قتلعام ۶۷ و استمرار اعدامها؛ جنایت ادامهدار علیه بشریت در ایران
۱۴۰۵/۶/۲۹
کنفرانس بینالمللی آنلاین با حضور گزارشگران سازمان ملل، حقوقدانان و کارشناسان حقوق بشر
گفتگو با بهروز پرتوی
اخیراً شاهد برپایی کنفرانس بینالمللی آنلاین بودیم با عنوان «قتلعام ۶۷ و استمرار اعدامها؛ جنایت ادامهدار علیه بشریت در ایران، اعدامهای سیاسی در ایران و مسئولیت اقدام». در این کنفرانس که با پیام خانم مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، آغاز شد، گزارشگران کنونی و پیشین ملل متحد، حقوقدانان و کارشناسان برجسته حقوق بشر و دادستانهای بینالمللی هم حضور داشتند.
با نگاهی به کنفرانس و نظرات مطرحشده توسط کارشناسان برجسته بینالمللی در زمینه حقوق بشر، همراه هستیم با آقای بهروز پرتوی.
ارزیابی شما از این کنفرانس در پیشبرد، بهطور مشخص، جنبش دادخواهی چی هست؟
بله. از نظر من، این کنفرانس، جنبش دادخواهی و این کنفرانسهای حقوقی که یک بار دیگر هم حضوری برگزار شد و این بار همونطور که شما فرمودید به شکل آنلاین بوده، مخصوصاً از ترکیب شرکتکنندگان، حقوقدانان، دادستانان، وکلا و نظریهپردازان حقوق بینالملل، نظریهپردازان حقوق بشر و مخصوصاً تعداد زیادی از کسانی که در ارتباط با حقوق بشر در کشورهای متفاوت، در طول چند دهه فعالیتهای مشخص و مهمی داشتن و نظریهپرداز هستن، ببینید، جنبش دادخواهی در ایران و در جنبش مبارزه ما بهطور واقعی بخشی از جنبش سرنگونیه.
چون در اینش کوچکترین تردیدی نیست که رژیم آخوندی بدون قتلعام و بدون کشتار نمیتونه ادامه حیات بده و آنتیتز یک حکومتی که نافش به قتلعام بسته شده، قاعدتاً دادخواهیه و آن هم به این شیوه مدرن و وسیع و بینالمللی که مقاومت ایران مشغولش بوده، واقعاً جای تقدیر داره.
مخصوصاً از این که شما سؤال فرمودید ارزیابی بنده چیه، با توجه به تجاربی که بنده دارم، با توجه به تلاشهایی که در دو دهه اخیر در ارتباط با جنبش دادخواهی و در ارتباط با قتلعام تابستان ۶۷ داشتم، باید بگم که بهطور واقعی یکی از سازمانیافتهترین، مجربترین و مؤثرترین جنبشهاییه که اکنون ما داریم که بهطور مشخص سازمان مجاهدین و شورای ملی مقاومت داره اونو هدایت میکنه.
تاریخش در واقع برمیگرده به ۳ شهریور ماه ۱۳۶۷، در تلگرافی که رهبر مقاومت ایران، آقای مسعود رجوی، به دبیرکل وقت سازمان ملل، آقای پرز دکوئیار، میفرسته و در ارتباط با قتلعام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷ هشدار میده.
اینو بهعنوان سنگبنا شما در نظر بگیرید. تا کنون، تا همین کنفرانسی که مورد بحث ماست، بهطور واقعی یک جنبش سازمانیافته، عمیق، وسیع، بسیار تودهای و بسیار دارای وسعت وسیعی که تقریباً یک جنبش بینالمللی شده.
از این لحاظ، به نظر بنده این کنفرانس بسیار بسیار اهمیت داشت، مخصوصاً این که به گزارش ۲۰۲۴ گزارشگر ویژه ملل متحد درباره ایران، آقای پروفسور جاوید رحمان، به اون گزارش رسیدگی شد که در اون گزارش، آقای جاوید رحمان بسیار دقیق و از زاویه حقوقی ارزیابی میکنه که قتلعام تابستان ۶۷ نسلکشی و برمبنای جنایت علیه بشریت بوده.
بنابراین این مؤلفهها رو موقعی که کنار همدیگر میذاری، واقعاً اهمیت این کنفرانس و اهمیت این جنبش دادخواهی رو بیشتر و بهتر میشه فهمید؛ چون همونطور که بارها رئیسجمهور برگزیده هم گفتند، این قتلعام تابستان ۶۷، در واقع بزرگترین قتلعام زندانیان سیاسی بعد از جنگ جهانی دوم بوده.
چرا جنبش دادخواهی به یک حرکت بینالمللی تبدیل شده است؟
بنابراین تمام این افکار، تمام این سازماندهیها، کنفرانسها، سمینارها، افشاگریها و این قطعنامههایی که تا کنون بههرحال شورای حقوق بشر سازمان ملل بیش از هفتاد قطعنامه تا کنون صادر کرده در ارتباط با نقض حقوق بشر از طرف حکومت آخوندی، بسیار بسیار در جنبش سرنگونی ما مردم ایران اهمیت داره و واقعاً جای تشکر و تقدیر و قدردانی داره.
بله، بسیار ممنون. خیلی فشرده تارخچهای از جمله دادخواهی رو گفتید و تأثیر همین، در واقع، کنفرانسهای بینالمللی بهعنوان آنتیتز، در واقع، حاکمیتی که نافش رو با قتلعام بسته.
الان بهطور مشخص میخوام بپرسم: در همین کنفرانس بینالمللی که از سر گذراندیم، خواسته اصلی مقاومت ایران در این کنفرانس چی بود و از اون طرف نظر حقوقدانان و گزارشگران در همین رابطه چی بود؟
حقوقدانان و گزارشگران بینالمللی درباره قتلعام ۶۷ چه گفتند؟
در اینه که واقعاً این قتلها هم صورت گرفته، در سطح وسیعی اثبات شده و ادبیات بسیار فشرده و اسناد متقن و غیرقابل تردیدی نیست؛ به زبانهای مختلف ترجمه شده و در این که این حقوقدانان و این نظریهپردازان و وکلا و دادستانهای بینالمللی در این کنفرانس از آن میگن، به این که تردیدی در این نیست که این قتلعامها در شکل بسیار فجیع و وسیعی صورت گرفته.
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وبسایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
