فرار سرمایه یا حفظ سرمایه از نظام دزدسالار

اما بپردازیم به یک مسئله‌ی اقتصادی، که باید بخشی از درمان دردهای اقتصادی باشه؛ اما در ایران تحت حاکمیت آخوندها به بخش قابل‌توجهی از مشکل اقتصادی تبدیل‌شده! در حاکمیت آخوندها به‌جای سرمایه‌گذاری با عبارت «فرار سرمایه» مواجه هستیم، علت اون چیه و چه تبعاتی داره؟

چرا مردم ما به‌جای سرمایه‌گذاری در کشور، دارایی‌های خودشون رو یا خارج می‌کنن یا به طلا و دلار تبدیل می‌کنن؟ 

رژیم با چاپ پول بی‌‌پشتوانه و سیاست‌های غلط اقتصادی، تورم را به جان مردم انداخته و ارزش پول ملی را نابود کرده

رسانه‌های حکومتی نوشتن: «از ابتدای۴۰۳ تا پایان آبان، میانگین روزانه بیش از ۶ هزار و ۲۰۰میلیارد تومان نقدینگی خلق‌شده است»

یک محاسبه ساده نشون می‌ده که این میزان تا پایان سال به عدد ۲تریلیون و ۲۶۳میلیارد تومان می‌رسه؛ یعنی مابازاء هر ایرانی حدود ۲۶میلیون تومان، یک خانوار کارگری ۴ نفره رو حساب کنید. می‌شه ۱۰۴میلیون تومان، درحالی‌که تمام حداقل دستمزد ۱۲ ماه سال ۴۰۳ برای همین خانوار ۸۴میلیون تومان بوده!!!

در همین سال تورم مواد خوراکی بعضاً تا ۲۰۰درصد بوده، خب اگر کسی سرمایه‌اش رو به ریال پس‌انداز کنه، چنین سیل تورم و گرانی، چیزی از ارزش اون باقی نمی‌گذاره!! مردم ما چاره‌ای ندارن جز اینکه برای حفظ دارایی‌های خودشون، به طلا و دلار پناه ببرن

اما مشکل فقط اقتصادی نیست، رژیم با ایجاد فضای رعب و سرکوب، امنیت اقتصادی و سیاسی رو از بین برده. در این شرایط، هیچ‌کس جرئت سرمایه‌گذاری در کشور را نداره. چون اقتصادهای کلان دست سپاه و بیت خامنه‌ایه، نه مالیاتی پرداخت می‌کنن و نه جایی برای رقابت باقی گذاشتن؛ از طرف دیگه، با قطع برق و سرکوب اعتراض صاحبان صنایع در شهرک‌های صنعتی به‌نوعی سرمایه‌های اون‌ها رو به‌پای بحران‌های اقتصادی نظامش ذبح می‌کنه!!

اما بانک‌ها که باید پشتوانه‌ی مالی تولید و صنایع در ایران باشن به حیاط‌خلوت حکومت تبدیل‌شدن و با اختلاس و رانت‌خواری، اون‌ها رو به ورشکستگی کشوندن.

سایت حکومتی رکنا در ۱۶ خرداد امسال در تیتر «مصونیت ساختاری و حمایت‌های سیاسی از بانک‌های متخلف» نوشت: «برخی بانک‌ها عملاً زیر چتر نهادهای پرنفوذ یا چهره‌های سیاسی قرارگرفته‌اند و همین موضوع مانع برخوردهای جدی و به‌موقع شده است»

جامساز یک اقتصاددان حکومتی، وضعیت بانکداری در رژیم رو این‌طور توصیف کرده: «سکوت بانک مرکزی در مقابل تخلفات آلکاپون‌های بانکی، تورم، ورشکستگی و ناترازی بانک‌ها را پوشش می‌دهد، بانک‌ها در زنجیره فساد منسجم و روشمند قرارگرفته‌اند»

این مشتی از خروار مطالب درج‌شده در رابطه با فساد، ناکارآمدی، ورشکستگی و اختلاس و وام به خودی و سایر مفاسد در بانک‌های وابسته به رژیمه، برای همین مردم دیگه به بانک‌ها هم اعتمادی ندارن.

پس نه سرمایه‌گذاری سودآوره و نه بانک‌ها قابل‌اطمینان!!

رژیم با سیاست‌های ویرانگرش، سرمایه‌های ملی رو از صحنه‌ی تولید و رونق اقتصادی فراری داده. این سرمایه‌ها می‌تونستن در ایجاد شغل و رونق اقتصادی به کار گرفته بشن؛ اما خروج سرمایه بحران اقتصادی رو تشدید کرده. افزایش تقاضا برای طلا و دلار، باعث گرانی و تورم بیشتر می‌شه که بازهم این گرانی‌ها، به‌نفع آقازاده‌ها و اقلیت ثروتمند تموم می‌شه و کمر مردم زیر بار گرانی‌ها شکسته؛ اما مردم چکار کنن؟!! وقتی کارخانه‌های تعطیل و ورشکسته می‌شن، وقتی بیکاری افزایش پیدا می‌کنه؟ وقتی مطمئن هستن ارزش پولشون در بانک مثل یخ در گرمای تابستان آب می‌شه، چکار می‌تونن بکنن؟!!!

واقعیت اینه که رژیم آخوندی با بی‌اعتمادسازی و غارت دارایی‌های مردم، اقتصاد ایران را به نابودی کشونده و فرار سرمایه از صحنه‌ی تولید و صنعت یا از کشور، نتیجه‌ی سیاست‌های چپاولگرانه‌ی حکومت آخوندیه!