سالگرد هجرت بزرگ، پایان انتقال مجاهدین از عراق پس از ۱۴ سال رزم خونین

۱۹ شهریور ۱۳۹۵

سالگرد هجرت بزرگ

پایان انتقال مجاهدین از عراق 

پس از ۱۴ سال رزم خونین در اشرف نخستین و لیبرتی

 قسمت اول 

برد استراتژیکی مجاهدین و مقاومت ایران

تودهنی محکم به رژیم آخوندها و حکومت دست‌نشاندهٔ آنها در عراق

 مریم رجوی ـ ۲۰ شهریور ۱۳۹۵

سرانجام، کارزارهای بی‌وقفهٔ سیاسی و بین‌المللی برای حفاظت اشرفیها و انتقال امن جمعی آنها به بار نشست.

و توطئه‌ها و طرح‌های نابودی و متلاشی‌کردن مجاهدین درهم شکست. و رژیم ولایت فقیه با وزارت اطلاعاتش و با نیروی تروریستی قدس و با تمام مزدبگیران و مزدورانش در عراق، که همه آنها تشنه به خون مجاهدین بودند، کور و بور برجا ماند.

جنبش آزادی مردم ایران، یک گام کیفی از رژیم حاکم پیشی گرفت و طرح ولایت فقیه برای برون‌رفت از بحران سرنگونی، که سربریدن و انهدام فیزیکی مجاهدین و آلترناتیو دموکراتیک لازمهٔ آن است، شکست خورد.

۱۴ سال بمباران، خلع سلاح، حبس خانگی، محاصره، تیغ و تبر، حملهٔ زرهی و حملات موشکی همراه با شکنجه روانی و ۳۲۰ بلندگو، اثر نکرد. هم‌چنان‌که به خدمت گرفتن امکانات ۱۲ دولت و ماجرای ۱۷ ژوئن، برچسب تروریستی، پرونده‌سازی و بیش از ۲۰ دادگاهی که پیروزمندانه از آنها عبور کردیم، به‌جایی راه نبرد.

در سال ۲۰۰۳ جک استراو به گفتهٔ خاتمی و خرازی به‌دار آویختن ۲۰ تن از ۶۵ نفر از رهبران و مسئولان مجاهدین را که قرار بود از اشرف اشغال‌شده به رژیم ایران استرداد شوند، «قابل قبول» خوانده بود.

در آن زمان، مقامات آمریکایی در سطوح مختلف از ضرورت انهدام گرم یا فروپاشی نرم مجاهدین صحبت می‌کردند و این‌که می‌خواهند مجاهدین را منحل کنند.

رئیس دفتر کالین پاول وزیر خارجه وقت آمریکا بعداً گفت: «هر روز صبح از دوشنبه تا جمعه معمولاً حدود ساعت هشت و نیم در وزارت‌خارجه جلسه داشتیم و یکی از سؤالاتی که تقریباً هر روز مطرح می‌شد این بود که با مجاهدین چه کنیم (آن‌ها). هنوز گروهی یکپارچه‌اند، ما (خودمان) آنها را یک گروه تروریستی معرفی کرده‌ایم»... با آنها چه باید بکنیم؟

بله، در آن زمان آخوند خاتمی بر طبل استرداد می‌کوبید. هم استرداد مجاهدین از اشرف و هم استرداد دستگیر شدگان ۱۷ ژوئن در پاریس. و بعد خامنه‌ای مهرهٔ دست‌نشاندهٔ خودش مالکی را در عراق آشکارا و جلو دوربین تلویزیون رژیم، مکلف و موظف به نابودی مجاهدین و اجرای قرارداد دوجانبه در این رابطه کرد. و بعد، انواع و اقسام حمله‌ها، پرونده‌سازی‌ها، شیطان‌سازی و محاصره و لجن‌پراکنی، که همه از آن خبر دارید.

می‌خواهم بگویم همان رژیمی که از قتل‌عام زندانیان دست‌بسته ما فروگذار نکرد، معلوم بود که فرصت اشغال عراق را غنیمت شمرده برای از بین‌بردن مجاهدینی که پایداری می‌کنند و به‌قول خمینی بر سر موضع خود هستند، می‌خواست که حداکثر استفاده را به هر قیمت به‌عمل آورد. این، مضمون رویارویی ۱۴ ساله در عراق، بین ما و رژیم ولایت فقیه بود. نبرد بود و نبود، نبرد بین آزادی و استبداد، آن هم در توفان و بحران، در حالی‌که ما نخستین روز به آمریکا گفتیم که اگر نمی‌خواهد در عراق بمانیم، همه را به هزینهٔ خودمان به خارج از عراق منتقل کند. این چکیده و حرف اصلی ۱۵ ساعت گفتگوی ۲ روزهٔ مژگان با ژنرال اودیرنو و ستاد او در روزهای ۱۹ و ۲۰ اردیبهشت سال ۸۲ بود که صورت‌جلسهٔ مکتوب آن در دست طرفین است.

حالا اگر تمام این ۱۴ سال را از نظر بگذرانیم، با شهیدانش، با مجروحانش و کسانی که نقص‌عضو شده‌اند، و با یارانش و پشتیبانانش، آن وقت، به‌روشنی می‌توان دید که این انتقال که دیروز تکمیل شد، یک شکست استراتژیک برای رژیم ملاها است.

