ستم به دستفروشان مظلوم؛ چرا فقر هم مجازات میشود؟
۱۴۰۵/۶/۷
وقتی مردم برای یک لقمه نان به دستفروشی پناه میبرند، چرا رژیم به جای مبارزه با فقر، دسترنج آنها را غارت میکند؟
در رژیم آخوندی، دستفروشی پدیدهای است رو به گسترش که ناشی از فقر است؛ مردمی که گرفتار بیکاری و تورم هستند، بناچار به آن روی میآورند. در میان این مردم شریف که برای یک لقمه نان حلال اقدام به دستفروشی میکنند، اغلب حتی فارغالتحصیلان دانشگاهی نیز به چشم میخورند. اما این قشر از هموطنانمان نیز همانند بقیه اقشار و کسبه از ظلم حکومتی در امان نیستند. به گزارشی در این مورد توجه کنید.
یک خانم: «شهرداری رو نگاه کن، داره وسیلههای مردمو برمیداره، میبره. نگاه! ببین! آی، آه! فکر کنم شهرداری خالی شده برای همین. آب، نوشابه، خیارشور، برنج، نگاه! مال مردمو چطور دارند میبرند. خدا لعنتشون بکنه. کمک که به مردم نمیکنند، ضرر هم میزنند. لعنت به شرفشون، به حق فاطمه زهرا.»
تصاویر تکاندهنده از ظلم به دستفروشان محروم و بیپناه که دل هر آزادهای را به درد میآورد:
«نزن! بده به من! بده من! آقا نزنش! وسایلمو بده، وسایلمو بده!»
شهرداری دستفروشان را جمع میکند؛ اما چرا کسی سراغ ریشه فقر نمیرود؟
این تصاویر سندی روشن از بیرحمی و بیعدالتی حکومتی است که به جای پاسخگویی، مردم بیپناه را هدف قرار میدهد. در کشوری که فساد ساختاری و رانتخواری مدیران شهرداریها زندگی میلیونها نفر را به نابودی کشانده، دسترنج یک دستفروش هم توسط مزدوران دزد شهرداری غارت میشود.
سایت حکومتی خبرآنلاین در مطلبی تحت عنوان «شهرداری دستفروشان را جمع میکند، اما با آنان چه میکند؟» نوشته است: «برخی از جامعهشناسان شهری معتقدند: دستفروشی بهتر از تنفروشی و قاچاق است. دستفروشی تنها نشانهای برای یک معضل بزرگتر یعنی فقر است و مادامی که مشکل فقر در کشور وجود داشته باشد، این نشانهها در شهر دیده خواهند شد. یک جامعهشناس شهری معتقد است، طرح جمعآوری دستفروشهای مترو شکست میخورد، چرا که دستفروشان راه دیگری ندارند.»
وقتی نان مردم را میگیرند، شعله خشم تا کجا زبانه خواهد کشید؟
آری، نتیجه این بیعدالتیها، شعلههای خشم خلق را هر روز فروزانتر میکند.
