موج نو ـ قسمت چهاردهم ـ تظاهرات برلین

این برنامه هم‌زمان با روزهای پرتحرک و سرنوشت‌ساز بهمن‌ماه است؛ بهمنی که یادآور چهل‌وهفتمین سالگرد انقلاب ضدسلطنتی مردم ایران است. انقلابی که با آرمان آزادی و برابری آغاز شد و فرزندان مجاهد و مبارز این سرزمین برای تحقق آن جانفشانی کردند، اما در ادامه، خمینی با سوءاستفاده از شرایط، بهره‌گیری از ابزارهای رسانه‌ای و حمایت و طراحی قدرت‌های استعماری، بر موج انقلاب سوار شد و با مصادره آن، استبداد مذهبی را جایگزین استبداد سلطنتی کرد.

اکنون، در چهل‌وهفتمین بهمن، نشانه‌های پایان عمر استبداد مذهبی مبتنی بر ولایت فقیه بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ شاهد بودیم که چگونه شورشگران، عرصه را بر حاکمیت تنگ کردند؛ با حمله به مراکز سرکوب، دامنه قیام را گسترش دادند، مستقیماً با نیروهای رژیم درگیر شدند و از قیام‌آفرینان حفاظت کردند. در همین راستا، یکی از مقامات وزارت اطلاعات به صراحت اذعان کرد که الگوی هسته‌های کوچک برای جهت‌دهی رادیکال، همان سناریویی است که حکومت آن را «سناریوی دشمن» می‌نامد و هدف آن، تبدیل نارضایتی‌های اقتصادی به بی‌ثباتی سیاسی است.

در این میان، ده روز پس از آغاز اعتراضات، بازگشت ناگهانی بچه شاه و تلاش او برای بهره‌برداری سیاسی از اعتراضات، آن هم در میانه تعطیلات ژانویه، یادآور تجربه‌ای تلخ در تاریخ معاصر ایران بود. این اقدام، شباهت آشکاری به عملکرد خمینی داشت؛ کسی که او نیز بر موج قیامی سوار شد که مردم ایران سال‌ها برای آن مبارزه کرده و خون داده بودند و با اتکا به حمایت رسانه‌ای و ارسال پیام‌های اطمینان‌بخش به قدرت‌های غربی، انقلاب ضدسلطنتی را مصادره کرد. تلاش‌های اخیر نیز در همان چارچوب و با همان هدف صورت گرفت، هرچند شرایط امروز ایران به‌کلی متفاوت است و دیگر امکان تکرار آن سناریو وجود ندارد.

در چنین شرایطی، نیرویی قادر به پیشبرد مبارزه است که به سازماندهی، به مبارزه قاطع و به توانایی‌های خود ایمان داشته باشد. بر همین اساس، ایرانیان آزاده و اشرف‌نشان‌های سراسر جهان، با درک شرایط حساس کنونی و با تأکید بر استقرار یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین از دولت، برابری کامل زن و مرد و به‌رسمیت‌شناختن حقوق و خودمختاری ملیت‌ها، روز ۱۸ بهمن (۷ فوریه) در برلین گرد هم می‌آیند تا صدای حقیقت مردم ایران را به گوش جهانیان برسانند.

امروز بیش از هر زمان دیگری ضروری است که به مردم ایران و افکار عمومی جهان اعلام شود که این رژیم دارای یک آلترناتیو واقعی است: شورای ملی مقاومت ایران؛ آلترناتیوی که توانایی استقرار دموکراسی و ثبات در ایران را دارد و می‌تواند با مشارکت سیاسی همه اقشار مردم و تمامی ملیت‌ها، کشتی طوفان‌زده ایران را به‌سوی آزادی و آبادانی هدایت کند. در چنین شرایطی، حضور در این تظاهرات نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی تاریخی است.

از همین‌جا با تمامی اشرف‌نشان‌ها قرار می‌گذاریم: روز ۱۸ بهمن، خیابان‌های برلین در انتظار شماست.
با شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشد چه رهبر» بر پیشانی این تظاهرات می‌درخشد. پیش به‌سوی جمهوری دموکراتیک.