کرنولوژی آغاز سومین سال سه‌شنبه‌های نه به اعدام

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از دوشنبه ۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۲ با صدور بیانیه برای آغاز کارزار مطرح شد و سه‌شنبه ۹ بهمن، با اعتصاب غذای جمعی از زندانیان سیاسی در واحد ۴ قزل‌حصار آغاز شد. این روز مصادف با هفتم به دار آویختن دو زندانی سیاسی به نام‌های محمد قبادلو و فرهاد سلیمی بود. زندانیان سیاسی قزل‌حصار به این وسیله اعتراض خودشون رو به «اعدام» به‌مثابه مجازات غیرانسانی و جبران‌ناپذیر اعلام، و خواستار لغو اعدام -بدون توجه به نوع اتهام یا انگیزه و اعتقادات محکومین- شدند.

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام تاکنون ۱۰۵ هفته پیاپی رو بدون وقفه  با موفقیت و استقبال زندانیان پشت سر گذاشته.

زندانیان هر هفته با انتشار بیانیه‌ای ضمن برشمردن اعدام‌هایی که در طول هفته صورت گرفته، و یا احکام اعدامی که برای زندانیان صادرشده، به دفاع از پایه‌ای‌ترین حق زندانیان یعنی « حق حیات » پرداخته و سایر زندانیان رو به مقاومت و اعتراض در مقابل ماشین کشتار و اعدام در زندان‌های خامنه‌ای ضحاک، تشویق و ترغیب کرده و می‌کنند.

اگرچه در ده ماه اول سال ۱۴۰۴ رژیم سرکوبگر آخوندی با بیش از ۲۲۵۰ اعدام رکورد بی‌سابقه‌ای در شقاوت طی ۳۷ سال گذشته برجای گذاشت، تا این تاریخ تعداد زندانیان سیاسی محکوم به اعدام دست‌کم۵۴ نفر هست. در سال ۱۴۰۴ تاکنون ۱۹ زندانی سیاسی توسط جلادان خامنه‌ای حلق‌آویز شدن؛ اما قیام شکوهمند و سراسری ۴۰۴ نشان داد که رژیم آخوندی مثل اسلاف خودش، هرگز قادر نبوده و نخواهد بود که شعله آزادیخواهی فرزندان این خلق رو خاموش کنه

در حال حاضر این کارزار ون به ۵۶ زندان در ۵۰ شهر از ۲۷ استان کشور گسترش پیداکرده. این گسترش حاصل هزاران ساعت کار و تلاشی خستگی‌ناپذیر از جانب زنان و مردانی بوده که با به جان خریدن همه تهدیدات سنگین، باایمان و اعتقادی راسخ به آزادی مردمشون از هیچ تلاشی برای بردن این پیام دریغ نکردن.

نگاهی به روند گسترش یابنده این کارزار حاکی از مقاومت و تسلیم‌ناپذیری‌ای هست که در زندان‌ها علیه دستگاه سرکوب قضائیه جلادان توسط فرزندان ایران‌زمین  وجود داره.

همین کارزار بود که در هفته چهارم مهرماه ۱۴۰۴ شعله مقاومت رو به میان زندانیانی محکوم به اعدام در قزل‌حصار برد. در هفته چهارم مهرماه ۱۵۰۰ زندانی در اعتراض به اعدام هم‌بندی‌هاشون طی یک هفته اعتصاب غذا، رژیم اعدامی را مجبور به عقب‌نشینی و تسلیم به خواسته‌های زندانیان کردند.

این کارزار سرفرازانه با پرداخت بها و ایستادگی مبارزان راه آزادی وارد سومین سال خودش شده و با چنین عزم راسخی قطعاً‌ که تا روز پایان هرگونه اعدام که بی‌شک روز پایان دیکتاتوری هم هست ادامه خواهد داشت.