سخنرانی منوچهر ارسطوپور در اجلاس شورای ملی مقاومت ایران، تیرماه ۱۴۰۵

۱۴۰۵/۵/۱۳

منوچهر ارسطوپور – قهرمان قایقرانی و عضو شورای ملی مقاومت

با سلام،

فرارسیدن عید آزادی و چهل‌وپنجمین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت را صمیمانه تبریک می‌گویم. این مناسبت را به سردار بزرگ، خانم رجوی، همرزمان شورایی و مجاهدین افتخارآفرین خلق ایران، که یگانه جایگزین جمهوری جهل و جنایت اسلامی هستند، تهنیت عرض می‌کنم.

شورای ملی مقاومت در طول سال‌های مبارزه، با همان شعار «می‌توان و باید»، بارها ناممکن‌ها را ممکن ساخته است. این دستاوردها، نشانه حضور فعال، پویایی و اعتماد به رهبری‌ای است که کشتی انقلاب دموکراتیک مردم ایران را به سوی هدف نهایی، یعنی برقراری جمهوری دموکراتیک ایران، هدایت می‌کند.

روز شنبه، پلیس فرانسه با جلوگیری از برگزاری تظاهرات بزرگ صد هزار نفری شورای ملی مقاومت، دستگیری و ضرب‌وشتم شرکت‌کنندگان، استفاده از اسپری فلفل، ممانعت از حرکت اتوبوس‌های حامل هواداران و در نهایت مسدود کردن جاده‌ها، تلاش کرد مانع برگزاری این گردهمایی مسالمت‌آمیز شود.

اما اشرف‌نشانان با فریادها و شعارهای کوبنده «نه شاه، نه شیخ»، «زنده‌باد آزادی»، «نه به اعدام» و «زنده‌باد رجوی»، سنگفرش‌های پاریس را به لرزه درآوردند. این تظاهرات در ده‌ها میدان بزرگ پاریس ادامه یافت و یکی از بزرگ‌ترین و تاریخی‌ترین گردهمایی‌های شورای ملی مقاومت، سازمان مجاهدین خلق ایران، اشرف‌نشانان و هواداران مقاومت را در این مقطع به ثبت رساند.

ما با این تظاهرات بزرگ و تاریخی به جهان نشان دادیم که مجاهدان و اشرف‌نشانان به چیزی کمتر از سقوط رژیم رضایت نمی‌دهند. هر روز که می‌گذرد، جمهوری اسلامی یک گام دیگر به سوی نابودی پیش می‌رود. این صدای آزادی است که در فضا طنین‌انداز شده و با شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»، بهمن ۱۳۵۷ را به ۱۴۰۵ و آرمان سرنگونی رژیم پیوند می‌زند.

همان‌گونه که خانم رجوی بارها تأکید کرده‌اند، نبرد تا سرنگونی ادامه دارد و تنها راه‌حل، راه‌حل سوم است؛ نه جنگ، نه مماشات.

مجاهدان، در عرصه انسانیت و اراده برای ساختن سرنوشت سرزمین خود، انسان‌های جاودان تاریخ‌اند. مقاومت، مبارزه برای آزادی، برابری و اجرای عدالت، رسم زنان و مردان مجاهد است. بر فراز این رزمندگان، عقابی با بال‌های گشوده در پرواز است؛ عقابی که نامش مسعود است و با خروش خود فرمان پیشروی تا رسیدن به هدف نهایی را می‌دهد.

هزاران شورشگر در ماه‌های گذشته، به‌ویژه در ماه دی، در برابر رژیم تا دندان مسلح ایستادند، مشت‌های خود را گره کردند، با شرف زیستند و قهرمانانه جان باختند. در این مقطع از تاریخ، مجاهدان دلاور با سر دادن سرودهای آزادی و عدالت‌خواهی، نه تنها زندان‌های ایران، بلکه وجدان مردم جهان را نیز به لرزه درآوردند.

آنان الهام‌گرفته از بنیان‌گذارانی سربلند بودند که در واپسین روزهای پرافتخار زندگی خود، طناب دار و گلوله را به هیچ گرفتند. مردانی که استوار چون کوه ایستادند، شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر» سر دادند، زبانزد جهانیان شدند و نشان دادند که مجاهدان تا آخرین قطره خون، بر تعهد، صدق و وفای خود پایدار می‌مانند.

قهرمانانی که نامشان در تاریخ پهلوانان ملی ایران و در خیابان‌های این سرزمین، برای همیشه ماندگار خواهد ماند.

مسعود، برادر بزرگوارم،

تو یادگار بزرگ آن از جان‌گذشتگانی هستی که در مخوف‌ترین زندان‌های تاریخ ایستادگی کردند. این حماسه‌آفرینان، درس وفاداری و آزادی‌خواهی را از تو به ارث برده‌اند و یاد و نامشان برای همیشه در قلب مجاهدان، مبارزان و اشرف‌نشانان جاودانه خواهد ماند.

بار دیگر با صدای بلند به جهانیان می‌گوییم که هیچ دولتی دلش به حال مردم ایران نمی‌سوزد و هیچ قدرت خارجی نمی‌تواند سرنوشت مردم ایران را رقم بزند. قدرت تعیین‌کننده، مردم بپاخاسته ایران، شورشگران و ارتش آزادی‌بخش هستند و پیروزی تنها به دست مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته آنان تحقق خواهد یافت.

دست حق، نگهدار مریم، مسعود، همه مجاهدان و شورشگران باشد.

با سپاس.