همیاری ۳۰؛ وقتی عشق مردم، چراغ سیمای آزادی را روشن نگه می‌دارد

من آزیتا هستم از کرج. سلام به سیمای آزادی، صدای مردم بی‌صدای ایران. خواستم همین‌جا از شما که صدای مظلومیت و مقاومت مردم ایران هستید از صمیم قلب تشکر کنم. شما برای ما که تو این کشور زیر ستم رژیم آخوندی زندگی می‌کنیم، نه فقط یک رسانه، بلکه یک امید و چراغ راهید. تو دنیایی که هر روز برامون سخت‌تر میشه، دیدن شما و شنیدن صدای آزادی بهمون یادآوری می‌کنه که هنوز هم میشه ایستاد و جنگید. این روزها تو ایران مردم دستشون خالی‌تر از همیشه است اما دلشون پر از آرزوی آزادی و عدالته.

ما اینجا تو دل سختی‌ها مبارزه می‌کنیم اما اون‌هایی که بیرون ایران هستند می‌تونن با حمایت از سیمای آزادی تو این مسیر کنارمون باشن. از همه هوادارهای عزیزمون خارج از کشور خواهش می‌کنم که به جای ما که هیچی نداریم کمک کنن تا این صدای حق‌طلبی بلندتر از همیشه تو دنیا شنیده بشه. سیمای آزادی فقط یک تلویزیون نیست، این صدای مردمیه که حقشون رو خواستن. صدای زن‌ها و مردهایی که دارن برای آزادی تلاش می‌کنند. بیایید همه با هم دست به دست هم بدیم و نذاریم این صدا خاموش بشه. دست‌مریزاد به همه شما که برای ما امید رو زنده نگه داشتید. پایدار باشید و بدونید که هر لحظه به شما افتخار می‌کنیم.