حداقل دستمزد یا حداکثر چپاول

گزارش بصری به پایه‌ای‌ترین حق کارگران

در آستانه ۱۱اردیبهشت، روز جهانی کارگر، با یک گزارش بصری به پایه‌ای ترین حق کارگران می‌پردازیم. حداقل دستمزد.  

آغاز سال ۱۴۰۵، نه با امید، بلکه با شوکی عمیق برای میلیون‌ها کارگر و بازنشسته در ایران همراه شد. شورای عالی کار حکومت در ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، حداقل دستمزد ماهانه را حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان تصویب کرد. اما، وزیر کار رژیم، با تأخیر عمدی تا ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، از ابلاغ این مصوبه خودداری کرد! حالا چرا این‌کار رو کرد؟‌ همه به‌خاطر دارن که در سال ۱۴۰۴ پزشکیان چندبار گفت: « من برای پرداخت حقوق‌ها پول ندارم!» یعنی خیلی روشن سال ۱۴۰۵ رو با سرقت افزایشِ دست مزدٍ یک‌ماه کارگران و حقوق‌بگیران شروع کرد.

اون‌هم در شرایطی که در ۶ اسفند ۱۴۰۴ روزنامه‌ی حکومتی «توسعه‌ی ایرانی» با درج خبر  افزایش ۲۷۹درصدی هزینه‌های زندگی در سال جاری نوشت: در پایان دی‌ماه، هزینه‌های ساده یک خانواده ۳.۳ نفره، چیزی حدود ۶۵ میلیون تومان است.

همین شورای عالی کار رژیم در اسفند ۱۴۰۳ نرخ سبد معیشت رو ۲۳ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان اعلام کرده بود؛ یعنی هزینه سبد معیشت، ۴۲ میلیون تومان در سال ۱۴۰۴،  افزایش قیمت داشته ولی دستمزد کارگر یک ریال هم اضافه نشده.

نگاهی به قیمت کالاها و افزایش قثمتها، وضعیت رو روشن‌تر می‌کنه. در شرایطی که دولت پزشکیان در دی‌ماه ارز ترجیحی رو حذف کرده.

در عرض چند روز قیمت‌ها چنین جهش‌هایی داشتن.

قیمت روغن ۳.۵ برابر،
برنج ۲ برابر،
حبوبات ۳ برابر و گوشت ۲ برابر شد

به‌اعتراف رسانه‌های حکومتی،در دی‌ماه رکورد تورم ماهانه‌ شکسته شد. البته این نه تنها باعث توقف تورم نشد بلکه قیمت ها افزایش هم پیدا کردن.

فقط جهت نمونه،‌ روغن که در دی‌ماه نسبت به ماه قبل سه‌ونیم برابر شده بود، در ماه بهمن باز ۱۲ درصد دیگه افزایش قیمت داشت.

حالا یک وجه دیگه‌ی دزدی رژیم از کارگران هم در همین ابلاغ حداقل دستمزد با یک‌ماه تأخیر هست. وزیر کار رژیم در بخشنامه‌ی ابلاغ مزد سال ۱۴۰۵ نوشته: «بخشنامه مزد ۱۴۰۵ با حداقل دستمزد ۵.۵ میلیون ریالی و امکان بازنگری در مزد واحد‌های آسیب‌دیده از جنگ ابلاغ شد.» یعنی این وسط هزینه‌های خرابی و تخریب و ... رو هم از حداقل دستمزد ناچیز کارگران می‌خواد بپردازه. اون‌هم در شرایطی که کارگران بصورت انبوه اخراج می‌شن و دست کارگر یا زیر تیغ ساتور اخراجه یا فشارِ له کننده‌ی اختلاف دستمزد و هزینه‌ی زندگی!

بر اساس آمارهای حکومتی بیش از ۳۵ تا ۳۸ درصد جمعیت ایران یعنی حدود ۳۰ میلیون نفر زیر خط فقر هستن.  با خط فقر ۶۵ میلیون تومانی و درآمدها و دستمزدها، به‌خوبی روشنه که این‌هم یک آمار مهندسی شده است. برخی کارشناس‌های حکومتی آمار خط فقر رو تا ۶۰ درصد اعلام کردن. البته با دلاری که به مرز ۱۶۰ هزارتومان نزدیک شده دیگه توضیح زیادی در رابطه با هزینه‌های سبد معیشت نیاز نیست.

حداقل دستمزد در کشورهای منطقه تفاوت فاحش شرایط معیشت کارگران در ایران رو روشن می‌کنه. حقوق کارگر در ترکیه ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار در ماه هستش. اما همین مبلغ برای کارگر ایرانی با دلار ۱۶۰ هزار تومانی، اون‌هم اگر که  پرداخت بشه حدود ۱۰۰ دلار هست. 

بانگاهی به این کارنامه‌ی سیاه و دزدی از سفره‌های مردم ایران می‌شه به خوبی دید که رژیم آخوندی برای سال ۱۴۰۵ هم بنای سیاست اقتصادی رو بر چپاول سفره‌های مردم ایران و بخصوص کارگران گذاشته؛ البته نجومی‌تر و جنایتکارانه‌تر از هر سال دیگر‌!