزایش رسمی و تحمیلشده از سوی رژیم آخوندی است.
اما در تاریخ ۸مرداد۱۴۰۴ بالاخره قیمت رسمی نان در تهران اعلام شد. در این ابلاغ رسمی افزایش قیمت نان در تهران بشرح زیر میباشد:
نان بربری ۳۱ درصد تافتون ۵۲ درصد لواش ۳۹ درصد گران شد
قیمت نان بربری ساده با ۳۱ درصد افزایش به ۴۶۰۰ تومان
تافتون با ۵۲ درصد افزایش به ۲۰۰۰ تومان رسید
قیمت نان لواش با ۳۹ درصد افزایش به ۱۲۵۰ تومان رسید
مدیر صنعت، معدن رژیم در استان اردبیل نیز از افزایش قیمت نان در این استان خبر داد و گفت: نرخ جدید انواع نان در استان اردبیل بر اساس نظر کارشناسان در مجموع حدود ۵۲ درصد نسبت به گذشته افزایش یافته است.
بنا به گزارش اقتصاد آنلاین در ۵مرداد۱۴۰۴ از استان البرز، نرخهای جدید نان بهطور رسمی اعلام شد که نشاندهنده افزایش چشمگیر قیمت نان در کرج و سایر شهرهای این استان است. در مرکز استان، قیمت هر قرص نان لواش ۱۲۵۰تومان، بربری ۴۷۵۰تومان، تافتون ۱۹۰۰تومان و سنگک ۶۱۰۰ تومان تعیین شده است. در سایر شهرستانها نیز قیمتها با اندکی تفاوت در همین حدود است. این افزایش قیمتها در حالی صورت میگیرد که پیش از جنگ ۱۲روزه، برخی گزارشها از نانواییهای آزادپز تهران حکایت از افزایش غیررسمی قیمت سنگک از ۵۰۰۰ به ۱۰۰۰۰تومان داشت. این روند صعودی قیمت نان،هشدار جدی نسبت به وقوع قحطی و بحران معیشتی گسترده در آینده نزدیک را میدهد.
با پایان یافتن جنگ ۱۲روزه، و در شرایطی که مردم تهران نیز از عواقب اقتصادی این درگیریها رنج میبرند، موج جدیدی از گرانی نان پایتخت را فرا گرفته است. در ۱۹خرداد ۱۴۰۴، سایتهای مشرق و خبربان به نقل از فاطمه نظری، رئیس اتحادیه صنف نانوایان سنتی تهران، اعلام کردند که قیمتهای جدید نان در تهران با تأیید وزارت کشور، روی کارتخوان نانواییها اعمال شده و از این پس مبنای فروش خواهد بود. این به معنای تحمیل رسمی افزایش قیمتها از سوی رژیم آخوندی به مردم پایتخت است.
در شرایطی که مردم برای تامین قوت لایموت خود در رنج هستند، سکوت رسانههای حکومتی و وعدههای دروغین مسئولان، تنها بر خشم و نارضایتی عمومی میافزاید و زمینه را برای خیزشهای مردمی در سراسر ایران فراهم میآورد.