تبریک به‌خانواده بزرگ مقاومت!

و البته و البته، تبریک اول را باید به مسعود گفت. بله تبریک به مسعود

تبریک به او تبریک به مسعود که این کارزار ۱۴ ساله را به‌طور شبانه‌روزی آن هم در بغرنج‌ترین شرایط، در میان توفانها و بحرانها، با حداکثر ریسک‌پذیری، هدایت کرد.

و چنین بود قطعاً قطعاً پیروزی از آن شماست.

و چنین بود که اشرفیها در منتهای فداکاری و هوشیاری انقلابی ایستادند و جهانی را به ایستادگی در برابر تاخت و تاز ولایت فقیه برانگیختند.

مجاهدین در اشرف و لیبرتی در نشستهای جمعی و گفتگوهایشان با مسعود، به یک مثال تاریخی استناد می‌کردند. که مثال آنها از امام حسین و شب عاشورا گرفته شده بود و می‌گفتند مگر می‌شود که شمر و یزید (یعنی مالکی و خامنه‌ای) برای اردوی حسینی راه باز کنند؟ و بگذارند آنها به‌سلامت بروند؟ هرگز. یعنی تا وقتی که مالکی در عراق حاکم بود، این شرایط بسیار بسیار دور از ذهن و غیرممکن می‌نمود.

ولی امروز، غیرممکن با کارزارهای بی‌وقفهٔ پشتیبانان اشرف و یاران اشرف‌نشان در سراسر جهان، ممکن و محقق شده است و جبهه مجاهدین بر جبهه ولایت فقیه پیروز شده است.

در این ۱۴ سال، مجاهدین با پایداری در دل یک محاصره بی‌رحمانه، در حقیقت شعله‌های مبارزه برای آزادی را فروزان نگهداشتند و پرچم سرنگونی رژیم ولایت فقیه را پر اهتزازتر برافراشتند.

هزار اشرف، هم نقشه‌مسیر آزادی است، هم نیروی خیزش عمومی و هم آن پتک گرانی که بر سر ولایت فقیه فرود می‌آید.

 پایان انتقال مجاهدین از عراق 

پس از ۱۴ سال رزم خونین در اشرف نخستین و لیبرتی

با ۱۷۷ شهید و ۱۵۰۰ مجروح

 قسمت دوم 

سالگرد هجرت بزرگ، پایان انتقال مجاهدین از عراق پس از ۱۴ سال رزم خونین ـ قسمت دوم - ۱

ارتش آزادیبخش ملی ایران

هجرت پیروزمند انقلابی

مسعود رجوی

نشست‌های مجاهدین در لیبرتی

آبان- بهمن ۱۳۹۴

نفر به نفر از ساکنان اشرف و لیبرتی که در گذشته منتقل شده اند یا در آینده منتقل خواهند شد با زورقی بر رود خروشان خون شهیدان امکان پذیر شده که کارزار جهانی مریم آن را پارو می زند و به جلو می راند. زورقی با هزینه و مخارج گزاف و فوق تصور و طاقت یک جنبش انقلابی مستقل که برای تامین هزینه ها حتی یک دینار یا یک دلار هم از دیگری نگرفته و تماما بر کار خود و کمکهای هموطنان و یاران اشرف نشان متکی بوده است.

باشد که یکایک ساکنان اشرف و لیبرتی و مجاهدانی که بر روی خون شهیدان و کارزار طاقت فرسای اشرف نشانها به خارجه میروند قدر بدانند و خودشان هم در مبارزه برای سرنگونی دشمن ضدبشری و آزادی میهن اشغال شده ، عاقبت به خیر شوند. در غیر این صورت چیزی جز خسران دنیا و آخرت نصیب اپورتونیسم و زالوگری نمی شود.

«بگذارید اگر تابلو هجرت بزرگ، یعنی انتقال همگانی محقق شود، پیشاپیش به همه اشرف نشانها و هواداران مجاهدین که با مشتهای گره کرده و ۷ عصا و کفش آهنین سالیان سال، همه جای جهان را با طولانی‌ترین تحصن ها و تظاهرات و اعتصاب برای حفاظت و امنیت و سلامت شما درنوردیدند، بگویم که همراه با خلق در زنجیر، حق دارند هر روز از مسئولین و کادرها و اعضای مجاهدین بپرسند که آیا ”همچون خودش“ (اشرفی نخستین مریم) با عزم ”جنگ“ هر چه بیشتر، از عراق خارج میشوید یا ”نه‌جنگ“ ؟ راستی کدامیک؟»

مجاهدین و نسل آنها این افتخار را داشته است که چند نسل پیاپی در معرض بزرگترین و خطیرترین و مهیب ترین و طولانی ترین ابتلای تاریخ ایران قرار بگیرند.

الهی لک الحمد که ما را شایسته این آزمایش دانسته ای .. نعمت و منتی که در تاریخ ایران به هیچکس دیگر عطا نکردی. خدا کند که شایسته باشیم و مجاهد بمانیم و مجاهد بمیریم.

سالگرد هجرت بزرگ، پایان انتقال مجاهدین از عراق پس از ۱۴ سال رزم خونین ـ قسمت دوم -۲