کارزار حمایت از سه‌شنبه‌های نه به اعدام در شهرهای مختلف جهان

گفتگو با بیژن ذوالفقاری زندانی سیاسی دههٔ شصت به مدت ۱۲ سال در زندانهای رشت و تهران

از روز دوشنبه هشتم بهمن ۱۴۰۲ که اولین بیانیه زندانیان صادر شد و کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام از فردای آن روز با اعتصاب غذا در زندان قزلحصار شکل گرفت بلافاصله شعاع این کارزار از دیوارهای بتونی زندان عبور کرد و طنین آن در اقصی نقاط جهان شنیده شده. کسانی که گلوی زندانیان برای فریاد شدند اشرف‌نشانها بودند که علاوه بر حضور مستمرشان در شهرهای مختلف جهان این کارزار را به پارلمانها و محافل سیاسی هم کشاند.

این کارزار هفته‌به‌هفته باز هم ادامه یافت و اکنون در یک‌صد و پنجمین هفته در ۵۶ زندان از ۲۷ استان کشور جریان دارد. آنچه در سایه‌ٔ تلاش‌های مقاومت ایران به‌دست آمده عبارت است از

حمایت ۱۵۰۰ شخصیت از ۷۸ کشور جهان

۵۸۰ شهردار فرانسوی

۱۱۴ نماینده پارلمان و ایالتی از بلژیک

و ۲۵۰ نماینده از پارلمان انگلستان

هم‌چنین شخصیت‌های برجسته حقوق بشری، از جمله پروفسور جاوید رحمان، گزارشگر پیشین سازمان ملل متحد در مورد ایران، و خانم مای ساتو، گزارشگر کنونی سازمان ملل، با تحسین و تشویق از این زندانیان شجاع سخن گفته‌اند. پروفسور رحمان، شهامت آنها را الگویی برای لغو حکم اعدام در سراسر جهان دانست و خانم ساتو، این کمپین را نمادی از تعهد تزلزل‌ناپذیر به عدالت و حقوق‌بشر خواند.

آقای ذوالفقاری شما از جمله فعالان کارزار جهانی علیه اعدام هستید که خانم رجوی در سال ۹۵ با اعلام جنبش دادخواهی اعلام کردند. لطفاً برای ما و بینندگانمان شمه‌ای از فعالیت‌ها در حمایت از سه‌شنبه‌های نه به اعدام را بگویید و این‌که این کارزار چه حمایتهایی را تا حالا کسب کرده؟ معنی این کارزار امروز پس از قیام دیماه چه معنایی دارد؟